Η κατάρρευση των ιδιωτικών τραπεζών και η κατάργηση του τόκου

Υπάρχει ο ισχυρισμός ότι οι υπάρχουσες, στην Ελλάδα μας, ιδιωτικές τράπεζες πρέπει να αφεθούν να πτωχεύσουν -να κλείσουν ( αν προκύψει τέτοια περίπτωση χωρίς να στηριχθούν ) και να δημιουργηθούν άλλες, καινούργιες ιδιωτικές τράπεζες με άλλα πρόσωπα στα Δ.Σ. και ενδεχομένως με νέα δομή. Αυτό νομίζω είναι λάθος, διότι αναπαράγεται το σύστημα και καταλήγουμε πάλι στα ίδια. Θα πρέπει τότε το όλον τραπεζικό έργο να αναληφθεί από την κεντρική τράπεζα, πού θα έχει ανακτήσει και το εκδοτικό προνόμιο. Οι δε συναλλαγές, αν θέλουμε νέο σύστημα, να γίνονται χωρίς τόκο, δηλαδή κατάργηση του τόκου. Πρέπει εκτός από την ανατροπή όλου του συστήματος, να υπάρξει και νέο σχέδιο αμέσου εφαρμογής νέου πολιτικού και οικονομικού συστήματος και αντί οι εναγείς να κάνουν την κρίση ευκαιρία, να κάνουμε εμείς οι Έλληνες, με αφορμή την σημερινή κρίση, την πλήρη αλλαγή των πάντων : πολιτικού προσωπικού, ιδεών και παλαιών αντιλήψεων, με μια νέα πραγματική επανάσταση του Ελληνικού πνεύματος. Στερεότυπα και μονομέρειες σε οικονομικά μοντέλα δεν υπάρχουν πλέον, εξάλλου όλα έχουν δοκιμαστεί και αποτύχει. Οικονομικά εργαλεία μόνον υπάρχουν, πού χρησιμοποιούνται ανάλογα με την περίπτωση. Κατά συνέπεια μην θεωρηθεί η πλήρης κατάργηση των ιδιωτικών τραπεζών ότι προσιδιάζει σε κομμουνιστικό μοντέλο, απλώς γίνεται χρήση του εργαλείου αυτού ούτως ώστε με την κατάργηση του τόκου να σταματήσει η εμπορία του χρήματος, πού απάδει προς την πραγματική του λειτουργία. Διότι διαφορετικά εξυπηρετεί μόνο την καταλήστευση της εργασίας διά του τόκου. Τέλος πλέον στους «Σάϊλοκ» του « εμπόρου της Βενετίας» του Σαίξπηρ. Χρίστος Α Αθανασόπουλος Christathan.blogspot.com