Η 8η Ιουλίου στην Ιστορία

1099 . Κατά την Πρώτη Σταυροφορία, 15.000 πεινασμένοι Χριστιανοί στρατιώτες έκαναν ξυπόλητοι λιτανεία γύρω από τα τείχη της Ιερουσαλήμ.

1138. Πάπας Ιννοκέντιος Β΄ αφόρισε τον βασιλιά της Σικελίας Ρογήρο Β’, τον οποίο είχε αναγνωρίσει ο θανών αντίπαπας Ανάλεκτος Β’. 

1167. H Μάχη του Ζέμουν , έξω από το Βελιγράδι, μεταξύ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και του Βασιλείου της Ουγγαρίας.
Οι Βυζαντινοί, που είχαν και μερικούς ευρωπαίους Ιππότες μισθοφόρους καθώς και Κουμάνους μισθοφόρους και που τους διοικούσε ο Ανδρόνικος Κοντοστέφανος, πέτυχαν μια αποφασιστική νίκη, υποχρεώνοντας τους Ούγγρους να ζητήσουν ειρήνη με τους όρους του Αυτοκράτορα Μανουήλ Κομνηνού.
Οι Ούγγροι αναγνώρισαν τα δικαιώματα της αυτοκρατορίας επί της Βοσνίας, της Δαλματίας, της Κροατίας νότια του ποταμού Κρκα, καθώς και στη Φρούσκα Γκόρα .Εδωσαν επίσης Ομήρους για εγγύηση, δεχτηκαν να πληρώσουν φόρο τιμής Βυζάντιο και να παρέχουν στρατό στον αυτοκράτορα , όταν τους το ζητούσε. Η μάχη του Ζέμουν ολοκλήρωσε την προσπάθεια του Μανουήλ Κομνηνου για την εξασφάλιση των βορείων Συνόρων.

1283 . O Ρογήρος της Λαούρια , διοικητής της στόλου της Αραγονία συνετριψε το στόλο των Ανδεγαυών στη ναυμαχία της Μάλτας κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Σικελικού Εσπερινού.


1481. Η Μάχη του Ρίμνικ. O Στεφάνος o Μεγας της Μολδαβίας συνέτριψε το στρατό του Βασαμάμπ Δ της Βλαχίας, που είχε και την υποστήριξη του οθωμανικού στρατού. 

 1497. Ο Πορτογάλος πλοηγός Βάσκο ντα Γκάμα απέπλευσε από τη Λισαβόνα
με 4 πλοία και 169 άνδρες, στο παρθενικό του ταξίδι για να ανακάλυψε το θαλάσσιο δρόμο προς την Ινδία, γύρω από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας.

1573. Το Διάταγμα της Βουλώνης έβαλε τέλος στον τετραετή πόλεμο των Γάλλων Καθολικών και Ουγενότων.

1579. Βρέθηκε στο Καζάν η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας του Καζάν.

1654. Ο πρώτος Εβραίος, Τζέικομπ Μπαρσίμσον,έφτασε στην Αμερική.

1656. Οκτώ ημέρες μετά τη νικηφόρα ναυμαχία των Δαρδανελίων , ο διοικητής του στόλου της Βενετίας Μπάρμπαρο Μπαντέρ, κατέλαβε την Τένεδο εγκαθιστώντας τη βάση  για αποκλεισμό των Στενών.

1659. Στις 28 Ιουνίου/8 Ιουλίου κατά τον Ρωσοπολωνπολωνικό Πολέμο του 1654-1667, έγινε η μάχη του Κονοτόπ.
1686 .Αυστριακά στρατεύματα απελευθέρωσαν την Βούδα από την τουρκική κυριαρχία, η οποία διήρκεσε από το 1541. 

 1709. Στη Μάχη της Πολτάβας , 27 Ιουνίου /8 Ιουλίου 
ο ρωσικός στρατός υπό τις διαταγές του Μεγάλου Πέτρου συνέτριψε τον στρατό του Κάρολου του 12ου. Από τους 37000 μόνο 1500 διέφυγαν μαζί με τον Κάρολο στην Μολδαβία. 

1715. Την Παρασκευή 8/19 Ιουλίου ο Σερασκέρης Δαούτ-Πασάς λαβών γνώσιν των  επιστολών του Ενετού Ναυάρχου, ειδοποίησε τον Καπετάν-Πασα  περί  γενικής εφόδου κατά των φρουρίων του Ναυπλίου, και τον διέταξε  να άποβιβάσει   ναυτικά αγήματα στην Καραθώνα προς αντιπερισπασμό των πολιορκούμενων.

Ό Δαούτ Πασάς από την πρωία  της Παρασκευής 8ης Ιουλίου 1715, άμα τη ανατολή του ηλίου συνοδευόμενος υπό του Επιτελείου του και του Σεΐχ-ούλ-Ισλάμ, επισκέφτηκε  τα σώματα του  στρατού, διεγείρων τον ζήλο και τον ενθουσιασμό των στρατιωτών διά της υποσχέσεως πλουσίων δώρων και αμοιβών.

1716. Κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Βόρειου Πολέμου, ο στόλος Δανών και Νορβηγών αιφνιδίασε τον Σουηδικό στόλο από 44 πλοία που μετέφερε εφόδια τον Κάρολο ΙΒ που είχε εισβάλει στην Νορβηγία, στο φιόρδ Ντυνεκίλεν βορείως του Στρόμσταντ. Βυθίστηκαν 4 Σουηδικά πολεμικά και 9 αιχμαλωτίστηκαν. Από τα εμπορικά 9 καταστράφηκαν και πέντε αιχμαλωτίστηκαν. 

1730 . Σεισμός εκτιμώμενου μεγέθους 8,7 βαθμών προκάλεσε τσουνάμι που κατέστρεψε τις ακτές της Χιλής.

1820. Η Δίαιτα της Φραγκφούρτης υιοθέτησε την τελική πράξη της Βιέννης, η οποία συμπλήρωσε το σύνταγμα της γερμανικής Ένωσης και επιβεβαίωσε την κυριαρχία των γερμανικών κρατών. 

1822. Ο ποιητής Πέρσι Σέλεϊ, της παρέας του Βύρωνα, λιγο πριν κλείσει τα 30, πνίγηκε στη Σαρδηνία ενώ επέστρεφε από το Λιβόρνο με το ιστιοπλοϊκό του σκάφος Δον Ζουάν. Ο φίλος του Εντουάρντ Τρελλώνι όταν πέθανε το 1881, θάφτηκε στη Ρώμη, δίπλα στον τάφο του Σέλεϊ. 

1824. Στις 8/20 Ιουλίου έγινε η  εξάωρη μάχη στη Μπινίτσα Λιδωρικίου,  ανάμεσα σε  350 Έλληνες υπό τους Δήμο Σκαλτσά και Σαφάκα που ανέκοψαν ένα σώμα  5.000 Αλβανών πεζών και 1.000 ιππέων υπό τους Αμπάζ Ντίπρα, Βελή αγά και Πράχο Πρεβίστα που εκινείτο από το στρατόπεδο της Γραβιάς  προς το Λιδωρίκι. μέσω της βόρειας Φωκίδας .

1833. Στις 26 Ιουνίου/8 Ιουλίου, την παραμονή της απόσυρσης των ρωσικών στρατευμάτων που υπεράσπισαν την Κωνσταντινούπολη , υπογράφηκε στο «γιαλί» του Σουλτάνου στο Βόσπορο, η συνθήκη αμοιβαίας συνδρομής και αιώνιας ειρήνης και τη φιλίας μεταξύ του Τσάρου και του Σουλτάνου καλά ως εγγύηση ότι οι Οθωμανοί θα κλείσει τα Δαρδανέλια για οποιαδήποτε ξένα πολεμικά πλοία, αν οι Ρώσοι του ζητούσαν.
Η Συνθήκη είχε σημαντικές συνέπειες όσον αφορά τις εξωτερικές σχέσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ιδιαίτερα με την Μεγάλη Βρετανία. Κατά την αιγυπτιακή κρίση του 1831, ο Τσάρος Νικόλαος , δυο χρόνια μετα τον ρωσο-τουρκικό πόλεμο , αντιλαμβανόμενος ότι τα ρωσικά συμφέροντα δεν θα εξυπηρετούνταν εάν άφηνε το υποχείριο των Αγγλων Μεχμετ Αλή Πασά, να καταλάβει την Κωνσταντινούπολη, αποφάσισε να βοηθήσει τον Σουλτάνο Μαχμού. Το Φεβρουαρίου του 1833 η ρωσική μοίρα της Μαυρης Θάλασσας μπήκε στο Βόσπορο και οι Ρώσοι αποβίβασαν στρατεύματα, αποκλείοντας την προέλαση του αιγυπτιακού στρατού στην Κωνσταντινούπολη. Ανήσυχες για την Ρωσο-τουρκική προσέγγιση, η Μεγάλη Βρετανία και η Γαλλία προώθησαν τη συμφιλίωση μεταξύ της Αιγύπτου και της Τουρκίας το Μαΐο του 1833.

1846 . O βασιλιάς Χριστιανός άλλαξε παράνομα τη σειρά διαδοχής στο στέμμα της Δανίας, ώστε το θρόνο να μπορούν να κληρονομήσουν και γυναίκες ώστε να αποτρέψει την απόσχιση της επαρχίας του Χολστάιν και προκάλεσε ένα κύμα οργής μεταξύ των γερμανών κατοίκων του Χολστάιν, που κλιμακώθηκε, και δυο χρόνια μετά οδήγησε στον πόλεμο του Σλέσβιχ-Χολστάιν.

1866. Κατά τον Αυστρο-πρωσικό πόλεμο, οι Πρώσοι κατέλαβαν χωρίς μάχη την Πράγα.

1876. Στο Ράιχστάτ της Βοημίας έγινε η συνάντηση των Αυτοκρατόρων Αλέξανδρου της Ρωσίας και Φραγκίσκου Ιωσήφ της Αυστρο-Ουγγαρίας παρουσία των υπουργών εξωτερικών τους του πρίγκιπα Αλεξάντρ Γκορτσακόφ και του Κόμη Αντράσυ, στην οποία συζήτηκε το Ανατολικό Ζήτημα και ο προσεχής Ρωσοτουρκικός πόλεμος. Στην συνάντηση δεν τηρήθηκαν πρακτικά και δεν υπογράφηκε κανένα έγγραφο.Ολα συμφωνηθηκαν προφορικά μεταξύ των αυτοκρατόρων και αργότερα οι Υπουργοί Εξωτερικών συνέταξαν υπομνήματα τα οποία όμως είχαν τεράστιες διαφορές μεταξύ τους. 

1878. Στη Σόφια άνοιξε η βουλγαρική σχολή των Ευελπίδων.

1908. Στις 8/21 Ιουλίου του 1908  δόθηκε η τελευταία  μεγάλη  μάχη του Μακεδονικού Αγώνα στο βιλαέτι του Μοναστηρίου στο ύψωμα της Πιπερίτσας του Καϊκμακτσαλάν   ανάμεσα στα σώματα του Εμμανουὴλ Νικολούδη, Γεώργιου Βολάνη και Ιωάννη Καραβίτη με τους Κομιτατζήδες, που είχαν καταλάβει τον (παλιό)Αγιο Αθανάσιο. Σκοτώθηκαν 28 κομιτατζήδες . ανάμεσά τους και ο  «βοεβόδας» Παγούντσε Γούτσεφ. Οι υπόλοιποι κομιτατζήδες διέφυγαν προς την Κέλλη, (Γκορνίτσεβο) καταδιωκόμενοι.

1910. Απόπειρα δολοφονίας του διευθυντή της εφημερίδας «Ακρόπολις», Βλάση Γαβριηλίδη.

1912. Στις 25 Ιουνίου/8 Ιουλίου ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας πήρε το χρυσό μετάλλιο στο μήκος άνευ φοράς στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης, με επίδοση 3,37. 

1913. Μεταγωγικά του Ελληνικού στόλου αποβίβασαν  την8η Μεραρχία στην Καβάλα, η οποία τέσσερις μέρες μετά ελευθέρωσε  την Ξάνθη.

1921.  Κατά την Μικρασιατική εκστρατεία ο ελληνικός στρατός εισήρθε στο Εσκισεχίρ , αλλά ο Ισμέτ Ινονού πραγματοποίησε , στις 8/21 Ιουλίου, σωστά μελετημένη αντεπίθεση η οποία παραλίγο να οδηγήσει σε εγκλωβισμό του Γ' Σώματος Στρατού. Η δυσμενής αυτή εξέλιξη ματαιώθηκε, χάρη στον ηρωισμό των ανδρών της 1ης Μεραρχίας και του Διοικητή της Αθ. Φράγκου.

1941.Ο πρώην μητροπολίτης Κορινθίας Δαμασκηνός ενθρονίστηκε στον αρχιεπισκοπικό θρόνο των Αθηνών.

1942. Οι Γερμανοί εκτέλεσαν τους καταδικασμένους από στρατοδικεία Μανώλη Πετράκη, και Νίκο Βοριά, και τους Στάθη Βουκελάτο, και Σταύρο Μαυρομμάτη. Στην Κόρινθο περίπολος σκότωσε τον Παναγιώτη Γκλουζίκο, ενώ προσπαθούσε να κάνει σαμποτάζ στη σιδηροδρομική γραμμή.

1943. Στο πλαίσιο του σχεδίου παραπλάνησης των γερμανών σχετικά με την απόβαση στη Βαλκανική, ο ΕΔΕΣ πραγματοποίησε μεγάλης κλίμακας επιχειρήσεις στη Ήπειρο. Οι Γερμανοί μετέφεραν ενισχύσεις από Δυτ.Ελλάδα προς την περιοχή ΓΡΕΒΕΝΩΝ, μη ενοχληθέντες υπό του ΕΛΑΣ εις ΜΑΚΡΥΝΟΡΟΣ. Ανταρτικές δυνάμεις του ΕΛΑΣ συγκρούστηκαν με τους Γερμανούς στη μάχη της Αγόριανης.

1946. Οι κομμουνιστές προσέβαλαν το Σταθμό Χωροφυλακής Αγριλιάς Τρικάλων .

1947. Στη Βουλγαρία η κυβέρνηση απέρριψε την αμερικανική προσφορά βοήθειας από το σχέδιο Μάρσαλ.

1956 .Στο Βελιγράδι μεταδόθηκε πρώτη πειραματική τηλεοπτική μετάδοση, στο πλαίσιο του εορτασμού των εκατό χρόνων από τη γέννηση του Νίκολα Τέσλα.
Το πρόγραμμα παρακολούθησαν οι πολίτες από σαράντα δέκτης που τοποθετήθηκαν σε βιτρίνες καταστημάτων σε διάφορα σημεία της πόλης.


1958 . Στην Κύπρο εσφαγιάσθη στη Τύμπου από τουρκοκυπρίους  ο βοσκός Μιχαήλ Καρατσιόλης 60 ετών. Ανατινάχτηκε από τους Άγγλους το οίκημα που στέγαζε την ΑΝΩΡΘΩΣΗ.


1962. Σφοδρή επίθεση του Γεώργιου Παπανδρέου κατά του βασιλιά Παύλου και της ηγεσίας των ενόπλων δυνάμεων από το Αργοστόλι. Τόνισε ότι ο βασιλιάς «κατέστη αρχηγός παρατάξεως», και ζήτησε την κατάργηση των έκτακτων μέτρων.

1965. Το βράδυ της Πέμπτης, 8 Ιουλίου, επιδόθηκε στον Γεώργιο  Παπανδρέου στο Καστρί η επιστολή του Κοκού που ζητούσε αποκατάστησε του… Κράτους Δικαίου.
1968 .Έληξε η Δίκη του πρώτου κλιμακίου της Δημοκρατικής Άμυνας, στην οποία δικάστηκαν και οι υπαξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού που είχαν συλληφθεί τον Ιανουάριο. Το Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών καταδίκασε 8 από τους 21 κατηγορούμενους, σε ποινές από 2 έως 10 χρόνια φυλάκισης. Α. Πολίτης (10 χρ), Γ. Νοταράς (8), Κ. Σοφούλης (5), Γιάννης Μαρμαρινός κά.

1972 .Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Νίξον ανακοίνωσε ότι η Σοβιετική Ένωση θα αγοράσει αμερικανικά σιτηρά αξίας 750 εκατομμύριων δολάριων μέσα στα επόμενα τρία χρόνια. 

1974 .Η Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης ενέκρινε γκρίνει το σχέδιο για την κατασκευή της εθνικής οδού Βαϊκάλη-Αμούρ. 

1978. Ο Σάντρο Περτίνι  εξελέγη  έβδομος πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας με 832 ψήφους από τους 995 εκλέκτορες.

1989.  Η Κυβέρνηση ΚΚΕ-ΝΔ (Τζαννετάκη) έλαβε  άνετα ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή µε 174 ψήφους. Υπέρ ψήφισαν οι 145 βουλευτές της Ν∆, οι 27 από τους 28 βουλευτές του Συνασπισµού, ο Κωστής Στεφανόπουλος της ∆ΗΑΝΑ και ο µουσουλµάνος Σαδίκ.Ο Κάρλος Μένεμ ανέλαβε  Πρόεδρος της Αργεντινής

1997. Ο Σημίτης, στο πλαίσιο της Διάσκεψης του ΝΑΤΟ υπέγραψε με τον Ντεμιρέλ την προδοτική Συμφωνία της Μαδρίτης , με την οποία αναγνώρισε « τα νόμιμα, ζωτικά συμφέροντα και ενδιαφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο, τα οποία έχουν μεγάλη σημασία για την ασφάλεια και την εθνική κυριαρχία της», και Δεσμεύτηκε «για αποφυγή μονομερών ενεργειών στη βάση του αμοιβαίου σεβασμού και της επιθυμίας, ώστε να αποτραπούν συγκρούσεις οφειλόμενες σε παρεξήγηση», και Δεσμεύτηκε «για διευθέτηση των διαφορών, στη βάση αμοιβαίας συναίνεσης», και για συνεχή ανάπτυξη σχέσεων καλής γειτονίας. Στην ίδια Σύνοδο το ΝΑΤΟ κάλεσε την Τσεχία, την Ουγγαρία, και την Πολωνία να ενταχθούν στην Συμμαχία.

2004. Εκδηλώθηκαν 181 δασικές πυρκαγιές. Δυο νεκροί στην περιοχή των Θρακομακεδόνων. Κάηκαν πολλά σπίτια. Πυρκαγιές στον Κάλαμο, στην Ανάβυσσο, στις Αφίδνες, στην Ικαρία, στη Σάμο, στην Αίγινα, στη Ναύπακτο, στην Κεφαλλονιά και στην Κάρυστο. 

2007.Οι Αμερικανοί ψήφισαν τα Νέα Επτά Θαύματα του τουριστικού Κόσμου. 1. Το Σινικό Τείχος. 2. Το Κολοσσαίο. 3.Το κτιριακό συγκρότημα Τατζ Μαχάλ στην Ινδία. 4.Η αρχαία πόλη Μάτσου Πίτσου στο νότιο Περού . 5.Το άγαλμα του Χριστού Λυτρωτή, στο Ριο. 6.Η πόλη της Πέτρας στην Ακαμπα. Ο  ναός Τσίτσεν Ίτζα των Μάγια στο Μεξικό.


2012. Η κυβέρνηση του φον Αντωνάκη έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή. «Υπέρ» ψήφισαν 179 βουλευτές (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) και κατά 121 . (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΚΚΕ, Χρυσή Αυγή).

2014. Στον ημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, η Γερμανία νίκησε  7: 1 τη  Βραζιλία.

25 Ιουνίου/7 Ιουλίου 1807. Η καταστροφική για τους Φιλογενείς συνθήκη του Τιλσίτ

Στις 25 Ιουνίου/7 Ιουλίου, του 1807 στο Τιλσίτ υπογράφηκε μεταξύ των πληρεξούσιων αντιπροσώπων των Αυτοκρατόρων Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας και του Τσάρου Αλέξανδρου Α΄ της Ρωσίας η Γαλλο-Ρωσική συνθήκη του Τιλσίτ με την οποία καταργείτο το πρώτο Ανεξάρτητο Ελληνικό Κράτος της Επτανήσου, το Δημιούργημα των Υψηλαντών και των Καποδίστρια.
Εκ μέρους του Ναπολέοντα υπέγραψε ο Ταλλεϋράνδος, και από την ρωσική πλευρά οι  Πρίγκιπες Αλέξανδρος Κουνάκιν και ο  Ντμήτρη Λομπάνοφ-Ροστόβσκυ.
Όταν ο Καποδίστριας οργάνωνε το παλλαϊκό πανηγύρι της «Νίκης», στην Λεύκαδα στις 18/30 Ιουνίου, δεν ήξερε ότι ο ρωσικός στρατός, υπό τον Γερμανό στρατηγό Λέβιν Άουγκουστ φον Μπένιγκσεν, είχε νικηθεί από τους Γάλλους, 43 χιλιόμετρα νοτίως του Καλίνινγκραντ, στη μάχη του Φρίντλαντ, (14/26 Ιουνίου 1807), ούτε ότι η Γερουσία της Επτανήσου, είχε κηρύξει τον πόλεμο στη Γαλλία, την προηγουμένη. 
Η ήττα στο Φρίντλαντ, οδήγησε στην υπογραφή της συνθήκης του Τιλσίτ, (σημερινό Sovetsk στην περιοχή του Καλίνινγκραντ ), σε μια σχεδία στο μέσον του ποταμού Νιέμαν. 
Η συμφωνία του Τιλσίτ, ήταν καταστροφική για τους Φιλογενείς και το αναγεννημένο Ελληνικό Έθνος και μέσω της προσωρινής Γαλλικής κατοχής οδήγησε τα Επτάνησα στην μακρά νύχτα της αγγλοκρατίας.
Η συμφωνία υπήρξε βλαπτική και για τους Σέρβους και για τις ηγεμονίες της Βλαχομπογαδανίας. 
Η Γαλλο-Ρωσική συνθήκη του Τιλσίτ είχε δυο μυστικά άρθρα.
Σύμφωνα με το πρώτο, η Βεσσαραβία, η Μολδαβία, η Βλαχία και η βόρεια Βουλγαρία, θα  περιέρχονταν στη Ρωσία. Η Βοσνία και η Σερβία και οι περιοχές μέχρι και τη Θεσσαλονίκη θα περιέρχονταν  στην Αυστρία. 
Η δε Αλβανία, η Θεσσαλία, η Πελοπόννησος και Κρήτη στη Γαλλία.
Το δεύτερο άρθρο όριζε: "Η Α.Μ. ο αυτοκράτωρ Ναπολέων... ως απόλυτος κτήτωρ και κυρίαρχος θα κατέχει τας επτά Ιονίους Νήσους".

Η Επτάνησος ήταν ανεξάρτητο και αναγνωρισμένο διεθνώς Κράτος.
Με την υπογραφή στις 23 Μαΐου 1802 της Συνθήκης της Αμιένης, η Επτάνησος Πολιτεία αναγνωρίστηκε από την Γαλλία , την Βαταβική Δημοκρατία, (Ολλανδία), και τους Βασιλείς της Αγγλίας και Ισπανίας, σύμφωνα με τη Σύμβαση Κωνσταντινούπολης (1800). 
Η  παραχώρηση των Επτά Νήσων  από τον Τσάρο στον Ναπολέοντα, δεν θα ήταν εφικτή, εάν η Επτάνησος Πολιτεία δεν είχε κηρύξει στις 17/29 Ιουνίου 1807. 

τον Πόλεμο στη Γαλλία. Ήταν  πράξη  της εσχάτης προδοσίας  η απόφαση της Γερουσίας να κηρύξει τον Πόλεμο στην Γαλλία, αλλά όχι στην Τουρκία. 
Για το ζήτημα αυτό άλλωστε παραιτήθηκε ο Καποδίστριας.

Στις τις πρώτες σελίδες του υπομνήματος του προς τον Τσάρο  Νικόλαο, ο Καποδίστριας, το 1826, εξέφραζε διπλωματικά , την αποδοκιμασία του για το « ξεπούλημα» των Ιονίων νήσων, την «ανατροπή που κατέπνιξε την Ιόνιο πολιτεία στα σπάργανα», και σημείωνε ότι η συνθήκη του Τιλσίτ, κλόνισε την πίστη των Ελλήνων στην Ρωσική προστασία. 

26 Ιουνίου/7 Ιουλίου οι δίδυμες μάχες στον Τσεσμέ και στον ποταμό Λάργκα στην Μολδαβία

1770. Κατά τον 6o Ρωσο-τουρκικό πόλεμο, τα ξημερώματα της 7ης Ιουλίου έγινε η καταστροφή του τουρκικού στόλου που είχε καταφύγει στον Τσεσμέ, μετά τη ναυμαχία του στενού της Χίου. Υπό την κάλυψη των παράκτιων πυροβόλων οι κύριες δυνάμεις του τουρκικού στόλου είχαν παραταχθεί μεσα στον κόλπο του Τσέσμεν, σε δύο γραμμές των 8 και 7 θωρηκτών . Η πρώτη γραμμή όμως προστάτευσε τους Ρώσους από τα πυρά της δεύτερης γραμμής. Κατά τη διάρκεια της ημέρας στις 6 Ιουλίου, τα ρωσικά πλοία βομβάρδιζαν τον τουρκικό στόλο και τις παράκτιες θέσεις. Στις 17:00, η Κανονιοφόρος «Γκρομ» προσέγγισε στην είσοδο του Κόλπου και άρχισε να βομβαρδίζει τουρκικά πλοία. Στις 0:30 τα θωρηκτά «Ευρόπα» και «Ριστισλάβ», πήραν και αυτά θέση στην είσοδο του Κόλπου βομβαρδίζοντας τους Τούρκους. Η μονομαχία των πυροβόλων ήταν η κάλυψη για την είσοδο μέσα στο κόλπο βοηθούσης και της νύχτας, των τεσσάρων πυρπολικών, που ήταν ελληνικά πλοία. Ένα από αυτά ήταν το Σεμπέκι του Βαρβάκη. Στις 01:30 σύμφωνα με τον Ορλόφ ή τα μεσάνυχτα, σύμφωνα με τον Ελφινστον εξεράγει ένα από τα τουρκικά θωρηκτά των 84 πυροβόλων, λόγω της πρόσδεσης σε αυτό του πυρπολικού του Βαρβάκη. 
Η φωτιά εξαπλώθηκε γρήγορα και σε άλλα πλοία στον κόλπο. Μετά την έκρηξη στις 2:00 και δεύτερου τουρκικού πλοίου, οι Ρώσοι σταμάτησαν τους κανονιοβολισμούς. 
Στο πυρπολικό του Βαρβάκη επέβαινε ως σύνδεσμός και ο ρώσος υποπλοίαρχος Ίλιν στον οποίο οι σύγχρονοι ρώσοι Ιστορικοί ,από μικροψυχία, αναγνωρίζουν το κατόρθωμα του Βαρβάκη που το αναγνώρισε όμως Ορλόφ στην αναφορά του στην Αυτοκράτειρα. 
Μέχρι τις 2:30 π.μ., τρία ακόμα τουρκικά θωρηκτά είχαν εκραγεί. Περίπου στις 4:00 π.μ., τα ρωσικά πλοία έστειλαν βάρκες για να διασώσουν δύο μεγάλα σκάφη που δεν είχαν ακόμα καεί, αλλά μόνο το ένα από αυτά, το «Ρόδος», τον 60 κανονιών μπόρεσαν να σώσουν. 
 Μέχρι τις 8:00 π.μ., ο τουρκικός στόλος είχε καεί. Οι Χιώτες, οι Ψαριανοί και οι Σμυρνιοί, καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας και μέχρι τα ξημερώματα, ήσαν στις ακτές και παρακολουθούσαν τις εικόνες της καταστροφής. Το φρούριο του τσεσμέ καθώς και η κωμόπολη του Τσεσμέ εγκαταλείφθηκαν από τους Τούρκους κατοίκους. και τη φρουρά.

Το πρωί της 26 Ιουνίου/7ης Ιουλίου οταν φώτισε ο θεός την ημέρα , άρχισε η μάχη στον ποταμο Λάργκα στην σημερινή Μολδαβία μεταξύ 65.000 Τατάρων της Κριμαίας (ιππικό) και 15.000 Οθωμανών (πεζικό) υπό την ηγεσία του Κάπλαν Γκιρέι και 38.000 Ρώσων υπό τον στρατάρχη Ρουμιάνσεφ. Ο ΠοταμόςΛάργκα είναι παραπόταμος του Προύθου. Η μάχη του Λάργκα κατέληξε σε μια αποφασιστική νίκη για τους Ρώσους που κατέλαβαν το στρατόπεδο του εχθρού και πήραν λάφυρα 33 τουρκικά κανόνια . Για τη νίκη αυτή, ο Ρουμιάνσεφ τιμήθηκε με το μετάλλιο του Τάγματος του Αγίου Γεωργίου . Δύο εβδομάδες αργότερα, οι Ρώσοι πέτυχαν μια ακόμα μεγαλύτερη νίκη στη μάχη του Καχούλ. Οι νίκες στο Λάργκα και το Καχούλ (αργότερα) άλλαξαν τη στρατηγική κατάσταση υπέρ της Ρωσίας.

Η Κομισιόν και ο δόλιος ρόλος του γελοίου Στουρνάρα

Η Κομισιόν στις διορθωμένες προβλέψεις της διαπίστωσε ότι η ελληνική οικονομία είχε εισέρθει σε ύφεση από το πρώτο τρίμηνο του 2020 . 
Η πτώση του ΑΕΠ του πρώτου τριμήνου σε σχέση τέταρτο τρίμηνο του 2019 ήταν 1,6% και προήλθε από την πτώση των επενδύσεων και των εξαγωγών. 
Ο αντίκτυπος των περιοριστικών μέτρων που προκάλεσε συρρίκνωση της εγχώριας ζήτησης θα φανεί περισσότερο στο δεύτερο τρίμηνο.
 Η εκτίμηση της Κομισιόν για το σύνολο του έτους είναι ύφεση 9% και η πρόβλεψη για την «ανάκαμψη» το 2021 είναι 6%, οπότε θα μεταφερθεί στο 2022 μια μαύρη τρύπα 3%. Άρα η επιστροφή στο 2019 αναβάλλεται για το 2023. Εάν ζω, τότε, θα είμαι 68 ετών . 
Θυμίζω ότι η Τράπεζα της Ελλάδος και ο διοικητής της θεωρούσαν το σενάριο της ύφεσης στο 8% ως «πολύ δυσμενές» και θεωρούσα πιο πιθανό «σενάριο» η ύφεση να περιοριστεί στο 4% . 
 Ο γελοίος Στουρνάρας χαρακτήρισε μάλιστα ως υπερβολική την πρόβλεψη για ύφεση της ελληνικής οικονομίας κατά 10%, εκτιμώντας ότι το ΑΕΠ θα συρρικνωθεί στην χειρότερη περίπτωση κατά 8%. 
 Το ερώτημα είναι αν πρόκειται απλά για έναν καραγκιόζη που άφησε μούσι, ή ένα η Τράπεζα με τις «αισιόδοξες» προβλέψεις της εξυπηρετούσε σενάρα και πολιτικές της Φραγκφούρτης και των Βρυξελλών

Τα Αρχεία της Γκε-Πε-Ού

Στα υπόγεια της Κα-Γκε-Με στην Λιουμπιάνκα υπάρχει ένα κιβώτιο με τα «ελληνικά θέματα» εκεί είναι «τακτοποιημένα» και τα «σήματα» του Μπλούμκιν από την Κωνσταντινούπολη για τον Ζαχαριάδη και τον Ιωαννίδη.
 Θα είχε ενδιαφέρον να μαθαίναμε τι έγραφε για αυτούς ο σταθμάρχης.

Η μάχη του Εσκί Σεχήρ

Αναμένω αύριο, δήλωση του «λαλίστατου» αντιστρατήγου για την 99η επέτειο τα ελληνικής ΝΙΚΗΣ στην μάχη του Εσκί Σεχήρ. 
Φαντάζομαι ότι ο υπουργός άμυνας που δεν είναι έτοιμος, θα κάνει δήλωση σε 13 ημέρες με το Γρηγοριανό.

 ΥΓ. Η ΚΟΝΤΗ (Κνίτισα) θα κάνει δήλωση συμπαράστασης στις χήρες των Τούρκων.

Ο ευρωζουρλομανδύας κάνει Ντάμπινγκ υπέρ της Γερμανίας

Γιουροκιοτσέκι Γκρεκ

Για να καταλάβετε ποιοι είναι αυτοί που μας διοικούν.
Όλα τα Γιουροκιοτσέκια, γνώριζαν όταν υπέγραφαν το «σύμφωνο σταθερότητας» που επέβαλε η Μπούντεσμπανκ  δημιουργούσε αθέμιτο ανταγωνισμό υπέρ της Γερμανίας,  
 διότι η πρωταθλήτρια της λιτότητας Γερμανία δεν έχει αμυντικές δαπάνες. 
Το γνώριζαν, έσκυψαν το κεφάλι και το ψήφισαν. 
 Δεν το έμαθαν σαν απατημένοι σύζυγοι  όταν άρχισε να φωνάζει ο Τραμπ για το γερμανικό πλεονέκτημα.
 Αλλά,  και μετά τον Τραμπ τα Γιουροκιοτσέκια σφυρίζουν αδιάφορα. 
 Κανείς πρωθυπουργός δεν ζήτησε είτε να προστίθεται πλασματικά στα έσοδα του προϋπολογισμού του ένα εξισωτικό ποσό στο ύψος του γερμανικού πλεονεκτήματος είτε να μην υπολογίζονται στο έλλειμμα οι αμυντικές δαπάνες. 
Και δεν ομιλούν ούτε οι άλλοι «πολύφερνοι», της αντιπολιτεύσεως διότι είναι βαριά η μπότα του γερμανού τραπεζίτη που τους πατάει τη γλώσσα.

Τα «πρωτόκολλα» και η εξαγωγή εβραϊκών χειρογράφων και από την ΕΣΣΔ το 1928

Χθες σας έγραψα εκτενώς για τον εβραίο τσόγλανο Σίμχα Μπλουμκίν που δολοφόνησε τον Γερμανό πρέσβη στη Μόσχα το 1918 και τον οποίο ο Τρότσκι και ο Ντερζίνσκι τον εμπιστευτήκαν και του ανέθεσαν πολλές αποστολές.

 Ο Μπλουμκίν έστησε και την μυστική εξαγωγή εβραϊκών χειρογράφων από την ΕΣΣΔ. Η ΓΚΕ-ΠΕ-ΟΥ έχει κάνει πολύ καλή δουλειά στις δυτικές περιοχές της ΕΣΣΔ για τη συλλογή τωνπαπύρων ΤΟΡΑΧ ,καθώς και 330 έργων μεσαιωνικής εβραϊκής λογοτεχνίας. Ο ίδιος ο Μπλουμκιν ταξίδεψε στην Οδησσό, στο Ροστόβ , όπου εξέτασε τις βιβλιοθήκες συναγωγών.

 Το «ζούμι» δεν είναι η δήθεν πώληση των χειρογράφων σε «συλλέκτες». Αυτό το παραμύθι το έφαγαν οι (χαζοί) «Κομμουνιστές». Αυτό που έψαχναν, βρήκαν και εξαφάνισαν ήταν τα «Πρωτόκολλα». 

ΥΓ.  Ο Σίμχα Μπλουμκίν από την Κωνσταντινούπολη καθοδηγούσε το ΚΚΕ και αυτός εστειλε τον Ζαχαριάδη στην Ανώτατη Κομματική Σχολή της Μόσχας και αυτός ενέκρινε την αποστολή το 1928 στη Σοβιετική Ένωση του Γιαννη Ιωαννίδη για θεραπεία από τη φυματίωση που έπασχε.

Το ΝΑΤΟ εδίωξε τους Σέρβους και μειώθηκαν οι ουρές στην μεθοριακή διάβαση Κούλατα – Προμαχώνα

Η απόφαση της ΕΕ να ανοίξει τα σύνορα στους Σέρβους εξυπηρετούσε τον τουρισμό της βόρειας Ελλάδας και ήταν σύμφωνη με τη επιδημιολογικά δεδομένα. 
Στην Σερβία το ποσοστό των θετικών τεστ σε σχέση με το σύνολο είναι 3,67%. Στην Βουλγαρία είναι 6,27% αλλά τα σύνορα είναι ανοιχτά για τους Βούλγαρους. Και στην Ρουμανία το ποσοστό των θετικών τεστ σε σχέση με το σύνολο είναι 3,9% .
Η απόφαση της ΕΕ «στενοχώρησε» τους «ευρωπαϊστές» του Τζουκάνοβιτς που «ακολουθούσαν την πολιτική της Ευρώπης» όσο απαγόρευαν την είσοδο στους Σέρβους, και ξαφνικά ήσαν υποχρεωμένοι να ανοίξουν τα σύνορα. 
 Οπότε διαμαρτυρήθηκαν στο ΝΑΤΟ. Και το ΝΑΤΟ στον ΜΠΡΑΒΟΚΟΥΛΙ που έλαβε υπόψη του την εστία του Κορωνοϊού στο Νόβι Πάζαρ και έκλεισε τα σύνορα για τους Σέρβους .
Όπως είπε ο Πρεσβευτής της Ρωσικής Ομοσπονδίας στη Βοσνία Ερζεγοβίνη Πετρ Ιβάντσοφ στην μουσουλμάνα Υπουργό Εξωτερικών Μπισέρα Τούρκοβιτς «το στρατιωτικό μπλοκ του ΝΑΤΟ δεν συμβάλλει στην ειρήνη και τη σταθερότητα στα Βαλκάνια». 
Η Συνοριακή Αστυνομία της Βουλγαρίας ανακοίνωσε σήμερα ότι η κυκλοφορία και προς στις δύο κατευθύνσεις, στην Μεθοριακή διάβαση Κούλατα – Προμαχώνα, είναι έντονη, αλλά δεν υπάρχουν πλέον ουρές αυτοκινήτων.
Οι ουρές των αυτοκινήτων σχεδόν έπαψαν , όταν οι ελληνικές αρχές απαγόρευσαν την διέλευση αυτοκινήτων με σερβικές πινακίδες κυκλοφορίας. Σύμφωνα με την βουλγαρική Συνοριακή Αστυνομία, περισσότερο από το 80% των αυτοκινήτων που διήλθαν από την Μεθοριακή διάβαση Κούλατα – Προμαχώνα μέχρι τις 8 το πρωί ήταν από τη Σερβία και σχηματίστηκαν χιλιόμετρα ουράς λόγω της ενδελεχούς επιθεώρησης των Σέρβων πολιτών. «Αυτό ανάγκασε τους Ρουμάνους και τους Βούλγαρους που ταξιδεύουν για διακοπές στην Ελλάδα να περιμένουν ώρες στην μοναδική συνοριακή διέλευση που είναι ανοιχτή για τουρίστες».
 Όπως έλεγαν χθες οι μισθοδοτούμενοι ρουφιάνοι, «η Σερβία έχει ξεπεράσει τα 16.000 κρούσματα και τους 300 θανάτους, με αρκετές πόλεις να βρίσκονται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, όπως φυσικά και η πρωτεύουσα, με γήπεδα και αρκετά έκτακτα νοσοκομεία να υποδέχονται ασθενείς το τελευταίο διάστημα. Για τον λόγο αυτό, άλλωστε, η Ελλάδα αποφάσισε να κλείσει από σήμερα, Δευτέρα μέχρι και 15 Ιουλίου τα σύνορά της για τους Σέρβους επισκέπτες». 

Η Ρουμανία έχει ξεπεράσει τις 30,000 κρούσματα και οι θάνατοι είναι 1768. Αλλά εκεί είναι ΝΑΤΟ και δεν στενοχωριέται ο Τζουκάνοβιτς.

 ΥΓ. Το ερώτημα είναι εάν θα φωνάξουν ΜΠΡΑΒΟΚΟΥΛΙ στην Κασσάνδρα τη Σιθωνία και την Λεπτοκαρυά.

Η 7η Ιουλίου στην Ιστορία

1124. Οι Ενετοί και οι Φράγκοι «σταυροφόροι» εισήλθαν στην Τύρο. Η Ενετική Σταυροφορία του 1122-1124 απέπλευσε από τη λιμνοθάλασσα για τους Αγίους Τόπους στις 8 Αυγούστου 1122. Ο στόλος αποτελείτο από 120 πλοία και μετέφεραν πάνω από 15.000 άνδρες . Αυτή ήταν η πρώτη σταυροφορία στην οποία οι ιππότες μετέφεραν τα άλογά τους μαζί τους. Ο πρώτος στόχος ήταν η Κέρκυρα. Οι Ενετοί αποβιβάστηκαν στις παλαιστινιακές ακτές το Μάιο του 1123 και στις 15 Φεβρουαρίου 1124 οι Ενετοί και οι άρχισαν την πολιορκία της Τύρου μαζί με τους . Φράγκους. Καθώς η πολιορκία συνεχιζόταν οι Άραβες έστειλαν τον Ιούνιο του 1124 αντιπροσωπεία για να διαπραγματευτεί την παράδοση . Μετά από μακρές και δύσκολες συζητήσεις, συμφωνήθηκε ότι όσοι ήθελαν να εγκαταλείψουν την πόλη θα έπαιρναν μαζί τους τις οικογένειες και τις περιουσίες τους, ενώ εκείνοι που ήθελαν να μείνουν θα κρατούσαν τα σπίτια και τις περιουσίες τους. Η παράδοση της Τύρου υπογράφηκε στις 29 Ιουνίου 1124 και οκτώ ημέρες μετά, οι δυνάμεις των σταυροφόρων μπήκαν στην πόλη.

1420. Στρατεύματα της Δημοκρατίας της Βενετίας κατέλαβαν το Ούντινε, τερματίζοντας την ανεξαρτησία του Πατριαρχικού Κράτους της  Ακουιληίας,

1438. Ο Κάρολος Ζ΄ των Βαλουά, ο "Νικηφόρος", με τη σύμφωνη γνώμη των κληρικών που συγκεντρώθηκαν στη Σύνοδο της Μπουρζ εξέδωσε διάταγμα με το οποίο ο ίδιος ο βασιλιάς γινόταν θεματοφύλακας των δικαιωμάτων της Εκκλησίας στη Γαλλία, δίνοντας έτσι προτεραιότητα στη βασιλική εξουσία έναντι της εξουσίας του Πάπα. Το διάταγμα της Μπουρζ ήταν το πρώτο βήμα του γαλλικανισμού που εδραιώθηκε με το Κονκορδάτο της Μπολόνια το 1516.

1445. Διεξήχθη η μάχη του Σούζνταλ ή του ποταμού Καμένκα μεταξύ των Ρώσων και των Τατάρων του Ολούγκ Μαχμούντ του Καζάν. Ο πρίγκιπας της Μόσχας Βασίλι Β νικήθηκε και πιάστηκε αιχμάλωτος.

1460. O Αραγωνέζος Φερδινάνδος Α’ της Νεαπόλεως, γνωστός και ως Φεράντε υπέστη στη μάχη της Νώλα αποφασιστική ήττα , από τους βαρόνους που υποστήριζαν τον διεκδικητή του θρόνου Ιωάννη Β του Ανζού, δούκα της Λωρραίνης. Η μάχη έγινε στην πεδιάδα, στις εκβολές του ποταμού Σάρνο στην Καμπανία, νότια του Βεζούβιου. Οι δυνάμεις του Ιωάννη ενισχύθηκαν και από τον Κοντοτιέρο Τζιάκοπο Πιτσινίνο, που δεκα ημέρες πριν είχε νικήσει το στρατό που έστελναν στον Φεράντε ο Πάπας και ο Σφόρτσα του Μιλάνου. 
Ο Φεράντε διέφυγε από το πεδίο της μάχης με 20 άνδρες, αλλά, με τη βοήθεια του Πάπα Πίου Β, του δούκα του Μιλάνου, και του Σκεντέρμπεη, μπόρεσε τελικά να κρατήσει το θρόνο του και να νικήσει τον Ιωάννη  στην Απουλία στις 18 Αυγούστου 1462.
Το 1466 οι Καταλανοί εξέλεξαν τον πατέρα του Ιωάννη, Ρενέ Α΄ ως βασιλιά της Αραγωνίας, και ο Ιωάννης πήγε στην Βαρκελώνη για να διεκδικήσει τα βασιλικά του δικαιώματα, αλλά απεβίωσε εκεί πιθανόν δηλητηριασμένος. 

1543. Οι Γάλλοι εισέβαλαν και κατέλαβαν το δουκάτο του Λουξεμβούργου.

1585. Ο Ερρίκος της Ναβάρρας, που είχε ασπαστεί τον Προτεσταντισμό, υπό την πίεση του Δούκα του Γκιζ και της Καθολικής Λίγκας με τη Συνθήκη της Νεμούρ στις 7 Ιουλίου 1585, δέχτηκε όλες τις απαιτήσεις της Λίγκας, εναντίον των Ουγενότων, και κατέφυγε σε νηστεία και προσευχή και άφησε την εβδομηντάχρονη Αικατερίνη των Μεδίκων μόνη της να τα βγάλει πέρα. 
Η μοναρχία είχε χάσει τον έλεγχο της Γαλλίας και δεν ήταν σε θέση να βοηθήσει την Αγγλία εναντίον της επερχόμενης ισπανικής επίθεσης.

 1647. Στην Νάπολη άρχισε η εξέγερση με επικεφαλής τον Τομάσο Ανιέλο Ντ Αμάλφι ,τον επονομαζόμενο Μασανιέλο, εναντίον στην Ισπανική Κατοχή και τον αντιβασιλιά Ροντρίγκο Πόνθε ντε Λεόν .

1686. Ύστερα από στενή πολιορκία 15 ημερών οι Τούρκοι της Μεθώνης παρέδωσαν το φρούριο στον Φραντσέσκο Μοροζίνι . Στην πολιορκία συμμετείχαν πολλοί Πελοποννήσιοι, και Ζακυνθινοί ενώ από τους διοικητές του Δαλματικού Ιππικού ήταν ο Θεόδωρος Λάσκαρης.

1715. Κατά την Πολιορκία του Ναυπλίου έγινε το "κάρφωμα" των πυροβόλων του Παλαμιδιού.Οι  Τούρκοι έπιασαν επιστολές του Ενετού Ναυάρχου προς τον Φρούραρχο του Ναυπλίου.

1770. Κατά τον 6o Ρωσο-τουρκικό πόλεμο, τα ξημερώματα της 7ης Ιουλίου  έγινε η καταστροφή του τουρκικού στόλου  που είχε καταφύγει  στον Τσεσμέ, μετά τη ναυμαχία του στενού της Χίου με τη χρήση πυρπολικών. Γύρω στα μεσάνυχτα της 6ης προς την 7η Ιουλίου άρχισε το εγχείρημα, με την είσοδο στον κόλπο του Τσεσμέ τεσσάρων ελληνικών πλοίων, που είχαν μετατραπεί σε μπουρλότα. Επκεφαλής ι Ιωάννης Βαρβάκης,  Από τα πυρά των πυροβόλων και την ανατίναξη των πυρπολικών, τα συνωστισμένα στο λιμάνι τουρκικά πλοία πήραν φωτιά, η οποία μεταδόθηκε με απίστευτη ταχύτητα, ώστε ήταν αδύνατη η κατάσβεσή της. Οι πυριτιδαποθήκες των πλοίων ανατινάχθηκαν σκορπίζοντας τον όλεθρο. 

Οι Χιώτες, οι Ψαριανοί και οι Σμυρνιοί, καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας και μέχρι τα ξημερώματα παρακολουθούσαν τις εικόνες της καταστροφής. 

Το φρούριο καθώς και η κωμόπολη του Τσεσμέ εγκαταλείφθηκαν από τους Τούρκους κατοίκους.  και τη φρουρά.  Το πρωί οταν γωτισε ο θεός την ημερα του, έγινε η μάχη του ποταμού Λάργκα  μεταξύ 65.000 Τατάρων της Κριμαίας (ιππικό) και 15.000 Οθωμανών (πεζικό) υπό την ηγεσία του Κάπλαν Γκιρέι και 38.000 Ρώσων υπό τον στρατάρχη Ρούμιανσεφ στις όχθες του παραπόταμου του Προύθου του ποταμού Λάργκα .

Η μάχη του Λάργκα ήταν μια αποφασιστική νίκη για τους Ρώσους που κατέλαβαν το στρατόπεδο του εχθρού και πήραν λάφυρα 33 τουρκικά κανόνια Για τη νίκη αυτή, ο Ρουμιάνσεφ τιμήθηκε με το μετάλιο του Τάγματος του Αγίου Γεωργίου του Ι. Δύο εβδομάδες αργότερα, οι Ρώσοι πέτυχαν μια ακόμα μεγαλύτερη νίκη στη μάχη του Καχούλ. Οι νίκες στο Λάργκα και το Καχούλ (αργότερα) άλλαξαν τη στρατηγική κατάσταση υπέρ της Ρωσίας. 

1807 . Στο Τιλισίτ υπογράφηκε από τους αντιπροσώπους των Αυτοκρατόρων η Γαλλο-ρωσική Συνθήκη Ειρήνης.

1815. Οι συμμαχικοί Στρατοί εισήλθαν στο Παρίσι.

1822. Στη Μαδρίτη , «δημοκρατικός στρατηγός Φρανσίσκο Μπαλεστέρος νίκησε τη βασιλική Φρουρά και απέτρεψε ένα πραξικόπημα κατά του Συντάγματος.

1877. Κατά τον 11o Ρωσο-τουρκικό πόλεμο, (1877-1878), στις 25 Ιούνιου / 7 Ιούλιου η μεραρχία του στρατηγού του Ιωσήφ Γκούρκο, (12.000 άνδρες), υποστηριζόμενη από βουλγαρικές πολιτοφυλακές κατέλαβε το Βέλικο Τάρνοβο.  

1887. Ο Φερδινάνδος του Σαξ-Κόμπουργκ έγινε Πρίγκιπας της Βουλγαρίας, η οποία  βρισκόταν  ακόμα υπό την Οθωμανική Αυτοκρατορία


1906. Η Αυστροουγγαρία κήρυξε οικονομικό πόλεμο στη Σερβία και  απαγόρευσε την εισαγωγή ή μεταφορά  χοίρων, πουλερικών και γεωργικών προϊόντων από τη Σερβία.

1915. Μετά από αποτυχημένες ιταλικές επιθέσεις έληξε η πρώτη μάχη  του ποταμού Ισόνζο,  που κράτησε 14 ημέρες και είχε 25.000 νεκρούς και από τις δυο πλευρές.


1917. Ο πρίγκιπας Γκεόργκι Λβόβ σχημάτισε μια προσωρινή κυβέρνηση στη Ρωσία 

1921.Στις 7/20  Ιουλίου ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος, συνοδευόμενος από τον Πρίγκιπα Νικόλαο, τον Υπουργό Στρατιωτικών Ν. Θεοτόκη, τον Κ. Λεβίδη, τον Α. Καλίνσκι και τον Αρμοστή Αρ. Στεργιάδη επισκέφθηκε το Ουσάκ.

1923 . Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Ισμέτ Ινονού, με κοινή τους δήλωσή , ανακοίνωσαν ότι επήλθε συμφωνία εφ' όλων των εκκρεμών ζητημάτων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

1925. Άρχισαν οι εργασίες της Επιτροπής χαράξεως των Eλληνοτουρκικών συνόρων, κατά μήκος του ποταμού Εβρου.

1928. Στη Βουλγαρία με διαταγή του Ιβάν Μιχαίλοφ δολοφονήθηκε ο Αλέξανδρος Πρωτογκέρωφ, λίγο πριν το έβδομο Συνέδριο του ВМРО, επειδή ήταν μεγάλος δάσκαλος της Στοάς και «πουλούσε» τον «μακεδονικό» αγώνα.


1931. Στη Τυνησία στο  Κιμπιλί καταγράφηκες θερμοκρασία 50 βαθμών Κελσίου.

1937. Τη νύχτα της 7ης Ιουλίου οι Ιάπωνες διέσχισαν την γραμμή της εκεχειρίας και συγκρούστηκαν με τους Κινέζους 12 χλμ Νότια του Πεκίνου. Έτσι ξεκίνησε ο δεύτερος Σινο-ιαπωνικός πόλεμος, που κράτησε μέχρι το 1945.

1941.Ο ρουμανικός στρατός προελαύνοντας στην Βεσσαραβία απελευθέρωσε  το Λίπνικ, φτάνοντας στη γραμμή του Δνείστερου. Οι ΗΠΑ κατέλαβαν Ισλανδία, σε συνεννόηση με το Λονδίνο. 

Οι Αμερικανοίί αντικατέστησαν τις βρετανικές δυνάμεις που μέχρι τότε στάθμευαν στην Ισλανδία για να για να αποτρέψουν της κατοχή της από τη Γερμανία. Στη Γιουγκοσλαβία Ο κουμουνιστής Ζίκα Γιοβάνοβιτς πυροβόλησε πισώπλατα και σκότωσε δύο χωροφύλακες στο χωριό Μπέλα Τσίρκβα (Λευκη Εκκλησία), και οι Παρτιζάνοι τη βάφτισαν ως ήμερα έναρξης του… «απελευθερωτικού αγώνα».

1948. Το υπ.αρ. 53 ψήφισμα του Συμβουλίου ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με το ζήτημα της Παλαιστίνης.


1950: Το υπ.αρ. 84 ψήφισμα του Συμβουλίου ασφαλείας.Καταγγελία για την επίθεση κατά της Δημοκρατίας της Κορέας.

 1956 . Στην Κύπρο τρεις βρετανοί στρατιώτες νεκροί σε ενέδρα της ΕΟΚΑ κοντά στο Λευκόνοικο. 

1974.Η Δυτική  Γερμανία κέρδισε  την Ολλανδία με 2-1 στον τελικό στο Μόναχο και κατέκτησε το 10ο Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου.

1980. Στο Ιράν επιβλήθηκε  η  Σαρία.

1981. Το μεσημέρι της 7ης Ιουλίου 1981 έγιναν δύο εμπρηστικές επιθέσεις.Η πρώτη στα καταστήματα του Λαμπρόπουλου στον Πειραιά και η δεύτερη, στο κατάστημα του Δραγώνα στην Αθήνα.

1983. Έπειτα από πρόσκληση του Προέδρου της ΕΣΣΔ, Γιούρι Αντρόποφ, ένα 10χρονο κορίτσι από τις ΗΠΑ, η Σαμάνθα Σμιθ, επισκέφθηκε τη Σοβιετική Ενωση.
Η Σαμάνθα είχε γράψει στον Σοβιετικό Πρόεδρο ρωτώντας τον γιατί ήθελε να κατακτήσει τον κόσμο και, απαντώντας στο γράμμα της, ο Αντρόποφ την κάλεσε στην ΕΣΣΔ. Ο Ανδρέας Παπανδρέου βρισκόταν στη Μαδρίτη, όπου έγινε εγκάρδια δεκτός από τον Ισπανό πρωθυπουργό Φελίπε Γκονζάλες.

1989. Δόθηκε το εναρκτήριο λάκτισμα της λεγόμενης «επιχείρηση κάθαρση». 144 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας κατέθεσαν πρόταση κατά του Ανδρέα Παπανδρέου και άλλων πέντε υπουργών του ΠΑΣΟΚ, για παράβαση του νόμου περί ευθύνης υπουργών, σε σχέση με την Τράπεζα Κρήτης. Την πρόταση των βουλευτών της ΝΔ δεν υπέγραψαν, αλλά την υποστήριξαν στη Βουλή, οι βουλευτές του Συνασπισμού.

1991. Πραγματοποιήθηκε η Συνάντηση στο Μπριόνι, των Γιουγκοσλάβων, με τη μεσολάβηση του Ολλανδού Βαν ντερ Μπρουκ, με την οποία έληξε ο πόλεμος των10 ημερών. Συμφωνήθηκε η απόσυρση του Γιουγκοσλαβικού Στρατού από τη Σλοβενία, και η προσωρινή αναστολή της ανεξαρτησίας της Σλοβενίας και της Κροατίας για τρεις μήνες Ο Μιλόσεβιτς αρνήθηκε να παραστεί. Στο Μπόροβο Νέσελιε συνελήφθη από τους Κροάτες γείτονες του ο Σλόμπονταν Βούκοβιτς 36 ετών που εργαζόταν στην και οδηγήθηκε σε μια ιδιωτική φυλακή όπου βασανίστηκε μέχρι θανάτου. Στο Χόνγκ-Κονγκ διατάχθηκε το κλείσιμο της BC(CIA).


1994 . Το Άντεν καταλήφθηκε από τα στρατεύματα της Βόρειας Υεμένης.

1995. Στο Βελιγράδι, ο Μιλόσεβιτς εγκαινίασε  τον πρώτο υπόγειο σιδηροδρομικό σταθμό.

2003. Ο Ύπατος Εκπρόσωπος της διεθνούς κοινότητας στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη Πάντι Άσνταουν πάγωσε τους τραπεζικούς λογαριασμούς 14 ατόμων συμπεριλαμβανομένων και των μελών της οικογένειας του Ράντοβαν Κάρατζιτς.

2005 .Τρομοκρατικές επιθέσεις στο Λονδίνο, σκοτώθηκαν 56 άνθρωποι, και 700 τραυματίστηκαν.


2012. Ο Ίβιτσα Ντάσιτς έγινε πρωθυπουργός της κυβέρνησης της Σερβίας.

2018. Ο Εωσφόρος Φραγκίσκος , ο Οικολόγος της Cia Βoθρολυμαίος και οι πατριάρχες των ανατολικών Εκκλησιών προσευχήθηκα στο Μπάρι για την ειρήνη στην Μέση Ανατολή.

2019. Πραγματοποιήθηκαν  οι πρόωρες βουλευτικές εκλογές, για τελευταία φορά με το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής. Η ΝΔ κέρδισε  158 έδρες, ο ΜΥΡΙΖΑ 86 το Κίνημα Αλλαγής με 22 , το ΚΚΕ με 15 έδρες, η Ελληνική Λύση 10 έδρες και το ΜέΡΑ25 με 9 έδρες. Εκτός Βουλής έμεινε η Χρυσή Αυγή. 

Ο Εβραίος Σίμχα-Γιάνκεβ Γκέρσεβιτς Μπλουμκίν, ο Τρότσκι και το ιουδαικό παρακράτος στη Σοβιετία

Ο Γιάκοφ Γκριγκόρεβιτς Μπλουμκίν λεγόταν στα Εβραϊκά Σίμχα-Γιάνκεβ Γκέρσεβιτς Μπλουμκίν, και είχε τα ψευδώνυμα: Ισαέβ, Μαξ, και Βλαντιμίροφ.

 Ο Μπλουμκίν γεννήθηκε στις 12/25 Μαρτίουτου 1900 . Ο πατέρας του, Χιρς Σαμοίλοβιτς Μπλουκίν , ήταν υπάλληλος σε ένα μανάβικο, η μητέρα του, λεγόταν Γκάγια Λιβσα .Πριν μετακομίσουν στην Οδησσό, οι γονείς του ζούσαν στο Κίεβο, όπου γεννήθηκαν τα μεγαλύτερα παιδιά τους. 
Το 1914, μετά την αποφοίτησή του από το δωρεάν δημοτικό εβραϊκό σχολείο της Ισραηλιτικής Κοινότητας για τα παιδιά από φτωχές οικογένειες, το «Ταλμούδ Τορά» εργάστηκε ως ηλεκτρολόγος, σε μια αποθήκη, τραμ, σε ένα θέατρο, και σε ένα κονσερβοποιείο των ιουδαίων αδελφών Ισραέλσον. Ο αδελφός του Λίο. ήταν αναρχικός και η αδελφή του Ρόζα ήταν σοσιαλδημοκράτισσα . Οι μεγαλύτεροι αδελφοί του Ιακώβ, και Ισάι , ήταν δημοσιογράφοι των εφημερίδων της Οδησσού

 . Ο Σίμχα-Γιάνκεβ Γκέρσεβιτς Μπλουμκίν συμμετείχε στις εβραϊκές μονάδες αυτοάμυνας ενάντια στα πογκρόμ στην Οδησσό τότε εντάχθηκε στο κόμμα των σοσιαλιστών επαναστατών. Ως «προβοκάτορας» για τις εκλογές της Συντακτικής Συνέλευσης, έδρασε στην περιοχή του Βόλγα τον Αύγουστο-Οκτώβριο του 1917. Το Νοέμβριο του 1917, ο Μπλουμκίν εντάχθηκε σε μια ομάδα ναυτικών, και συμμετείχε σε μάχες με τμήματα του Ουκρανικού Κεντρικού Συμβουλίου. Κατά τη διάρκεια των επαναστατικών εκδηλώσεων στην Οδησσό το 1918 συμμετείχε στην κατάληψη της Κρατικής Τράπεζας. 
 Τον Ιανουάριο του 1918, ο Μπλουμκίν μαζί με τον Μωυσή Βινίτσκι συμμετέσχε ενεργά στο σχηματισμό της 1ης Εθελοντικής Ομάδας Ερυθροφρουρών στην Οδησσό του Μιχαήλ Μουραβίεφ. Τα ίδια χρόνια στην Οδησσό, ο Μπλουμκίν συνάντησε τον Λετονό συνταγματάρχη A.I. ΄Έρντμαν που είχε εισχωρήσει στην Λαϊκής Ένωσης για την Προστασία της Πατρίδας και της Ελευθερίας του Μπαρίς Βικόβοβιτς Σαβίκοφ , και αυτός τον έφερε σε επαφή με έναν Άγγλο κατάσκοπο. 

Ο Έρντμαν τον Απρίλιο του 1918, βρισκόταν στην Μόσχα και είχε ανακατευτεί με τους Λιθουανούς αναρχικούς και έλεγχε μερικές ένοπλες αναρχικές ομάδες της Μόσχας και ταυτόχρονα εργαζόταν για την Τσεχική Δημοκρατία, συλλέγοντας πληροφορίες σχετικά με τη γερμανική επιρροή στη Ρωσία. 
Τον Μάιο του 1918, ο Μπλουμκίν έφτασε στη Μόσχα βρηκε τον φίλο του Έρντμαν που τον εφεφε σε επαφή με την ηγεσία του Κόμματος των Αριστερών Εσέρων που έστειλε τον Μπλουμκίν στον επικεφαλής του τμήματος της Πανρωσικής Επιτροπής Έκτακτης Ανάγκης κατά της αντεπανάστασης και των σαμποτάζ κατά της διεθνούς κατασκοπείας Από τον Ιούνιο του 1918, ο δεκτααοκτάχρονος ιουδαίος Μπλουμκίν, ήταν επικεφαλής του γερμανικού τμήματος της μονάδας αντικατασκοπείας που επέβλεπε την προστασία των πρεσβειών αλλά και τις παρακολουθούσε για «πιθανές εγκληματικές δραστηριότητές».
 Στις 6 Ιουλίου 1918, εμφανίστηκε στη Γερμανική Πρεσβεία, σύμφωνα με ισχυρισμούς, για να συζητήσει την τύχη ενός μακρινού συγγενή του Πρέσβη Κόμη φον Μίρμπαχ, ο οποίος συνελήφθη από την Τσεχική Δημοκρατία. Συνοδευόταν από έναν υπάλληλο του ίδιου τμήματος της Τσεχικής Δημοκρατίας, τον Εσέρο Νικολάι Αντρέεφ. 
Περίπου στις 14:40 ο Μπλουμκίν πυροβόλησε αρκετές φορές τον πρεσβευτή και ο Αντρέεφ φεύγοντας , πέταξε δύο βόμβες στο σαλόνι. Ο πρέσβης πέθανε επί τόπου. Ο Μπλουμκίν κηρύχτηκε παράνομος από τους Μπολσεβίκους και μετά την αποτυχία της ανταρσίας με το επώνυμο Μπέλοφ κρυβόταν σε νοσοκομεία στη Μόσχα, αλλά πολύ σύντομα μεταπήδησε στο πλευρό των Μπολσεβίκων, προδίδοντας την οργάνωση των αριστερών Εσέρων , έγινε δεκτός στο κόμμα, και έγινε διάσημος για τη συμμετοχή του στη βίαιη καταστολή της γεωργιανής εξέγερσης. Το Σεπτέμβριο του 1918 ο Μπλουμκίν ήταν στην Ουκρανία. Τον Νοέμβριο, κατά τη διάρκεια της γενικής εξέγερσης κατά του Ουκρανού Αταμάνου ο Πάβελ Σκοροπάντσκι, και των Αυστρο-Γερμανών κατακτητών, ο Μπλουμκίν συνδέθηκε με τους συντρόφους του στο Κίεβο και μπήκε στον παράνομο μηχανισμό των Εσέρων συμμετέχοντας στην προετοιμασία μιας τρομοκρατικής ενέργειας κατά του Αταμάνου και στη δολοφονία του στρατάρχη των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής στην Ουκρανία. 
Από το Δεκέμβριο του 1918 ως το Μάρτιο του 1919 ο Μπλουμκίν ήταν ο γραμματέας της επιτροπής πόλης του Κιέβου των Εσσέρων. Με τις οδηγίες της Πανρωσικής Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής μαζί με τους Ουκρανούς αναρχικούς του Μάχνοφ συμμετείχε στην προετοιμασία μιας απόπειρας δολοφονίας ,του ηγέτη του κινήματος της Λευκής Φρουράς Ναύαρχου Κόλτσακ, αλλά η αποστολή ματαιώθηκε λόγω της σύλληψης του Κόλτσακ στο Ιρκούτσκ. Τον Μάρτιο του 1919, συνελήφθη από τους οπαδούς του Πετλούρα που τον χτύπησαν αλύπητα. Μετά από ένα μήνα νοσηλείας ο Μπλουμκίν εμφανίστηκε ξανά στο Κίεβο. Στο μεταξύ ο Μπλουμκίν καταδικάστηκε σε θάνατο από στρατοδικείο για τη δολοφονία του Μιρμπαχ αλλά, χάρη στην εβραϊκή παρέμβαση , από τον Τρότσκι και τον Ντερζίνσκι του δόθηκε αμνηστία, διότι «εξιλεώθηκε της στις μάχες για την υπεράσπιση της επανάστασης». Στην απόφαση αυτή συνέβαλε και το γεγονός ότι πρόδωσε πολλούς πρώην συντρόφους του, από τους οποίους καταδικάστηκε σε θάνατο 
 Ο Μπλουμκίν επέζησε από τρεις απόπειρες, δολοφονίας και τραυματίστηκε σοβαρά, αλλά κατάφερε να διαφύγει από το Κίεβο. Από το 1919 πολέμησε στο Νότιο Μέτωπο. 
 Το 1920, ο Μπλουμκίν υπηρέτησε ως επικεφαλής της προσωπικής φρουράς του Τρότσκι προστασίας του δημιουργού του Κόκκινου Στρατού. 
Τότε συνδέθηκε με αρκετούς ποιητές και συγγραφείς της Μόσχας. Ήταν φίλος με τον Γεσένιν, με τον τον Μαγιακόφσκι, τον Σερσένεβιτς και τον Μαρίνοφ . 

Ο Μπλουμκίν ήταν ένας από τους ιδρυτές της ημιαναρχικής ποιητικής «Ένωσης ελεύθερων στοχαστών», και ήταν τακτικός στους κύκλου των καλλιτεχνών. Το 1920-1921 πέρασε από ειδική εκπαίδευση στη Στρατιωτική Ακαδημία , μετά την οποία επέστρεψε στην ΓΚΕ-ΠΕ-ΟΥ, στην GPU.
 Ο Μλουμκίν στην συνέχεα στάλθηκε στην Περσία, όπου συμμετείχε στην ανατροπή του Κουτσέκ Χαν και συνέβαλε στην άνοδο στην εξουσία του Εσανουλάχ Χαν, ο οποίος υποστηρίχθηκε από την τοπική «αριστερά» και τους κομμουνιστές. Τραυματίστηκε έξι φορές σε μάχες .
Μετά το πραξικόπημα, ο Μπλουμκίν συμμετείχε στην ίδρυση του του Ιρανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (Κομμουνιστικού) ήταν μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του και εκπροσώπησε την Περσία στο Πρώτο Συνέδριο των Καταπιεσμένων Λαών της Ανατολής, που συγκλήθηκε από τους Μπολσεβίκους στο Μπακού. 
 Όταν επέστρεψε στη Μόσχα ο Τρότσκι τον έστειλε να σπουδάσει στην Ακαδημία του Γενικού Επιτελείου, Εκεί έμαθε τουρκικα, αραβικα, κινεζικα και μογγολικά πέρα από τη στρατιωτική, οικονομική και πολιτική εκπαίδευση. 
Ως δόκιμος στην Ακαδημία Γενικού Επιτελείου ο Μπλουμκίν ήταν για λίγο επικεφαλής της 79ης Ταξιαρχίας Τυφεκιοφόρων, της 27ης Μεραρχίας Ομσκ, , στο Σαράτοφ και ήταν υπεύθυνος για την «εξάλειψη των ληστών» στην περιοχή του Βόλγα. 
Στα τέλη Αυγούστου του 1921, διορίστηκε Αρχηγός Επιτελείου της 61ης Ταξιαρχίας της 21ης Μεραρχίας Περμ, η οποία συμμετέχει επίσης στην «εξάλειψη της ληστοκρατίας» στη Νότια Σιβηρία.Τον Οκτώβριο του 1921, με το ψευδώνυμο Ισάεφ στάλθηκε στο Ταλίν παριστάνοντας τον κοσμηματοπώλη και να αποκαλύπτει δίκτυο ξένων κατασκόπων . 
Μετά επέστρεψε στη Μόσχα και συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία. Συμμετείχε για πρώτη φορά στις ξένες επιχειρήσεις του UGPU τον Απρίλιο του 1923 . Το 1922, μετά την αποφοίτησή του από την Ακαδημία, ο Μπλουμκίν έγινε επίσημα βοηθός του Τρότσκι με τον οποίο συνεργάστηκε στενά.
 Το φθινόπωρο του 1923, μετά από πρόταση του Ντερζίνσκι ο Μπλουμκίν εντάχθηκε στο διεθνές Τμήμα της ΟΥ-ΓΚΕ-ΠΕ-ΟΥ GPU. Τον Νοέμβριο στάλθηκε στην Παλαιστίνη για να συλλέξει πληροφορίες σχετικά με τα σχέδια της Αγγλίας και της Γαλλίας στη Μέση Ανατολή. 
Τον Ιούνιο του 1924, ο Μπλουμκίν ανακλήθηκε στη Μόσχα. Το 1924 εργάστηκε στον Καύκασο ως πολιτικός εκπρόσωπος της UGPU και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Τσε-ΚΑ του Καυκάσου. Παράλληλα, ήταν βοηθός διοικητής των στρατευμάτων της ΟΥ-ΓΚΕ-ΠΕ-ΟΥ στον Καύκασο. 
Ο Μπλουμκίν συμμετείχε στην καταστολή της αντισοβιετικής εξέγερσης στη Γεωργία, και διέταξε επίσης την επίθεση στην πόλη Μπαγκράμ Τεπέ, η οποία κατελήφθη από τα περσικά στρατεύματα. Συμμετείχε στις συνοριακές επιτροπές για την επίλυση των αμφισβητούμενων ζητημάτων μεταξύ της ΕΣΣΔ, της Τουρκίας και της Περσίας. 
Μετά ανέλαβε αποστολή στο Αφγναιστάν, και μεταμφιεσμένος ως βουδιστής μοναχός, έλαβε μέρος στην επιχείρηση της Γκε-πε-Ου για την ανατροπή του Δαλάι Λάμα που απέτυχε και ο Μπλουμκίν γυρισε στην Μόσχα το 1926. Το 1926, ο Μπουμκίν στάλθηκε από την ΓΚΕ-ΠΕ-ΟΥ στην Κρατική Ασφάλεια της Μογγολίαςκαι πιστώνεται με τη δολοφονία του εκεί γραμματέα του κόμματος Σετίνκιν.Το 1927 ανακλήθηκε στη Μόσχα λόγω τριβής με την ηγεσία της Μογγολίας. 
 Το 1928, ο Μπλούμκιν έγινε ο επικεφαλής της ΓΚΕ-ΠΕ-ΟΥ στην Κωνσταντινούπολη, από όπου επέβλεπε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Με εντολή της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος συμμετείχε στην οργάνωση ενός δικτύου στην Παλαιστίνη. Επιπλέον, ο Μπλουμκίν έστησε μέσω των καναλιών της Τσεχικής Δημοκρατίας την εξαγωγή εβραϊκών χειρογράφων και αρχαιοτήτων από την ΕΣΣΔ. 
Η ΓΚΕ-ΠΕ-ΟΥ έχει κάνει πολύ καλή δουλειά στις δυτικές περιοχές της ΕΣΣΔ για τη συλλογή των αρχαίων παπύρων ΤΟΡΑΧ ,καθώς και 330 έργων μεσαιωνικής εβραϊκής λογοτεχνίας. Ο ίδιος ο Μπλουμκιν ταξίδεψε στην Οδησσό, στο Ροστόβ , όπου εξέτασε τις βιβλιοθήκες συναγωγών και εβραϊκών σπιτιών προσευχής. 
Τα βιβλία αποσύρθηκαν ακόμη και από τις κρατικές βιβλιοθήκες και τα μουσεία. 

Στην Παλαιστίνη, ο Μπλουμκίν στρατολόγησε  τον Λέοπολντ Τρέπερ, τον μελλοντικό ηγέτη μιας αντιφασιστικής οργάνωσης και ενός σοβιετικού δικτύου πληροφοριών στη ναζιστική Γερμανία, γνωστού ως «Κόκκινο Παρεκκλήσι». 
 Το 1929, με του Στάλιν, προσπάθησε ανεπιτυχώς να δολοφονήσει τον πρώην γραμματέα του Στάλιν, Μπαζάνοφ, ο οποίος είχε διαφύγει στο εξωτερικό. 
Το καλοκαίρι του 1929, ο Μπλούνκιν γύρισε στη Μόσχα για να αναφέρει για το έργο του στη Μέση Ανατολή.
 Η έκθεσή του προς τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος σχετικά με την κατάσταση στη Μέση Ανατολή εγκρίθηκε από τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής και τον επικεφαλής της ΓΚΕ-ΠΕ-ΟΥ Μενζινσκι.
 Ο Μπλουμκίν διατηρούσε κρυφά επαφές με τον Τρότσκι με το οποίο συναντήθηκε το 1929 και ο Τρότσκι τον έπεισε να συνεχίσει να δουλεύει για την ΓΚΕ-ΠΕ-ΟΥ γιατί έτσι θα ήταν πιο χρήσιμος στην αντιπολίτευση.
 Ο Μπλουμκίν συνελήφθη όταν η Ελισαβετα Σαρούμπινα που τον παρακολούθουσε στην Κωνσταντινουπολη ενημέρωσε την ΓΚΕ-ΠΕ-ΟΥ για τις επαφές του με τον Τρότσκι. Ο Μπλουμκίν προσπάθησε να δραπετεύσει, αλλά συνελήφθη μετά από καταδίωξη με πυροβολισμούς στους δρόμους της Μόσχας. Στις 3 Νοεμβρίου 1929, η υπόθεση του Μπλουμκίν εκδικάστηκε σε από την ΓΚΕ-ΠΕ-ΟΥ Κατηγορήθηκε σύμφωνα με τα άρθρα 58-10 και 58-4 του Ποινικού Κώδικα. Ο Μεντζίνσκι και ο Γιαγκόντα τάχθηκαν υπέρ της θανατικής ποινής, ο Τριλύσερ ήταν κατά. 
Σύμφωνα με μια εκδοχή, ο Μπλουμκίν αναφώνησε κατά την εκτέλεση του, «Ζήτω ο σύντροφος Τρότσκι!».

Τον ρουφιάνο και αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς

Το παραμάγαζο της παραπληροφόρησης της Κεντρικής Υπηρεσίας στο πλαίσιο της επικοινωνιακής επίθεσης κατά της Σερβίας που σχεδίασε το Κλιμάκιο στο Σεράγεβο και για το οποίο έχω γράψει στα «Μαύρα Νέα», ανακάλυψε ότι η σερβική κυβέρνηση «έκρυβε νεκρούς». 
Οι «ερευνητές» της Υπηρεσίας δεν βρήκαν κρυμμένους νεκρούς σε άλλες (νατοϊκές) χώρες όπως η Αλβανία και η Σεβερνομακεντόνιγα αλλά στην Σερβία. Το ενδιαφέρον είναι ότι αμέσωε εσπευσαν να τα αναπαράγουν οι παρ’ ημίν ρουφιάνοι.
 «Πριν από λίγες ημέρες, όπως μετέδωσε και η ιστοσελίδα «balkaninsight», το Βαλκανικό Ερευνητικό Δίκτυο Αναφορών προέβη στην αποκάλυψη ότι οι αριθμοί των θυμάτων που ανακοινώνοντας από τις σερβικές αρχές δεν ήταν οι αληθινοί. Συγκεκριμένα, το BIRN αποκάλυψε πως από τις 19 Μαρτίου ως και την 1η Ιουνίου, ο απολογισμός των νεκρών λόγω κορονοϊού στη χώρα ήταν 632 και όχι 244 όπως είχαν ανακοινωθεί. Παράλληλα, μία άλλη αναφορά κάνει λόγο για 300 κρούσματα ημερησίως στο διάστημα 17-20 Ιουνίου, πολλά περισσότερα από τα 97 κατά μέσο όρο που δίνονταν επισήμως. Το BIRN ανέφερε ότι στο κλινικό κέντρο του Βελιγραδίου πέθαναν στην πραγματικότητα 94 άνθρωποι και όχι 39 όπως ανακοινώθηκε από το κράτος, όπως και σε πολλά ακόμη κλινικά κέντρα της χώρας».
Οι ρουφιάνοι συνεχίζουν από μόνοι τους.
 «Τις αποκαλύψεις βέβαια έσπευσε να διαψεύσει ο πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάνταρ Βούσιτς, επικρίνοντας το BIRN και κάνοντας λόγο για μη αυθεντικά δεδομένα, κάτι που έκανε και το υπουργείο Υγείας». 
Αυτό είναι ο «νόμος» δίνουμε και την άλλη πλευρά.
 Ο τίτλος του ρεπορτάζ των γρεκορουφιάνων εχει τίτλο «Υγειονομική βόμβα που έσκασε στη Σερβία - Έκρυβε τους αληθινούς αριθμούς η κυβέρνηση;». 
Αν το βάλετε στην αναζήτηση στο γκουγκλ θα σας βγάλει τους ρουφιάνους ,δεν χρειάζεται να τους ονομάσω εγώ. 
Το ρουφιανέ ρεπορτάζ κατευθείαν από το Λάγκελει προσθέτει: «Υγειονομικό χάος στη Σερβία, με τη χώρα να βρίσκεται στο μάτι του επιδημιολογικού κυκλώνα, έχοντας χτυπηθεί από τον κορονοϊό το τελευταίο διάστημα, αν και, βάσει των όσων έχουν δει τον τελευταίο καιρό το φως της δημοσιότητας, η χώρα έχει περιέλθει εδώ και καιρό σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Η Σερβία έχει ξεπεράσει τα 16.000 κρούσματα και τους 300 θανάτους, με αρκετές πόλεις να βρίσκονται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, όπως φυσικά και η πρωτεύουσα, με γήπεδα και αρκετά έκτακτα νοσοκομεία να υποδέχονται ασθενείς το τελευταίο διάστημα. Για τον λόγο αυτό, άλλωστε, η Ελλάδα αποφάσισε να κλείσει από σήμερα, Δευτέρα μέχρι και 15 Ιουλίου τα σύνορά της για τους Σέρβους επισκέπτες». 

ΥΓ.  Το τι και γιατί αποφάσισε η Ελλάδα είναι μια άλλη θλιβερή ευρω-νατοϊκή ιστορία.

Ντμίτρι Πεσκώφ: Η Αγία Σοφία δεν είναι τουριστικό αξιοθέατο . Η Αγία Σοφία εχει μια πολύ βαθιά και ιερή πνευματική αξία.

 Το Κρεμλίνο ελπίζει ότι η Τουρκία θα σεβαστεί το ότι ο  ναός της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινούπολης ,  είναι  μνημείο της παγκόσμιας κληρονομιάς

Ο γραμματέας Τύπου του Ρώσου προέδρου Ντμίτρι Πεσκώφ, δήλωσε ότι «το Κρεμλίνο ελπίζει πως όταν αποφασίσει η Τουρκία για το μέλλον του ναού της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη , θα λάβει υπόψη της ότι αποτελεί Μνημείο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς. 
«Αυτό το αγαπημένο παγκόσμιο αριστούργημα έχει για τους Ρώσους μια πολύ βαθιά και ιερή πνευματική αξία. Δεν είναι τουριστικό αξιοθέατο», δήλωσε εκπρόσωπος του Κρεμλίνου.
 Ο Πεσκόφ τόνισε ότι το Κρεμλίνο δεν μπορεί να σχολιάσει την απόφαση της Τουρκίας. Νωρίτερα, ο Ρώσος Πατριάρχης Κύριλλος ζήτησε τη διατήρηση του ουδέτερου καθεστώτος του Ναού της Αγίας Σοφίας, ο οποίος αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα μνημεία χριστιανικού πολιτισμού, και ο υφυπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Βερσινίν δήλωσε ότι η Ρωσία ελπίζει ότι η απόφαση για το καθεστώς του ναού θα λάβει υπόψη την παγκόσμια σημασία αυτού του ιστορικού μνημείου.

Η Γερμανία έχει δώσει σε 10 χρόνια σχεδόν 1 δισεκατομμύριο ευρώ για τα αμερικανικά στρατεύματα

Το ζήτημα των αμερικανικών στρατευμάτων στη Γερμανία έχει προσελκύσει ξανά την προσοχή των μέσων ενημέρωσης μετά την ανακοίνωση από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ της απόσυρσης 9.500 αμερικανών στρατιωτών. Η Γερμανία είναι η πιο ακριβή στρατιωτική βάση των ΗΠΑ. 
Το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ έχει σον προϋπολογισμό του για το 2020 περίπου 8,125 δισεκατομμύρια για την συντήρηση των 35000 αμρικανών που υπηρετούν στην Γερμανία. Το ποσό αυτό είναι περίπου 55 φορές το ποσό που δόθηκε πέρυσι από τη Γερμανία ως συνεισφορά για αμερικανικά στρατεύματα στο έδαφός της, και ήταν 132,4 εκατομμύρια δολάρια. 
 Ο Τραμπ έχει επικρίνει τη Γερμανία επειδή δεν ξοδεύει αρκετά χρήματα για την άμυνα της. 
Οι δαπάνες της Γερμανίας την τελευταία δεκαετία όπως ανέφερε το υπουργείο Γερμανικό Υπουργείο Οικονομικών αφορούσαν κυρίως επιδοτήσεις για κατασκευαστικά ύψους 648,5 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ άλλα 333,9 εκατομμύρια ευρώ δόθηκαν για δαπάνες, που συνδέονται έμμεσα με την άμυνα. 
 Η γερμανική κυβέρνηση έχει δώσει σχεδόν 1 δισεκατομμύριο ευρώ για τα αμερικανικά στρατεύματα που έχουν αναπτυχθεί στη χώρα τα τελευταία 10 χρόνια.

Η δράση των μυστικών υπηρεσιών στην επαναστατική Ρωσία

Ο Κόμης Βίλχελμ φον Μίρμπαχ

6 Ιουλίου 1918. Η φράξια του Ρωσικού Σοσιαλ-Επαναστατικού Κόμματος (Εσέροι) που συνεργαζόντουσαν με την Αντάντ δολοφόνησαν το Γερμανό πρέσβη στη Μόσχα Γκραφ φον Μίρμπαχ, ξεκινώντας την αποτυχημένης εξέγερση των Αριστερών Εσέρων στην Μόσχα που ήταν μέρος του σχεδίου της Αντάντ να υπονομεύσει την εξουσία του Λένιν στηρίζοντας την αντιπολίτευση μετά την αποτυχημένη εξέγερση του Αταμάνου Καλέντιν στην περιοχή του Ντον. 
Δυο πράκτορες της Τσε-ΚΑ ο εβραίος Γιακόβ Μπλούμκιν και ο Νικολάι Αντρέεφ με εντολή της Σπυριντόφκα πήγαν με πλαστά έγραφα στη Γερμανική Πρεσβεία και ζήτησαν να συναντήσουν τον πρέσβη. Τον πυροβόλησε στις 14:50 ο Αντρεεφ. Αμέσως μετά διέφυγαν. 
Η δολοφονία έγινε μετά από απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος των αριστερών Εσέρων, προκειμένου να προκληθεί η επανάληψη του πολέμου με τη Γερμανία. 
Η δολοφονία του Γερμανού πρέσβη σηματοδότησε και την έναρξη της εξέγερσης των αριστερών Εσέρων εναντίον των πρώην συμμάχων τους στην Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 των Μπολσεβίκων. 
 Ο Κόμης Βίλχελμ φον Μίρμπαχ ήταν Πρεσβευτής της Γερμανικής Αυτοκρατορίας στην κυβέρνηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας στη Μόσχα από τον Απρίλιο του 1918. Συμμετείχε στις σοβιετικογερμανικές ειρηνευτικές συνομιλίες στο Μπρεστ-Λιτόβσκ που άρχισαν τον Δεκέμβριο του 1917 και έληξαν τον Μάρτιο του 1918.

Μαύρα εσώρουχα επί 3ήμερο στο ΣΚΑΑΑΪΙΙΙΙΙ

Εθελοντική αιμοδοσία οργανώνει το τουρκοκάναλο του Αλαγούφου (ΣΚΑΑΑΪΙΙΙΙΙ) για τους Τούρκους τραυματίες από την πυραυλική επίθεση στην τουρκική βάση της Αλ Ουατίγια. 
Θα φοράνε και μαύρα εσώρουχα επί 3ήμερο παρουσιαστές και παρουσιάστριες ,σε ένδειξη πένθους. 

6/18 Ιουλίου 1821. Επιδόθηκε το τελεσίγραφο Καποδίστρια προς την Υψηλή Πύλη.

Του Σπύρου Χατζάρα 

Στις 6/18 Ιουλίου του 1821 ο Ρώσος πρεσβευτής στην Κωνσταντινούπολη βαρόνος Γκριγκόρι Αλεξάντροβιτς Στρόγκανωφ, επέδωσε στην Πύλη το τελεσίγραφο του Τσάρου που είχε συντάξει ο Καποδίστριας, με το οποίο 
η Ρωσία, υπενθύμιζε στην Υψηλή Πύλη, την απάνθρωπη συμπεριφορά του Σουλτάνου εναντίον των χριστιανών υπηκόων του, πολλοί από τους οποίους προέβαλαν πια νόμιμη άμυνα, και δήλωνε ότι , «η συμβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με τα πολιτισμένα κράτη της Ευρώπης θα απόβαινε αδύνατη, εάν ο Σουλτάνος, δεν σεβόταν τη Χριστιανική θρησκεία, και εάν δεν ακύρωνε το σχέδιο εξοντώσεως των Ελλήνων».
 Ο Τσάρος, απαιτούσε την εκπλήρωση των ακόλουθων όρων. 
-Η Οθωμανική Αυτοκρατορία, θα έπρεπε να δεσμευτεί ότι θα ανοικοδομούσε ή θα επισκεύαζε τις εκκλησίες που καταστράφηκαν από τον όχλο.
-Ο Σουλτάνος, όφειλε να εξασφαλίσει την προστασία της Ορθοδόξου Χριστιανικής Εκκλησίας.
 -Η Οθωμανική κυβέρνηση ,θα έπρεπε να κάνει διάκριση μεταξύ «ενόχων» και «αθώων» χριστιανών, οι ηγεμονίες στον Δούναβη θα έπρεπε να επανέλθουν στο προηγούμενο καθεστώς, και ο οθωμανικός στρατός, θα έπρεπε να υποχωρήσει, σύμφωνα με τα προνόμια που είχαν θεσπισθεί υπέρ της Ρωσίας, με παλαιότερες συνθήκες.
Στο τελεσίγραφο, που κοινοποιήθηκε στις ευρωπαϊκές δυνάμεις, ο Τσάρος επικαλέσθηκε το δικαίωμα του προστάτη των ορθοδόξων με βάση τη συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζί του 1774 και τις συνθήκες του Ιασίου του 1792 και του Βουκουρεστίου του 1812, και τόνιζε, ότι η Ρωσία, ως γειτονική χώρα, θεωρούσε ότι είναι αρμόδια, για την αποκατάσταση της τάξεως στη Βαλκανική, και δήλωνε πως η Ρωσία, «συμφώνως με όλον τον χριστιανισμόν» δεν θα εγκατέλειπε στην εκδίκηση του τυφλού ισλαμικού φανατισμού «τους κατά θρησκείαν αδελφούς αυτής».

Το πρόβλημα για την εφαρμογή της πολιτικής του Καποδίστρια ήταν η Αγγλία , διότι χωρίς τη συγκατάθεση του Λονδίνου, ο Τσάρος δεν αποφάσιζε τίποτα. 

Ο εχθρός των Ελλήνων και τουρκόφιλος άγγλος υπουργός εξωτερικών Κάστελρι , (Λόρδος Λοντοντέρι), και κατά κόσμον Ρόμπερτ Στιούαρτ, (του οποίου η μητέρα ήταν το γένος Κοέν), στις 12/24 Ιουνίου σε επιστολή του προς τον άγγλο πρεσβευτή στη Βιέννη Charles William Vane, που κοινοποιούσε και στον άγγλο πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη Πέρσι Σμίθ Στράνφορντ ,
 έγραφε ότι η αγγλική κυβέρνηση παρακολουθούσε με αγωνία και προσοχή τις εξελίξεις της σύγκρουσης μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων στο εσωτερικό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με βάση την ενημέρωση από τη Βιέννη αλλά και τις επιστολές του Ρώσου πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη, (που είχαν κοινοποιηθεί στις ευρωπαϊκές αυλές από τον Καποδίστρια). 

Ο Κάστελρι σημείωνε ότι «αναμφιβόλως οι Έλληνες επιτέθηκαν πρώτοι», και ότι οι «φρικτές» τουρκικές βιαιοπραγίες, ήσαν αποτέλεσμα του τρόπου που η τουρκική κυβέρνηση διατηρεί την εξουσία της έναντι των εχθρών της», και προσέθετε με κυνισμό ότι η Βρετανική κυβέρνηση, δεν ανέμενε οι τουρκικές βιαιότητες να σταματήσουν όσο η επανάσταση αποτελεί σοβαρό κίνδυνο για την Τουρκία, και υπογράμμιζε: «μας ικανοποιεί το γεγονός ότι οι αυτοκράτορες της Ρωσίας και της Αυστρίας κατενόησαν το πρόβλημα τόσο καλά και απέφυγαν να αναμειχθούν. Οι έντονες αντιδράσεις της τουρκικής κυβέρνησης προκαλούν θλίψη αλλά δεν μπορούν να δικαιολογήσουν ένοπλη επέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Εάν υιοθετούσαμε αυτή την αρχή θα έπρεπε να κάνουμε διαρκώς επιδρομές στην Τουρκία. Το αποτέλεσμα της κατοχής της χώρας από τα ρωσικά στρατεύματα θα ήταν η επιδείνωση της θρησκευτικής σύγκρουσης». 

Ο Κάστελρι έκλεινε τις οδηγίες του σημειώνοντας ότι ο «αυτοκράτορας της Ρωσίας δεν θα επιτρέψει ο ίδιος να πειστεί από την άποψή αυτουνού για το θέμα». 
Ο «αυτουνού», ήταν ο Καποδίστριας. 

Από το έγγραφο αυτό μπορούμε να καταλάβουμε όλη την αθλιότητα της λογικής του Λονδίνου και εκείνων των «ανθρώπων».

 Οι σφαγές των χριστιανών, ήσαν απλά «έντονες αντιδράσεις», ήσαν νόμιμη αντίδραση κατά της ανταρσίας , «που ξεκίνησαν οι Έλληνες» και , τέλος πάντων «ήταν εσωτερικό ζήτημα της Τουρκίας» .
Το Λονδίνο, και η Μεγάλη Στοά, με ψυχραιμία θα παρακολουθούσαν το αίμα να τρέχει , όσο οι ¨Έλληνες αποτελούσαν κίνδυνο για την Οθωμανική αυτοκρατορία.

Ο Κάστελρι , και οι υποστηρικτές του που πίστευαν στη διατήρηση του Στάτους Κβο, στην Ανατολή και στα Βαλκάνια, ήθελαν την εξουδετέρωση των οπαδών της πολιτικής της Αικατερίνης στην Αγία Πετρούπολη, ( και πρώτα από όλους του Καποδίστρια). 

Ο Κάστελρι /Κοέν έγραψε στον Τσάρο , στις 16/28 Ιουλίου του 1821, ότι θεωρούσε τους Έλληνες επαναστάτες της ιδίας υφής με τους Ισπανούς, τους Ιταλούς και τους Πορτογάλους. 

Στις οδηγίες του προς τον άγγλο πρέσβη στην Αγία Πετρούπολη, τον Τσαρλς Μπίκοτ, έγραφε ότι, η στάση του για την Ελλάδα δεν υπαγορευόταν από το θαυμασμό για τους αρχαίους Έλληνες ούτε από ανθρωπιστικές ιδέες αλλά από τις υποχρεώσεις που προέρχονταν από τις διεθνείς συμφωνίες, τονίζοντας ότι, «εάν η Βρετανία, υποστηρίξει τους Έλληνες, «αυτό θα άνοιγε τον δρόμο σε κάθε τολμηρό τυχοδιώκτη και σε κάθε πολιτικά φανατισμένο στην Ευρώπη να θέσει σε κίνδυνο το σύστημα, που η Μεγάλη Βρετανία και οι σύμμαχοί της είχαν θεμελιώσει». 

Η Αγγλία, υποστήριζε ότι, στη διαμόρφωση του συστήματος της Βιέννης, ελήφθη υπόψη η Τουρκία και επομένως το σύστημα την περιελάμβανε, και ενώ αναγνώριζε στη Ρωσία το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει βία για να υπερασπίσει τα δικαιώματα που της αναγνώριζαν οι συνθήκες , σημείωνε ότι αυτό, «θα παρέσυρε τη Ρωσία και τον πολιτισμένο κόσμο σε ύψιστους κινδύνους». 

Ο Καποδίστριας από την άλλη πλευρά, τόνιζε προς τις άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις, ότι η Τουρκία δεν προστατευόταν από τις συνθήκες του 1815. 

Ο νέος άγγλος πρέσβης στην Αγία Πετρούπολη σερ Τσαρλς Μπίκοτ, επέδωσε τα διαπιστευτήρια του στον Τσάρο στις 20 Ιουνίου/ 2 Ιουλίου, 16 μέρες πριν την επίδοση της διακοίνωσης προς την Τουρκία. 

Ο Τσάρος του είπε ότι παρ’ ότι ο ρωσικός λαός επιθυμούσε τον πόλεμο με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά «ήταν αποφασισμένος να αποφύγει κάθε ενέργεια που θα ενίσχυε ή θα ενθάρρυνε τους επαναστάτες», ακυρώνοντας στην ουσία το διάβημα που μόλις είχε υπογράψει. 

Ο Μπίκοτ ενημέρωσε απευθείας τον Πέρσι Σμίθ- Στράνφορντ, ο οποίος διέρρευσε στους Τούρκους τις πραγματικές προθέσεις του Τσάρου, και η Πύλη κοινοποίησε στις 27 Ιουνίου/11 Ιουλίου, πριν την επίδοση της ρωσικής διακοίνωσης, στον ρώσο πρέσβη βαρόνο Γκριγκόρι Αλεξάντροβιτς Στρόγκανωφ, επιστολή προς τον Νέσσελροντ, και όχι προς τον Καποδίστρια , με την οποία προσέφερε ορισμένες παραχωρήσεις.

Ο βαρόνος Στρόγκανωφ, ο οποίος ήταν φίλος του Καποδίστρια και οπαδός της πολιτικής της Αικατερίνης, σε αυτή την κρίσιμη καμπή , όταν ο Τσάρος ακολουθούσε διπλή πολιτική, στήριξε τον Καποδίστρια, αγνόησε την επιστολή, και στις 6/18 Ιουλίου, επέδωσε το τελεσίγραφο του Καποδίστρια, και αφού πέρασαν οι 8 μέρες που αυτό όριζε, χωρίς να λάβει απάντηση, , αναχώρησε στις 30 Ιουλίου μαζί με όλο το προσωπικό της ρωσικής πρεσβείας, με πλοίο από την Κωνσταντινούπολη, διακόπτοντας τις διπλωματικές σχέσεις, της Ρωσίας με την Τουρκία.

 Οι Τούρκοι βραχυκυκλώθηκαν από την ενέργεια αυτή και απέρριψαν την επομένη όλες τις απαιτήσεις της Ρωσίας , ακυρώνοντας τους ελιγμούς Άγγλων και Αυστριακών, που προσπαθούσαν να επιδειχθεί κάποια «επιείκεια», προς τους Έλληνες εφόσον κατέθεταν τα όπλα. 

Η μηχανή του πολέμου, άρχισε να βρυχάται.
 Ο Τσάρος διέταξε μεν τη μετακίνηση μονάδων για την ενίσχυση της στρατιάς της Βεσσαραβίας, που προκάλεσε πανικό στους Τούρκους και τον Στάνφορντ, αλλά εξαπάτησε τους πάντες, και δεν διέταξε ποτέ την διάβαση του Προύθου. Επέμενε στις διαπραγματεύσεις με τους «συμμάχους», μετατρέποντας τη συζήτηση σε «κολοκυθιά».

 Περισσότερα για την πραγματική ιστορία που κρύβουν οι Κοτζαμπάσηδες των δανειστών, οι «Εφραιμάκοι» και η Στοά στο βιβλίο μου 
«Η επανάσταση των Φιλογένων».