Πέμπη 14 Σεπτεμβρίου 1944. Μετά από την παρέμβαση των Άγγλων και λόγω έλλειψης πυρομαχικών ο ΕΛΑΣ/ΚΚΕ συμφώνησε, αργά το απόγευμα σε εκεχειρία στον Μελιγαλά, ενώ οι πολιορκημένοι δέχθηκαν την πρόταση των Αγγλων να παραδοθούν στον ΕΛΑΣ και να περιμένουν να κριθούν από την Κυβέρνησ

 Το βράδυ της 14ης Σεπτεμβρίου ,δεν υπήρξαν μάχες στον Μελιγαλά. Δεν έπεσε ούτε σφαίρα. Οι Πολιορκημένοι συζητούσαν τους όρους της Παράδοσης και το επόμενο πρωί θα έβγαινε μια αντιπροσωπεία που θα συζητούσε με τους Κομμουνιστές την παράδοση του Τάγματος Μελιγαλά και της Πόλης.

Αργά απόγευμα της 14ης Σεπτεμβρίου,  εφθασαν ασθμένοντες στον Μελιγαλά  

ο υπήκοος του Στέμματος και επομένως  Εγγλέζος , αλλά ιουδαίος εξ αίματος και θρησκεύματος λοχαγός Ντέιβιντ Γκίμπσον, 

της FORCE 133 και ο ελληνοαμερικανός 

Τζον Φατσέας , και επέβαλαν μια άτυπη εκεχειρία. 

 Ζήτησαν από τον ΕΛΑΣ να  δικόψει τα πυρά και πέρασαν μέσα 

στην πόλη, «για να πείσουν τους αμυνόμενους να σταματήσουν την αιματοχυσία, να παραδοθούν στον ΕΛΑΣ και να περιμένουν να κριθούν

 από την Κυβέρνηση».

Οι Ελασίτες, αποδέχτηκαν την εκεχειρία λόγω της έλλειψης πυρομαχικών που αντιμετώπιζαν και επειδή από την πλευρά τους περίμεναν την άφιξη του Βελουχιώτη με το 11ο Σύνταγμα, που 

έφερνε μαζί του τα πυρομαχικά  

 Η «συμμαχική αποστολή», δηλαδή ο Γκίμπσον με τον Φατσέα, 

(ο οποίος έκανε τις διαπραγματεύσεις και με το τάγμα της Σπάρτης

 στον Μυστρά, και μετέφερε τις προτάσεις για παράδοση στον 

Περρωτή στην Καλαμάτα), μπήκαν στον Μελιγαλά, και συναντήθηκαν

 το βράδυ της 14ης Σεπτεμβρίου 1944,στο σπίτι του

 Γ. Θεοφιλόπουλου με τους επικεφαλής των αμυνόμενων που αποτελούσαν την άτυπη Πολιτική Επιτροπή του Μελιγαλά ,

 και την οποία αποτελούσαν ο Περικλής Μπούτος, ο Λυκούργος Λαντζούνης, ο γιατρός Γρηγόριος Μπερσής, ο πρόεδρος 

της Κοινότητας Άλκιβιάδης Παπαδόπουλος, και ο φιλο-εαμίτης 

δικηγόρος Δημήτριος Αργιανάς. 

 Σε αυτούς προστέθηκαν οι «πρόσφυγες» της Καλαμάτας. 

Ο Νομάρχης Περρωτής, ο διοικητής της Χωροφυλακής Καλαμάτας,

 και ο διοικητής και ο υποδιοικητής του Τάγματος Μελιγαλά. Ο  Παπαδόπουλος , και ο Καζάκος . 

Από όλους αυτούς επέζησαν οι Παπαδόπουλος , ο Καζάκος 

και ο Αργιανάς. 

 Ο Διονύσης Παπαδόπουλος , που δέχθηκε να παραδοθεί, αφέθηκε ελεύθερος, από τους Ελασίτες αφού ανακρίθηκε  παρουσία του 

λοχαγού Γκίμπσον . Αυτός , ο Διονύσιος Παπαδόπουλος, είναι ο δημιουργός της παραχάραξης των γεγονότων από την πλευρά των αμυνομένων.

Ο Δ. Παπαδόπουλος, που εμφανιζόταν σαν φανατικός 

αντικομουνιστής, υπηρετούσε το 1944 στο πρώτο εθελοντικό 

τάγμα Χωροφυλακής Σπάρτης και από τις 9 Μαΐου, ανέλαβε 

διοικητής του πρότυπου Εθελοντικού Τάγματος Χωροφυλακής

 Γυθείου.  

Στις 8 Αυγούστου 1944, με εντολή του Παπαδόγγονα 

από την Τρίπολη, παρέδωσε τη διοίκηση και μετακινήθηκε στην Καλαμάτα. 

Στις αρχές Σεπτεμβρίου, ενώ πια ήταν γνωστή, (από τις

 26 Αυγούστου), η αποχώρηση των Γερμανών, τοποθετήθηκε

 με εντολή Παπαδόγγονα ως υπέρ-διοικητής των ταγμάτων 

Μελιγαλά και Γαργαλιάνων, και πήρε μαζί του στον Μελιγαλά, και 

τον «διπλοκαλαμά» λοχαγό Φώτη Παπαδόπουλο που είχε 

λιποτακτήσει πριν από 15 ημέρες από 9ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ, και τον έχρισε διοικητή του 2ου λόχου. 

 Ως διοικητής, ο Διονυσιος Παπαδόπουλος, ήταν ο βασικός υπεύθυνος

 για ότι έγινε στην Καλαμάτα, τον Μελιγαλά και τους Γαργαλιάνους, δηλαδή στον χώρο ευθύνης του, και κυρίως για την έλλειψη ενιαίου αμυντικού σχεδιασμού. 

Την ίδια ημέρα, ανήμερα του Σταυρού, το ΤΑ Αγρινίου μετά από διαπραγματεύσεις, παραδόθηκε στο 2/39 Σύνταγμα του ΕΛΑΣ , που εισήλθε αμαχητί στο Αγρίνιο. 

Την ώρα που κορυφωνόταν το δράμα στον Μελιγαλά, η 3η ορεινή Ταξιαρχία , εξαπέλυε την επίθεση στο Ρίμινι, τη νύχτα της 14ης 

προς 15η Σεπτεμβρίου 1944. 

 Μετά τα αιματηρά γεγονότα στον Πύργο ο Αμερικανός στην 

καταγωγή, καθηγητής αρχαίας ελληνικής ιστορίας στην Οξφόρδη, 

και φίλος του εβραιοσουηδού Άξελ Πέρσον, που ήταν επικεφαλής

 τους Ερυθρού Σταυρού στην Τρίπολη , Άντονι Άντριους, που ηταν ταγματάρχης της SoE με  την αναφορά του στις 14 Σεπτεμβρίου

 κάλυψε τον ΕΛΑΣ/ΚΚΕ για τα γεγονότα του Πύργου και απαντούσε 

στις διαμαρτυρίες των «εθνικοφρόνων» προς την κυβέρνηση 

Παπανδρέου, γράφοντας ότι, «τα γεγονότα ήσαν λιγότερο αποτρόπαια

 από ότι λεγόταν, και ότι οι «λίγοι επιζώντες από τα Τάγματα

 Ασφαλείας εκτελέστηκαν μαζί με 55 πολίτες, ότι πολλά σπίτια κάηκαν, και ότι επικρατούσε πανικός στην Αμαλιάδα και σε άλλες πόλεις». 

Τετάρτη 14/27 Σεπτεμβρίου 1922. Οι Πρώτες αποφάσεις της Επανάστασης. Ανατέθηκε η διπλωματική εκπροσώπιση στον Βεζιλέλο. Αποφασίστηκε η συγκρ΄τηση Εικικού Δικαστρηρίου

 

Τετάρτη 14/27 Σεπτεμβρίου 1922. Η Μεταπολίτευση του Σταυρού. Το μεσημέρι εκδόθηκε το διάγγελμα του αρχιπροδότη Γκλύξμπουργκ με το οποίο ανακοίνωσε την παραίτησή του λέγοντας ότι θυσίαζόταν υπέρ της Ενότητος και υπέρ του υιού του Γεωργίου Η Σύλληψη των Προδοτών. Η Βασίλισσα είπε στον Γούναρη εσείς φταίτε!!!!

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΠΙΤΑΚΤΟ ΑΤΜΟΠΛΟΙΟ ΤΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ  ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΤΙΣ 10 ΤΟ ΠΡΩΙ  ΤΗΣ 14ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

 ΑΛΛΑ ΔΕΝ  ΕΠΙΤΡΑΠΗΚΕ  Η ΑΠΟΒΙΒΑΣΗ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΩΝ.  

ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 17.00 ΚΑΤΕΠΛΕΥΣΑΝ 16 ΠΛΟΙΑ.   

Η ΑΠΟΒΙΒΑΣΗ ΑΡΧΙΣΕ ΣΤΙΣ 17.30, ΠΡΩΤΑ ΑΠΌ ΤΟ "ΠΑΤΡΙΣ" ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΜΕΤΕΦΕΡΕ ΤΜΗΜΑΤΑ  ΤΗΣ 2ας ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ 

Ποιοι ήσαν οι Επαναστάτες

Στα πλοία που ήρθαν στο Λαυριο και τον Πειραιά από την Μυτιλήνη και την Χίο επέβαιναν 4 Μεραρχίες, 2 Συντάγματα και δυο Ανεξάρτητες πυροβολαρχίες ορεινού πυροβολικού.

 Η ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ που επέβαινε στο Θωρηκτό «Λήμνος» αποτελούνταν από τον συνταγματάρχη Στυλιανό Γονατά , τον συνταγματάρχη Βασίλειο Κουρουσόπουλο που είχε τη διοίκηση της 7ης Μεραρχίας τον συνταγματάρχη Νικολάο Πλαστήρα που είχε αναλάβει τη διοίκηση της 13ης μεραρχίας τον συνταγματάρχη Παναγιώτη Γαρδίκα διοικητή της διαλυμένης 9ης που είχε αναλάβει την 1η Μεραρχία του Φράγκου, τον συνταγματάρχη Αλέξανδρου Εδιπίδη που είχε αναλάβει τη διοίκηση της 5ης Μεραρχίας, του αντιπλοιάρχου Ιωάννη Πετροπουλάκη αρχηγού της μοίρας του επαναστατικού Στόλου του αντισυνταγματάρχη Κασαπίση διοικητή της 2ας μεραρχίας, του αντισυνταγματάρχη Μιλιτιάδη Κοιμίση διοικητού του 7ου συντάγματος του αντισυνταγματάρχη Άγγελου Πρωτοσύγκελου που διεύθυνε το επιτελικό γραφείο του αποβατικού Σώματος, του αντισυνταγματάρχη Παναγόπουλου αρχηγού του πυροβολικού, και του αντισυνταγματάρχη Κωνσταντίνου Μαμούρη διοικητή του πυροβολικού της απόβασης και του αντιπλοίαρχου Δημητρίου Φωκά.

 

ΑΡΓΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ (ΠΕΡΙ ΤΙΣ 10.00 μμ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΟΙ ΓΟΥΝΑΡΗΣ, ΣΤΡΑΤΟΣ, ΘΕΟΤΟΚΗΣ  ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ 

2/14 Σεπτεμβρίου: Το 1812 η είσοδος του Ναπολέοντα στη Μόσχα. Το 1829 η Συνθήκη της Αδριανούπολής

Ο Ναπολέων το βράδυ, της 1ης/13ης Σεπτεμβρίου βρισκόταν με το

 κύριο γαλλικό Σώμα απόσταση 30 μιλίων από τη Μόσχα , κοντά 

στο χωριό Περχούσκοβο .

Τρεις ώρες πριν τα μεσάνυχτα, της 1ης/13ης Σεπτεμβρίου 

ο στρατηγός Κουτούζοφ αποφάσισε να αποσυρθεί από τη Μόσχα και κατευθύνθηκε προς το Κολομένσκογιε. 

Οι άλλες γαλλικές φάλαγγες εκείνο το βράδυ ήσαν: 

Το Πολωνικό Σωμα στην Καλούγκα, κοντά στο το χωριό των Λίκοβο,

 και το 4ο σώμα του αντιβασιλέα της Ιταλίας ήταν στο Ζβενίγκοροντ

  στη δεξιά όχθη του ποταμού Μόσχοβα.
Το πρωί της Δευτέρας 2/14ης Σεπτεμβρίου ήταν κρύο και είχε 

συννεφιά.
Η γαλλικη προέλαση ανακόπηκε από την γκρεμισμένη γέφυρα στο Γιούντινο, και μέχρι να επισκευαστεί από το μηχανικό, ο Ναπολέων 

πήγε στο χωριό Σπασκόγιε 12 μίλα από τη Μόσχα, όπου συνομίλησε 

με τον Μυρά.
Η οπισθοφυλακή του Κουτούζοφ πέρασε τον Μόσχοβα στις 18.00

 το βράδυ της 2/14 Σεπτεμβρίου και περίπου την ίδια ώρα 

εμφανίστηκε μπροστά στην Μόσχα η γαλλική εμπροσθοφυλακή, 

υπό τη διοίκηση του Στρατάρχη Μυρά.
Την ίδια νύχτα ξέσπασαν οι πρώτες πυρκαγιές.

Η Συνθήκη της Ανδιανούπολής με την οποία έληξε 

ο ρωσο-τουρκικός πόλεμος του 1828-1829, υπογράφηκε από τους πληρεξουσίους του Τσάρου της Ρωσίας Αλεξέϊ Ορλώφ και Θεόδωρο Πέτρόβιτς Κόμη Παλένα και τους πληρεξουσίους του Σουλτάνου : Μεχμέτ Σαδίκ Εφέντι Δεφτερ-αγα της Υψηλής Οθωμανικής Πύλης 

και Αμπντούλ-Καντίρ-Μπέη, αρχη-Καδή της Ανατολίας.

-Η Τουρκία αναγνώρισε το δικαίωμα των Ρώσων πολιτών 

να εμπορεύονται ελεύθερα σε όλη την Τουρκία, και αποδέχτηκε 

την ετεροδικία .
-Οι Ρώσοι υπήκοοι στο τουρκικό έδαφος δεν υπόκειντο στις 

τουρκικές αρχές.
-Η Τουρκία αποδέχτηκε το δικαίωμα των ρωσικών εμπορικών

πλοίων να διέρχονται ελεύθερα μέσω του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων.
-Η Τουρκία εντός 18 μηνών θα πλήρωνε στη Ρωσία αποζημίωση 

1,5 εκατομμύριου Ολλανδικών χρυσών νομισμάτων.
-Η Τουρκία επιβεβαίωσε την δέσμευση που είχε αναλάβει το 1826 

στο Άκκερμαν να σέβεται την αυτονομία της Σερβίας. Σύμφωνα

 με τους 

 όρους της Συνθηκης του Άκκερμαν θα προστάτευε την αυτονομία 

 των παραδουνάβιων ηγεμονιών.

-Η Τουρκία αποδέχτηκε επίσης τους όρους της Συνθήκης 

του Λονδίνου του 1827 σχετικά με την Ελλάδα.

ΥΓ. Στις 14 Σεπτεμβρίου δεν ιδρύθηκε ούτε στην Οδησσό ούτε 

πουθενά αλλού καμιά Φιλική Εταιρεία.

ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΨΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΤΟΑΣ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ ΚΑΙ 

ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

14 Σεπτεμβρίου 1460 . Ο Μωάμεθ ο Πορθητής άρχισε την πολιορκία της Τραπεζούντας

 

14 Σεπτεμβρίου 2024. Οι Σκιπιτάρ (Αλβανοί) του Χασισέμπορου, ανακοίνωσαν ότι η Φοινίκη , «είναι αρχαία πόλη των Ιλλυριών» και όχι Ελληνική. Και επομένως, οι Χάονες που την κατοικούσαν, ήσαν Ιλλυριοί και όχι Έλληνες. Και το Ψωρογραικυλιστάν έκανε και συνεχίζει να κάνει "Μόκο".

 

ΟΙ ΠΑΤΣΑΒΟΥΡΕΣ ΤΗΣ ΚΩΛΟ-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ, ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΛΗΡΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΝΤΡΟΟΥΝ ΠΟΥ ΠΕΤΑΞΑΝ ΣΤΟ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΓΟΥΡΛΟΥ ΠΟΥ ΤΟ ΓΙΟΡΤΑΖΕ ΣΤΗ ΒΙΣΣΗ, Η ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΖΕΛΕΝΣΚΙ ΚΑΙ ΟΙ ΓΑΛΑΖΙΟΙ ΟΠΕΚΕΠΕΔΕΣ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ,

ΚΑΙ ΟΙ ΓΑΛΑΖΙΟΙ ΟΠΕΚΕΠΕΔΕΣ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ