Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου. Το 75ο Μνημόσυνο Πηγάδα Μελιγαλά των αθώων θυμάτων των κομμουνιστών

Το σύνολο των σφαγιασθέντων στον Μελιγαλά και τα γύρω χωριά ήσαν 1718. Στην Πηγάδα ρίχτηκαν οι 787. 

ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΗΘΗ .ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΝΑ ΤΙΜΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥΣ!
Για να μην ξεχαστεί η μνήμη αυτών που αντιμετώπισαν από τους κόκκινους σφαγείς και που εγκαταλείφθηκαν από τους ακόμη χειρότερους δεξιούς, αστούς, ξενόδουλους και εθνοπατριδοκάπηλους.

 Ο Βελουχιώτης, λίγες μέρες μετά τη σφαγή, στις 29 Οκτωβρίου 1944 ομολόγησε το έγκλημα στην πλατεία Ελευθερίας της Λαμίας , στην πανηγυρική συγκέντρωση του ΕΑΜ. 

«Τώρα φωνάζουνε ότι ο Άρης σφάζει. Ναι, σφάξαμε κι είμαστε έτοιμοι να ξανασφάξουμε, αν χρειαστεί. Ποιους όμως σφάξαμε; Σφάξαμε κείνους που πρόδιδαν στους καταχτητές τους Έλληνες, κείνους που κλέβανε το λαό και διαπράττανε εγκλήματα», είπε στο μπαλκόνι της Λαμίας, 30 ημέρες μετά τις σφαγές.

 Όλος ο «προοδευτικός» κόσμος πηγαίνει κάθε χρόνοστη Σεμπρενίτσα για μια γενοκτονία που δεν έγινε και για να προσκυνήσει τους 6500 μουσουλμάνους που σκοτώθηκαν προσπαθώντας να πάνε στην «μουσουλμανική» Τούζλα που τους περίμενε ο αρχηγός τους ο Όριτς, και τους βρήκαν (ψάχνοντας με δορυφόρους) θαμμένους πάνω στο βουνό, σε μια διαδρομή 100 χιλιομέτρων.
 Από τους Γαργαλιάνους ,στο Μελιγαλά, μέσω Καλαμάτας η απόσταση είναι λιγότερο από 100 χλμ. 

Σε εμάς, σε μια μικρότερη έκταση από τη Σεμπρενίτσα , εκτελέστηκαν από τις 9 Σεπτεμβρίου μέχρι τις 27 που έφτασε ο Κανελλόπουλος την Καλαμάτα περίπου 5000 άμαχοι και αιχμάλωτοι . 

Αλλά για αυτό το έγκλημα πολέμου που έγινε τον Μαύρο Σεπτέμβρη του 1944, στο Μελιγαλά, στην Καλαμάτα στους Γαργαλιάνους και στα γύρω χωριά,  δεν θέλει να μιλάει καμιά ευαίσθητη ανθρώπινη Ψυχή, από εκείνους που μετράνε και ξαναμετράνε τα πτώματα της Πηγάδας. 
Αυτοί οι Φιλελέφτ, που κάνουν μαθήματα «για γιορτές μίσους» και μας λένε και ότι «έφταιγαν τα θύματα». 

Τέλος πάντων αφού υπάρχει η σφαγή της Σεμπρενίτσα το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο οφείλει να εκδώσει ψήφισμα για να αναγνωριστεί η «σφαγή του Μελιγαλά» ως έγκλημα πολέμου. Έστω και 75 χρόνια μετά.