Η πρώτη Σύνοδος της Αρελάτης του 314 και το καθήκον του Χριστιανού να πολεμήσει το Κακό

Η πρώτη Σύνοδος της Αρελάτης, ξεκίνησε ως αίτημα των «Δονατιστών» της Βόρειας Αφρικής προς τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον Μέγα , για να ανακαλέσει την απόφαση της Συνόδου του Λατερανού του 313 υπό την ηγεσία του Πάπα Μιλτιάδη, που τους καταδίκασε , παρόλο που απέρριπταν κάθε ανάμιξη του κράτους στα εσωτερικά της εκκλησίας . 
Αυτό το αίτημα ήταν το πρώτο από μια χριστιανική φατρία προς την κοσμική εξουσία για να παρέμβει σε θρησκευτικές διαφορές. 
Η Σύνοδος της Αρελάτης ήταν η πρώτη που συγκάλεσε ο Κωνσταντίνος και ήταν ο πρόδρομος της Συνόδου της Νίκαιας. 
Ο Δονάτος ήταν επίσκοπος Καρθαγένης και θεωρούσε ότι οι «δηλωσίες» κατά τον διωγμό του Διοκλητιανού, Χριστιανοί , έπρεπε να αποκλειστούν από την εκκλησία και επέμενε ότι τα μυστήρια που τελούσαν οι «δηλωσίες» ιερείς ήταν άκυρα. 
Στη Σύνοδο της Αρελάτης παραβρέθηκαν εκτός από τον Μέγα Κωνσταντίνο, συνολικά 44 επίσκοποι. 26 αντιπρόσωποι από την Γαλατία, 3 από τη Γερμανία, 5 Από τη Μεγάλη Βρετανία, ο επίσκοπος Θουμπούρμπο Μάϊους, από την Τυνησία,
 ο Επίσκοπος Χρήστος των Συρακουσών  ο αντίπαλος του Δονάτου Καικιλιανός, κλπ. Στη Σύνοδο δεν προσήλθε ο Πάπας Σιλβέστρος αρνούμενος να εξέλθει της Ρώμης, έστειλε όμως πενταμελή αντιπροσωπεία υπό τον πρωτοπρεσβύτερο Κλαύδιο.  

Η πρώτη Σύνοδος της Αρελάτης, βρήκε έναν συμβιβασμό, για τον Δονάτο,
και δέχθηκε να καθαιρεθούν οι «δηλωσίες» αλλά, τα μυστήρια που τέλεσαν θα εξακολουθούσαν να ισχύουν, διότι «το κύρος του μυστηρίου δεν εξαρτάται από την ηθική υπόσταση και τα αμαρτήματα του ιερέα». Ο Δονάτος αφορίστηκε. 

Η Σύνοδος της Αρελάτης υιοθέτησε τους πρώτους είκοσι δύο Ιερούς Κανόνες. Αποφάσισε τον υποχρεωτικό  εορτασμό του Πάσχα, την ίδια Κυριακή από όλους τους χριστιανούς, απέκλεισε από την εκκλησία, τους οδηγούς αρμάτων στις αρματοδρομίες, τους ηθοποιούς και τους μονομάχους, ρύθμισε την κατοικία του κλήρου, το βάπτισμα των αιρετικών, επέτρεψε νέο γάμο πέντε χρόνια μετά από διαζύγιο, και με τον 6ο Κανόνα επιβεβαίωσε την αγαμία του Κλήρου.

 Ο τρίτος Κανόνας της Αρελάτης, παραμένει  ο ποιο σημαντικός και σήμερα  γιατί έλυσε το ζήτημα της συμμετοχής των Χριστιανών στο Πόλεμο. H Σύνοδος , αναγνώρισε τη στρατιωτική θητεία ως καθήκον κάθε Χριστιανού, εγκωμίασε τον πόλεμο για την πατρίδα, και ευλόγησε τον «αιματηρό αγώνα ανάμεσα στο καλό και το κακό», και αποφάσισε τον αποκλεισμό από την εκκλησία εκείνων που καταθέτουν τα όπλα. 

1η Αυγούστους 1789. Η μάχη της Φωξάνης και το σχέδιο για την απελευθέρωση των Ελλήνων

Η  Μεγάλη  Αικατερίνη ξεκίνησε από την Αγία Πετρούπολη, τον Ιανουάριο του 1787. για μια εξάμηνη «θριαμβευτική περιοδεία» προς τη Νέα Ρωσία , για «να γνωρίσει από κοντά την ανορθωμένη οικονομική και αμυντική κατάσταση στα απελευθερωμένα εδάφη». 
Στην επίσημη συνοδεία της αυτοκράτειρας, συμμετείχαν ως προσκεκλημένοι, και οι διπλωματικοί εκπρόσωποι της Αγγλίας και της Γαλλίας , για να αναφέρουν στις κυβερνήσεις τους, την πολεμική ισχύ της Ρωσίας και την ετοιμότητα της, για τον αναμενόμενο πόλεμο με την Τουρκία . 
Η «παράσταση», για την τη λατρεία και την αφοσίωση των Ελλήνων στην Αικατερίνη, από την οποία περίμεναν την λύτρωση των σκλάβων αδελφών τους, άρχισε από τη Νίζνα, όπου ενσωματώθηκε στην «αυλή» και ο Φιραρής, Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος. 
Στην Κριμαία, όπου έφτασε στα τέλη Μαΐου , την ανέμεναν ο «πεφωτισμένος», αυτοκράτορας Ιωσήφ Β΄, (που συμμετείχε στην περιοδεία με το ψευδώνυμο «κόμης Φαλκενστάιν»), και ο βασιλιάς της Πολωνίας Στανισλάβ-Αύγουστος Πονιατόφσκι.

 Η Μ. Αικατερίνη και οι προσκεκλημένοι της, επιθεώρησαν τις οχυρώσεις και τις ναυτικές υποδομές της Σεβαστούπολης, και στις 24 Μαΐου/4 Ιουνίου, στον δρόμο προς την Μπαλακλάβα, στις εννέα το πρωί, συνάντησαν το πρώτο γυναικείο στρατιωτικό σώμα στη σύγχρονη ιστορία, τον λόχο των ελληνίδων αμαζόνων, που είχε δημιουργήσει ο Ποτέμκιν, με επικεφαλής την λοχαγό Ελένη Σαράντη, σύζυγο του Ιωάννη Σαράντη, αδελφού του αντισυνταγματάρχη του Τάγματος της Μπαλακλάβα Πάβελ Σαράντοβ . 
Στο σημείο αυτό συνενώθηκαν με τον «λόχο των Αμαζόνων» και οι Έλληνες πρόσφυγες των Ορλοφικών από τη Μπαλακλάβα.
 Στην τελετή της υποδοχής, πρωτοστατούσε ο Έλληνας ιερέας του Τάγματος της Μπαλακλάβα, Ανανίας.

 Στο τέλος της περιοδείας, η Μεγάλη Αικατερίνη και ο «κόμης Φαλκενστάιν», εισήλθαν στη Χερσώνα περνώντας κάτω από κάτω μια αψίδα που έγραφε στα ελληνικά, «προς το Βυζάντιο», και έμειναν τρείς μέρες στην πόλη, που τότε ζούσε ο Ευγένιος Βούλγαρης, και ολοκλήρωσαν τις συμφωνίες για τον επικείμενο πόλεμο. 

Η ώρα της «χριστιανικής σταυροφορίας» στην Ανατολή πλησίαζε.

 Το σχέδιο για τον διαμελισμό της οθωμανικής αυτοκρατορίας, απορρίφθηκε από την Αγγλία.
 Ο Ουίλιαμ Πιτ ο Νεότερος, που είχε γίνει Πρωθυπουργός το 1783 σε ηλικία 24 ετών , υποστήριζε ότι, «δεν πρέπει να επιτρέψουμε στη Ρωσία να μεγαλώσει και παράλληλα να αφήσουμε την Τουρκία ν’ αδυνατίσει. Η άρκτος του βορρά δεν πρέπει να κατέβει στο Αιγαίο. Αν η Ρωσία απωθήσει την Τουρκία από τη Βαλκανική, η Μεσόγειος θα γίνει ρωσική θάλασσα και ο δρόμος προς τις Ινδίες θα αποκοπεί. Η Ρωσική κατοχή στην Κωνσταντινούπολη θα σημάνει τον θάνατο των αγγλικών αποικιών της Ανατολής». 

Οι Τούρκοι, που είχαν μεταφέρει στα ρωσο-τουρκικά σύνορα 150.000 στρατιώτες, και είχαν συγκεντρώσει τον στόλο τους στον Εύξεινο, επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά στις 24 Αυγούστου/ 4 Σεπτεμβρίου. και διέταξαν τον Πατριάρχη Προκόπιο Α΄ να εκδώσει αφορισμό των Ρώσων.

 «Στο πολεμικό «μανιφέστο» της Αικατερίνης, πού δόθηκε στην δημοσιότητα τον Σεπτέμβριο τού 1787, η Τσαρίνα, προσκαλούσε όλο τον χριστιανικό κόσμο να ενώσει «τις ευχές και τις δυνάμεις του, εναντίον τού εχθρού τής Χριστιανοσύνης»,και καλούσε τον ορθόδοξο κλήρο και τον κάθε Έλληνα, 
«…να συμεθέξωσι προς την επιθυμίαν της, εις το να ελευθερώση την ορθόδοξον εκκλησίαν από τον θεοστηγή Τουρκικόν ζυγόν. Να λάβωσι τα όπλα και να υπάγωσι να αποδιώξωσι τους εχθρούς του χριστιανικού ονόματος εκ των τόπων, ους αδίκως αφήρπασαν, και να αναλάβωσιν οι Έλληνες την αρχαίαν των ελευθερίαν και εθνικήν ανεξαρτησίαν….». 

Η διακήρυξη της Μ.Αικατερίνης , στην οποία γινόταν αναφορά στον φόνο τουηγεμόνα Γρηγορίου Γκίκα (το 1777) και υπογραμμιζόταν πώς και ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος «κινδύνευσε να έχει την ιδία τύχη, και γι’ αυτό «ζήτησε προστασία στους κόλπους της ορθοδόξου εκκλησίας μας , ή οποία και του εδωσε άσυλο, όπως είχε υποχρέωση», μοιράστηκε σε χιλιάδες αντίτυπα στην ηπειρωτική Ελλάδα και τα Επτάνησα, με ευθύνη των προξένων της Ρωσίας. 

Οι επιχειρήσεις των Τούρκων άρχισαν στον Δνείστερο, στο «θέατρο» της Ουκρανίας, και στόχευαν στην ανακατάληψη της Κριμαίας. 
Η Τουρκική επίθεση αποκρούστηκε τον Οκτώβριο από τον στρατηγό Σουβαρόφ. 

Στο μέτωπο του Δούναβη, η Αυστρία κήρυξε τον πόλεμο στην Τουρκία στις 9 Φεβρουαρίου 1788. 
Ο Ιωσήφ Ιωσήφ Β΄ των Αψβούργων , ο μεγαλύτερος γιος της Μαρίας Θηρεσίας, και αδελφός της Μαρίας Αντουανέτας, βρισκόταν στο μέτωπο του Βελιγραδίου, και από το Σεμλίνο,(Ζέμουν), εξέδωσε την πολεμική του διακοίνωση, προς τις ευρωπαϊκές αυλές στην οποία ανέφερε : «Επέστη ό χρόνος, κατά τον οποίο , εμφανιζόμενος ως εκδικητής της ανθρωπότητος , αναλαμβάνω να αποζημιώσω την Ευρώπη δια όσα έπαθεν άλλοτε δεινά υπό των κανιβάλων Τούρκων και ελπίζω να αποκαθάρω τον κόσμο, φυλής βαρβάρου, που για τόσον χρόνο ήτο ή μάστιξ αυτού».

 Ανατολικότερα, ο ηγεμόνας της Μολδαβίας, από το 1786 , Αλέξανδρος Υψηλάντης, που το 1785 είχε υποβάλλει σχέδιο για την ανεξαρτητοποίηση της Ελλάδας στον Αυτοκράτορα Ιωσήφ Β΄ και στην Αικατερίνη Β΄ και βρισκόταν σε διαρκή επαφή με τη Βιέννη, και τη Ρωσία, «αιφνιδιάστηκε», και ο Βαρώνος Ερνστ Γκίντεον φον Λάουντον κατάλαβε το Ιάσιο, τον Απρίλιο του 1788, συλλαμβάνοντας τον Υψηλάντη αιχμάλωτο. 

Η Τουρκική αντεπίθεση, ανάγκασε τους Αυστριακούς να υποχωρήσουν και η Πύλη διόρισε, με την υποστήριξη του γηραιού Χασάν Τζαζαερλή Καπουδάν Πασά , ηγεμόνα και της Μολδαβίας, τον Νικόλαο Μαυρογένη, στον οποίο ανατέθηκε η αρχιστρατηγία των τουρκικών δυνάμεων στο μέτωπο του Δούναβη.

 Στις 16/28 Φεβρουαρίου 1788 ξεκίνησαν οι επιχειρήσεις του Λάμπρου Κατσώνη. Στον ηπειρωτικό ελληνικό χώρο, οι αρματολοί στη Δυτική Μακεδονία, πραγματοποίησαν το 1788 σειρά επιθέσεων κατά των Τούρκων στις περιοχές Κορεστίων - Περιστερίου – Μοριχόβου και οι Σουλιώτες εξαπέλυσαν σειρά επιδρομών. 

Το «ντιβάνι», έδωσε άδεια στον 'Αλή Πασά, που είχε ακολουθήσει τα Σουλτανικά στρατεύματα στο μέτωπο του Δούναβη, να επανέλθει στο πασαλίκι του και να καταστείλει την ανταρσία. 
Επιστρέφοντας ο Αλής κατέστρεψε τη Μοσχόπολη. 

Οι Σουλιώτες, το Φεβρουάριο του 1789, εξαπέλυσαν νέα σειρά επιδρομών. 

Στις 28 Μάιου/8 Ιουνίου 1789 απομακρύνθηκε ο Βεζύρης Κοτζά Γιουσούφ Πασά και ανέλαβε ο Χασάν Πασάς, που διέταξε επίθεση κατά των Αυστριακών που πολιορκούσαν το Βελιγράδι. 

Όταν ο στρατηγός των Αυστριακών στην Μολδαβία Ιωσίας της Σαξονίας-Κόμπουρκ-Ζάαλφελτ, πληροφορήθηκε την παρουσία των Τούρκων στην Φωξάνη, ο ζήτησε τη βοήθεια του Αλεξάντερ Βασίλιεβιτς Σουβαρόφ, ο οποίος με 7.000 άνδρες διέτρεξε 40 μίλια σε 28 ώρες και συνάντησε τους Αυστριακούς στον Ποταμό Σιρέτ. 
Οι Αυστριακοί που την ίδια ώρα πολιορκούσαν το Βελιγράδι ήσαν 18000. 6 συντάγματα πεζικού , 4 τάγματα επίλεκτων Γρεναδιέρων, 3 συντάγματα Ουσάρων (Ιππικό) και ένα ελαφρύ σύνταγμα (Αρναούτεν). 
Ο Σουβαρόφ, είχε τρία συντάγματα Μουσκετοφόρων, τρία Συντάγματα Δραγώνων, 2 τάγματα επίλεκτων Γρεναδιέρων, ένα ελαφρό Σύνταγμα «Κυνηγών» και ένα σύνταγμα Κοζάκων. 
Οι Οθωμανοί παρέταξαν περίπου 30.000 στρατιώτες, με διοικητή τον Οσμάν Πασά.
Η μάχη στη Φωξάνη έγινε στις 21 Ιουλίου 1789, με το ρωσικό ημερολόγιο αλλά οι Αυστριακοί ως καθολικοί είχαν 1η Αυγούστου. 

Ο Σουβόροφ και ο Ιωσίας Κόμπουρκ παρέταξαν τις δυνάμεις τους σε δύο γραμμές σε τετραγωνικούς σχηματισμούς. 
Σε προηγούμενες μάχες με τους Οθωμανούς, οι Ρώσοι διοικητές ανακάλυψαν ότι χρησιμοποιώντας γραμμική παράταξη εναντίον των Τούρκων υστερούσαν γιατί το τουρκικό Ιππικό διασπούσε την παράταξη. 
Έτσι ο Σουβαρόφ σχημάτισε τετράγωνα, με ακροβολιστές. 
Οι αυστριακοί παρατάχθηκαν κατά τον ίδιο τρόπο. 

Η μάχη ξεκίνησε περίπου στις 9:00 το πρωί της 1η Αυγούστου 1789, με το ρωσικό και το αυστριακό πυροβολικό να προσβάλει τις τουρκικές γραμμές και τις οχυρωμένες θέσεις του τουρκικού στρατοπέδου. 
Γύρω στις 10 οι Τούρκοι εξαπέλυσαν επίθεση σε όλο το μήκος της γραμμής μάχης, αλλά το συμμαχικό πυροβολικό και οι μουσκετοφόροι τους απέκρουσαν και στην συνέχεια ο Σουβαρόφ έστειλε τους Κοζάκους από τα δεξιά. 
Το ρωσικό ιππικό απωθήθηκε , αλλά η έφοδος εφ όπλου λόγχη του Ρωσικού πεζικού ήταν επιτυχής. 
Οι Τούρκοι υποχώρησαν πίσω στο στρατόπεδο τους και μετά την γενική έφοδο των Συμμάχων διαλύθηκαν. 
Στις 16.00 όλα είχαν τελειώσει. 
Στο πεδίο της μάχης οι Τούρκοι άφησαν 2000 νεκρούς , 2500 τραυματίες και τα 12 κανόνια τους. Οι Σύμμαχοι είχαν μόνο 400 νεκρούς και 400 τραυματίες. 

Η μάχη της Φωξάνης απέδειξε ότι οι Τούρκοι δεν μπορούσαν πλέον αν αναμετρηθούν με σύγχρονους στρατούς.

 Ο Σουβόροφ και ο Ιωσίας Κόμπουρκ αποφάσισαν να μην καταδιώξουν τον Οσμάν Πασά. Άλλωστε το πολεμικό σχέδιο πρόβλεπε την προέλαση προς τη Θεσσαλονίκη, δια μέσου της Σερβίας.

 Στη συνέχεια όμως, «ο ουρανός έπεσε στο κεφάλι» του δύστυχου Ιωσήφ, που κήρυξε τον πόλεμο κατά των «κανιβάλων Τούρκων», παρά την αντίθεση της «μητέρας του Κόσμου».Το εσωτερικό μέτωπο του κατέρρευσε. Η Στοά της Βιέννης πέρασε ανοιχτά στην αντιπολίτευση και τον κατήγγειλε ότι πρόδωσε τις αρχές της «πεφωτισμένης δεσποτείας». Οι τιμές των τροφίμων διπλασιάστηκαν και για πρώτη φορά στη Βιέννη, οι πεινασμένοι λεηλάτησαν αρτοποιεία , ενώ ο «φόβος» της υποχρεωτικής στράτευσης, οδήγησε πολλές αριστοκρατικές οικογένειες να εγκαταλείψουν τη Βιέννη. 

Σπυρίδων Χατζάρας

Συμφωνώ απολύτως με τα σχόλια των αναγνωστών για το άτομο που έχασε την ζωή παρότι κάλεσε από το κινητό το 112.

Το Σωτήριο 112 και το καρτοκινητό του θύματος στην Ρουμανία

Η βασική εξαπάτηση που διαδίδει το Αθέατο παρακράτος είναι η θεϊκή δύναμη του καρτοκινητού .
 Έτσι το 15χρονο άτομο που βιάστηκε και δολοφονήθηκε, αισθανόταν ασφαλές να κάνει ωτοστόπ και να μπει με την θέληση της στο αυτοκίνητο του βιαστή και δολοφόνου, επειδή είχε κινητό και επειδή μπορούσε να καλέσει το 112. 

Ο θάνατος του δεκαπεντάχρονου ατόμου, ήταν πολύ κακή είδηση για το βαθύ Κράτος Δικαίου, του οποίου ο «παντεπόπτης οφθαλμός», προστατεύει τα άτομα που «έχουν τον έλεγχο της επικοινωνίας τους». Οπότε άλλαξαν το τροπάριο. 

Το θέμα δεν είναι οι παιδόφιλοι που προστατεύονται από το Κράτος Δικαίου, αλλά, «η τυχόν αμέλεια στο τηλεφώνημα της 15χρονης στο 112». 
Και έβγαλαν την Αντι-ΦΑ , στους δρόμους, ασκήθηκε ποινική δίωξη στους «αδιάφορους», και παραιτήθηκε ο υπουργός, επειδή η αστυνομία βρήκε το δολοφόνο 19 ώρες μετά το έγκλημα και δεν «διακτινίστηκε» αμέσως μέσα από το 112 στον τόπο του εγκλήματος. 

ΥΓ.Εικονική πραγματικότητα.

31 Ιουλίου 1942. Στην Ιταλία προβληθηκε το φιλμ από την επίσκεψη στην Αθήνα του Μπενίτο Μουσολίνι

Ο Μουσολίνι επισκέφτηκε την Αθήνα στις 20 Ιούλιου του 1942 προερχόμενος από τη Λιβύη . Έμεινε ένα εικοσιτετράωρο,. Προσγειώθηκε στο Τατόι με αεροσκάφος που οδηγούσε ο ίδιος και στη συνέχεια επισκέφθηκε την ιταλική πρεσβεία στη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας και την έδρα του Ιταλού στρατηγού Τζελόζο (ο οποίος είχε επιτάξει το κτίριο του υπουργείου Εξωτερικών). Επισκέφθηκε την Ακρόπολη, το δημαρχείο Αθηνών στην οδό Αθηνάς, τους ιταλικούς στρατώνες στο Γουδί και το ιταλικό γυμνάσιο στην οδό Κυψέλης.

Το πραξικόπημα του 1831 κατα του Καποδίστρια

31 Ιουλίου 1831. Ο εθνοπροδότης Μιαούλης αφού περίμενε την επιστροφή από το Ναύπλιο, των αγγλογάλλων «συμμάχων» του, διέταξε την 31 Ιουλίου / 12 Αυγούστου, την παγίδευση των Εθνικών πλοίων στο Ναύσταθμο του Πόρου, και ετοιμάστηκε να δραπετεύσει προς τη Ύδρα.

31 Ιουλίου 1801 ¨Άρχισε η λεηλασία του Παρθενώνα

Στην τουρκοκρατούμενη Αθήνα, ο πρωθιερέας της αγγλικής πρεσβείας της Κωνσταντινούπολης αιδεσιμότατος Φ. Χάντ, ως απεσταλμένος του λόρδου Ελγιν, με την βοήθεια ενός ξυλουργού και 5 ναυτών αφαίρεσε από τον Παρθενώνα την καλύτερα ως τότε διατηρημένη μετόπη του μνημείου.

Η Ελευθερία των Ελλήνων και η Γαλλική Επανάστση

Στις 20/31 Ιουλίου 1789, δυο εβδομάδες μετά την άλωση της Βαστίλλης, έφτασαν στην Φωξάνη, οι Ρώσοι και Αυστριακοί, που την επομένη συνέτριψαν του Τούρκους Και άνοιξαν τον δρόμο για τον διαμελισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που τον απέτρεψε η «Γαλλική» Επανάσταση.

Το δρομολόγιο των ανθρωπίνων οργάνων των Σέρβων που τους τα αφαιρούσαν εν ζωή οι ΟΥΤΣΕΚΑΔΕΣ και πουλούσαν για μεταμοσχεύσεις , το 1999, ήταν Τίρανα-Κωνσταντινούπολη- Δαμασκός.

Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ των εφημερίδων , οι αλβανοί μάρτυρες στην Χάγη, που μίλησαν για την εμπορία ανθρώπινων οργάνων από τον ΟΥΤΣΕΚΑ, κατέθεσαν, ότι τα όργανα των Σέρβων που σφαγιάστηκαν στο "Κίτρινο Σπίτι", στέλνονταν από το αεροδρόμιο των Τιράνων στην Κωνσταντινούπολη σε τακτική βάση, με τις εμπορικές πτήσεις κάθε Δευτέρα και Τετάρτη. Η πλειοψηφία των οργάνων των απαχθέντων Σέρβων από το Κοσσυφοπέδιο και το Μετόχι κατέληξαν στη Δαμασκό.

Η Διζωνική Δικοινοτική στην Κύπρο επισημοποιήθηκε σαν σήμερα

Στις 30 Ιουλίου 1974, ο Τζέιμς Κάλλαχαν, ο Γεώργιος Μαύρος και ο Τουράν Γκιουνές υπέγραψαν στη Γενεύη μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που την ειχαν συγγράψει οι Άγγλοι, στο πνεύμα όσων είχαν συμφωνήσει γενικά με τον Μακάριο, πριν εκείνος αποφασίζει να διαλύσει την Εθνοφρουρά. 
Η συμφωνία των τριών εγγυητριών δυνάμεων επεσήμανε την έμπρακτη ύπαρξη στη Δημοκρατία της Κύπρου δύο αυτόνομων διοικήσεων, μίας Ελληνοκυπριακής και μίας τουρκοκυπριακής. Ήταν η Διζωνική Δικοινοτική λύση.

Οι εγγυήτριες δυνάμεις συμφώνησαν στην επόμενη τους συνεδρία να συζητήσουν δίχως προκατάληψη τα προβλήματα που προκύπτουν από την ύπαρξη αυτών των αυτόνομων διοικήσεων. 
Ο Γεώργιος Μαύρος που δεν ήταν «ιδιαίτερα οξυδερκής» υπέγραψε αλλά δεν κατάλαβε. 
Εν τω μεταξύ, τα 6 τουρκικά αποβατικά συνέχιζαν την μεταφορά τους Αττίλα.

Ένας πολύ κακός άνθρωπος που ήταν Εβραίος

O Νικολάι Γιεζόφ ήταν ένας ακόμη Εβραίος μπολσεβίκος που γεννήθηκε στο Μαριάμπολε, της Λιθουανίας στην οποία τότε, ο μισός πληθυσμός ήταν Εβραίοι, αλλά υιοθέτησε «ρωσικό» όνομα, όπως οι περισσότεροι Εβραίοι Μπολσεβίκοι. 
Στις 26 Σεπτεμβρίου του 1936, με την πτώση του πάτρωνα του Ενοχ Γιεχούντα, έγινε επικεφαλής της NKVD.

Στις 30 Ιουλίου του 1937, με τη διαταγή 00447, την οποία εξέδωσε, δημιουργήθηκαν οι τρόικες της NKVD , που αποτελούνταν από ένα εκπρόσωπο της NKVD, έναν του κόμματος και έναν της εισαγγελίας, οι οποίες είχαν δικαίωμα να διατάξουν την εκτέλεση των εχθρών του λαού και τον εκτοπισμό τους στα Γκουλάγκ. 

Στο διάστημα από την 1η Αυγούστου 1937 ως τις 25 Νοεμβρίου 1938 που ο Στάλιν τον απομάκρυνε , 681.692 άνθρωποι εκτελέστηκαν από τις τρόικες , με συνοπτικές διαδικασίες για «εγκλήματα κατά του κράτους». 
Ο πληθυσμός των Γκουλάγκ αυξήθηκε κατά 685.201 κρατουμένους, ενώ στο διάστημα αυτό τα επίσημα αρχεία της NKVD αναφέρουν πάνω 140.000 θανάτους κρατουμένων στα Γκουλάγκ.

Ο Ιβάν έκλεισε την πατσαβούρα

Όπως ανακοινώθηκε, από τον εκδότη, από τις 31 Ιουλίου σταματά η κυκλοφορία του καθημερινού Έθνους.

Ωστόσο, θα συνεχίσει να εκδίδεται το Έθνος της Κυριακής.

Οι (Σέρβοι) πράκτορες του Κράτους Δικαίου θα καθίσουν στο σκαμνί

Πολιτική Βόμβα στη Σερβία. Ο υπουργός εξωτερικών Ιβιτσα Ντάτσις δήλωσε, ότι θα καταθέσει μηνυτήρια αναφορά για εσχάτη προδοσία, κατά του τέως πρόεδρου της Σερβίας Μπόρις Τάντιτς και του παιδιού του Χάρβαρντ Βουκ Γερεμιτς, επικαλούμενος ρωσικά διπλωματικά έγγραφα που το αποδεικνύουν .
 Τα έγραφα θα αξιολογηθούν από τους εισαγγελείς και τα δικαστήρια, είπε.

Δεν υπάρχει Μακεδονικό Έθνος

ΣΚΟΠΙΑ. Ο αντιπρόεδρος της Βουλγαρικής κυβέρνησης Κρασιμίρ Καρακατσάνοφ, σε συνέντευξη του στο «Kanal 5», είπε ότι προϋπόθεση για την βελτίωση των σχέσεων της Σόφιας με τα Σκόπια είναι «να σταματήσει η παραποίηση της βουλγαρικής ιστορίας» , ότι «δεν πρόκειται να γίνει συμβιβασμός για τα ιστορικά γεγονότα», και τόνισε ότι «μέχρι το 1944, δεν υπήρχε κανένα Μακεδονικό έθνος, αλλά το ανακάλυψαν οι Γιουγκοσλάβοι Κομμουνιστές». 


ΑΘΗΝΑ. Οι φιλελέ στην Αθήνα,   δέχονται την «ψευδο μακεδονική γλώσσα» και θεωρούν ως μη είδηση και λογόκριναν, το γεγονός ότι σύλλογος απογόνων των Σλαβομακεδόνων παρτιζάνων «Σβέζντα», προέβη στο Βέλες, στα αποκαλυπτήρια της προτομής της δασκάλας Μίρκας Γκίνοβα, που σκοτώθηκε μαχόμενη εναντίων των Ελλήνων, στις 26 Ιουλίου 1946 ως Ειρήνη Γκίνη, και ως μέλος της ΣΝΟΦ. 
Αυτό είναι μέσα στο πραγματικό πνεύμα της Συμφωνίας των Ψαράδων

H κατάντια του Βατικανού

Ο (αλβανός) καθολικός επίσκοπος του Κοσσυφοπεδίου μονσίνιορ Ντοντ Γκέργκι, στα θυρανοίξια μιας νέας καθολικής εκκλησίας στο Πετς, συνέκρινε τον αιμοσταγή Ραμούς Χαραντινάι με τον Ιησού Χριστό.

Το διάγγελμα Μητσοτάκη- Βαφειάδη- Πάλερετ της 29ης Ιουλίου 1938

Τα κωμικοτραγικά γεγονότα του Ιουλίου του 1938 στα Χανιά αποτελούν την απόλυτη απόδειξη της συνεργασίας του ΚΚΕ-Πλουμπίδη με την Ιντέλιτζεντ Σέρβις. 

Για αυτό ο Ζαχαριάδης θεωρούσε χαφιέ τον Βαφειάδη, που ήταν ο συντονιστής στην Κρήτη εκ μέρους του Πολιτικού Γραφείου, δηλαδή του πράκτοράς Πλουμπίδη. 
Όπως ανέκραξαν στην Βάρκιζα οι πράκτορες Σάντος και Σοφιανόπουλος «Ζήτω η Μεγάλη Βρετανία, οι επαναστάτες των Χανίων αναφώνησαν "Ζήτω ο Βασιλεύς", (της Αγγλίας).

 Το Διάγγελμα Πάλερετ-Παπα Δημήτρη Μπάλφουρ απευθυνόταν, «Προς την Α. Μ. τον Βασιλέα, Προς τας ενόπλους δυνάμεις, και Προς τον ελληνικό λαό» και ζητούσε την «άμεσον απομάκρυνσιν της τυραννικής Κυβερνήσεως Μεταξά». Το μηνυμα Πάλερετ έλεγε: 
«Στρατός και λαός αδελφωμένοι κατέλυσαν αρχάς λαομισήτου τυραννίας εκπροσωπούμενης υπό του στρατηγού Μεταξά. Ανακτήσας ελευθερίας αυτού απευθύνεται προς την Α. Μ. τον Βασιλέα και ζητεί την άμεσον απομάκρυνσιν της τυραννικής Κυβερνήσεως Μεταξά, την αποκατάστασιν του κράτους του νόμου και των λαϊκών ελευθεριών και τον σχηματισμόν Κυβερνήσεως Εθνικής Σωτηρίας εκ των αρίστων Ελλήνων, αδιακρίτως πολιτικών παρατάξεων, προς αντιμετώπισιν των αμεσοτάτων εσωτερικών και εξωτερικών κινδύνων, τους οποίους διατρέχει η χώρα μας και διά την δημιουργίαν μιας νέας Ελλάδος, πράγματι ηνωμένης ψυχικώς και ικανής να αντιμετωπίση με σθένος και φρόνησιν τας δυσκόλους στιγμάς, που διέρχεται η ανθρωπότης. Με αδελφικόν χαιρετισμόν προς τας ενόπλους δυνάμεις και ολόκληρον τον λαόν. Ζήτω Ο Βασιλεύς, ζήτω η Ελλάς». Το υπέγραφαν ως Επαναστατική Επιτροπή οι : Μητσοτάκης, Βολουδάκης, Μουντάκης, Παΐζης, και Μάντακας ως στρατιωτικός διοικητής». 

 Το πρωί της Παρασκευής 29 Ιουλίου στις 11π.μ. έγινε λαϊκή συγκέντρωση στην Πλατεία Σιντριβανιού στα Χανιά, χωρίς μεγάλη συμμετοχή. Εκείνη την ώρα φάνηκαν δυο αεροπλάνα που περνούσαν πολύ χαμηλά σκορπίζοντας προκηρύξεις. 

Η προκήρυξη που υπέγραφε ο Μεταξάς ανέφερε: «Καθ' ην στιγμήν ητοιμαζόμην να αναχωρήσω εξ Αθηνών προς υπογραφήν συμφωνίας μεγίστου εθνικού συμφέροντος, ένοπλοι στασιασταί εισήλθον και κατέλαβον την πόλιν των Χανίων. Είμαι αποφασισμένος να πατάξω τους στασιαστάς δια παντός μέσου ίνα επιβάλω το κράτος του νόμου και εξασφαλίσω εις τον Κρητικόν λαόν ησυχίαν και τάξιν... Στηριζόμενος εις τα πατριωτικά αισθήματα του Κρητικού λαού και εις τα δείγματα εμπιστοσύνης που μου επέδειξε, τον προσκαλώ να απογύμνωση τους στασιαστάς και να κατάδειξη εις τον Ελληνικόν λαόν, ότι η Κρήτη ίσταται παράλληλος και αλληλέγγυος προς το εθνικόν σύνολον. Παντού της Ελλάδος επικρατεί απόλυτος τάξις και ησυχία. Ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως Ι. Μεταξάς». 

Το τελικό πλήγμα κατά του κινήματος ήταν η κήρυξη του στρατιωτικού νόμου στο νομό Χανίων και η άφιξη στην Κρήτη των πολεμικών «Κουντουριώτης» και «Θύελλα» που μετεφεραν δυνάμεις πεζικού και μια μοίρα πυροβολικού. Στρατιωτικός διοικητής Κρήτης ορίσθηκε ο υποστράτηγος Γεώργιος Τσολάκογλου. 
Οι στρατιωτικές δυνάμεις που έφτασαν και η χωροφυλακή μέσα σε μερικές ώρες εκκαθάρισαν τα Χανιά από τους κινηματίες. 

Ο Α. Μητσοτάκης, ο Μ.Βολουδάκης, ο Ι. Μουντάκης τέθηκαν υπό την προστασία της Ιντέλιτζεντ Σερβις κατέφυγαν στα όρη και αργότερα τους πήγαν στην Κύπρο με Καΐκι, που αναχώρησε από τα Σφακιά στις 20 του Οκτωβριου.
Στο καίκι επέβαιναν  οι πράκτορες της Ιντέλιτζεντ Σέρβις,  Αρ. Μητσοτάκης, Ι. Μουντάκης, Μαν. Βολουδάκης, Εμ. Μπακλατζής, Στ. Παπαδοκωνσταντάκης, Ρ. Τζιγκουνάκης, Ι. Σιμιτόπουλος, Η. Μπριλλάκης, Εμμ. Κοτζάμπασης και Β. Χατζηαγγελής. 

Ο πράκτωρ Μάντακας έμεινε πίσω  και η Secret Intelligence Service, (SIS), δηλαδή το MI6, το 1940, πριν εκδηλωθεί η επίθεση των Γερμανών και πριν δολοφονηθεί ο Μεταξάς, έστειλε στην Κρήτη πράκτορά της, (κωδικός «Σφιγξ»), για να συναντήσει το Στρατηγό Μάντακα, και να του προτείνει του την ηγεσία «Κινήματος του Κρητικού λαού», εναντίον της δικτατορίας Μεταξά,
 αν το καθεστώς αρνιόταν να αντισταθεί στην επικείμενη επίθεση του Άξονα. 

Το σενάριο της SOE περί της «Δημοκρατικής Ελλάδος» στην Κρήτη και τα Νησιά, το επανεμφάνισαν οι πράκτορες των Άγγλων το 1960 στην πλαστή δήθεν ομιλία Μεταξά προς τους ιδιοκτήτες και αρχισυντάκτες του Αθηναϊκού Τύπου στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία», στις 30 Οκτωβρίου 1940.

Ένας μεν αλλά Χατζάρας

Πριν δυο χρόνια σε ανάρτηση με τίτλο «Το Κυπριακόν Άγος» και υπότιτλο «έτσι γράφουν την «Ιστορία» τους οι προδότες, σας έλεγα ότι το «Πέντε Μίλι», 
είναι μια ακτή 200-300 μέτρων, και «δεν έγινε της Νορμανδίας» εκεί. 

Η Ρουφανοπαιδία έλεγε τότε ότι «τις πρώτες πρωϊνές ώρες της 20ης Ιουλίου 1974, ισχυρή τουρκική ναυτική μοίρα αποτελούμενη από αποβατικά σκάφη στα οποία επέβαιναν τουλάχιστον 30.000 άνδρες προσέγγισε τις βόρειες ακτές της Κύπρου και, δίχως να συναντήσει αντίδραση, αποβίβασε καταδρομείς στην παραθαλάσσια θέση «Πέντε Μίλι». 
Αφού τους έκραξα εδώ, https://deltio11.blogspot.com/2016/07/blog-post_886.html , τώρα, το άλλαξαν και γράφουν, ότι, «η τουρκική δύναμη αποτελείτο από 3.000 στρατιώτες, 12 άρματα μάχης M47 , 20 τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού M113, και 12 ολμοβόλα». 

Η διόρθωση από τους ρουφιανοπαπαγάλους της «el.wikipedia», είναι μια μικρή μου δικαίωση, και δείχνει ότι το επικοινωνιακό ψεύδος, δεν είναι ανίκητο,

Καλά νέα

Ο Τραμπ σκέπτεται να κηρύξει την Αντι-ΦΑ ως τρομοκρατική οργάνωση . 

ΥΓ. Ντόναλντ προχώρα!

28 Ιουλίου 1938. Το αντιμεταξικό κίνημα Μπάλφουρ-Πάλερετ στα Χανιά

Οι ηγέτες του κινήματος των Χανίων: αριστερά ο Αριστομένης  Μητσοτάκης

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Θεολόγου Νικολούδη που μεταδόθηκε από το ραδιόφωνο στις 29 Ιουλίου 1938, «Χθες την νύκτα ομάς 400 περίπου ενόπλων υπό την ηγεσίαν των Μητσοτάκη, Μουντάκη και Χατζηαγγελή εισήλθεν εις την πόλιν των Χανίων και επωφελούμενη της ελλείψεως στρατιωτικής δυνάμεως, κατέλαβε την πόλιν. τα αίτια και οι σκοποί του απονενοημένου του κινήματος παραμένουν μέχρι της στιγμής άγνωστα. Ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως ειδοποιηθείς αμέσως, διέταξε εν τω άμα την αποστολην ισχυράς στρατιωτικής ναυτικής και αεροπορικής δυνάμεως». 
Ο άνθρωπος που έστειλε ο Μεταξάς στην Κρήτη, ήταν ο στρατηγός Τσολάκογλου. 

Το κίνημα το οργάνωσαν ο Παπα-Δημητρης της Ιντέλιτζενς Σέρβις(ΜΙ6), και ο προϊστάμενος του, πρέσβης Πάλερετ. 

Την υλοποίηση ανέλαβε «η πλατειά Ολομέλεια του δικτύου Μπάλφουρ». Επικεφαλής ήσαν οι Κρήτες «πωλιτικοί» Αριστομένης Μητσοτάκης και Μανόλης Βολουδάκης , που άνηκαν στο Κόμμα των Φιλελευθέρων, ο Μ.Μανουσάκης από το Λαικό Κόμμα από το ΚΚΕ Μάρκος Βαφειάδης. Όλοι  ανήκαν στο δίκτυο Μπλαφουρ και ήσαν φίλοι της αγγλικής πρεσβείας. Στο κόλπο και η «αντιφασιστική Φιλική Εταιρία», που είχε συγκρατηθεί με πρωτοβουλία του Μπαλφουρ την Άνοιξη του 1937 και στην οποία συμμετείχαν βενιζελικοί, κομμουνιστές, δημοκράτες, εργάτες, αγρότες, επιστήμονες και απότακτοι αξιωματικοί.
 Ηταν δηλαδή ένα «ΕΑΜ», με πρόεδρο τον Σταύρο Παπαδοκωνσταντάκη.

 Σημαντικό ρόλο στην προετοιμασία και την εκδήλωση του κινήματος έπαιξε και ο πράκτωρ Εμμανουήλ Τσουδερός, διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, και «δεξί χέρι» του Πάλερετ , ο οποίος υπήρξε και ο χρηματοδότης. 

Μεγάλη ανάμιξη στο κίνημα είχε και το «πρακτορείο» της Ιντέλιτζενς Σέρβις , 
το Κ.Κ.Ε. 
Ο οργανωτής του κινήματος, πρέσβης Πάλλερετ, δεν απέβλεπε στην επικράτηση του κινήματος, του ΚΚΕ. Επιζητούσε απλώς μια αναταραχή, μια δυναμική έκφραση αντιθέσεως προς το καθεστώς του Μεταξά, ώστε να αναγκαστεί ο Γεώργιος να τον απομακρύνει από την εξουσία. 
Το σχέδιο της Πρεσβείας και των «επαναστατών», προέβλεπε την κατάληψη του Ραδιοφωνικού Σταθμού στα Χανιά, από όπου θα εκαλείτο ολόκληρη η Ελλάδα να ξεσηκωθεί, σαμποτάζ στην Ηλεκτρική Εταιρεία Αθηνών, ώστε να βυθιστεί η πρωτεύουσα στο σκοτάδι, και σύλληψη του Μανιαδάκη και του Νικολούδη.

 Στις 25 Σεπτεμβρίου, ο παράνομος «Ριζοσπάστης», δημοσίευσε για ενημέρωση
των "πελατών", το μανιφέστο του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής, για το Κίνημα, με το οποίο καλούσε τον λαό, τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας και τη νέα γενιά να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους προς το «απελευθερωτικό» κίνημα της Κρήτης. 

Το πρωί της 28ης Ιουλίου πραγματοποιήθηκε προπαρασκευαστική σύσκεψη στο ιατρείο του δημάρχου Γιάννη Μουντάκη. 
Ο Αρχηγός Αριστομένης Μητστάκης έστειλε «άνθρωπό του» Ήταν και αντιπρόσωπος της κομμουνιστικής οργάνωσης Χανίων. Όλοι, καμιά δεκαπενταριά. Η εξέγερση ορίστηκε για τις 2 το πρωί της 29ης Ιουλίου, αλλά είδηση κυκλοφόρησε αστραπιαία, οπότε οι Κινηματίες, πριν τα μεσάνυχτα, επιτέθηκαν και κατέλαβαν αναίμακτα τους Στρατώνες του Συντάγματοςς στη Σούδα στη Σούδα, το Τηλεγραφείο, τη Γενική Διοίκηση, τα γραφεία της Διοίκησης Χωροφυλακής, της Μεραρχίας, της Ασφάλειας και τα Αστυνομικά τμήματα.

Η 28η Ιουλίου 1945, «ενέπνευσε» στο «Χόλλυγουντ» την υπερπαραγωγή της 11ης Σεπτεμβρίου 2001

Στις 28 Ιουλίου 1945, ένα βομβαρδιστικό Β-25, που πήγαινε να προσγειωθεί στο αεροδρόμιο του Νιούαρκ στο Νιου Τζέρσεϊ, λόγω της πολύ πυκνής ομίχλης έχασε τον προσανατολισμό τουκαι στις 09.40 π.μ έπεσε πάνω στο υψηλότερο κτίριο στον κόσμο, το Εμπάιρ Στέητ Μπίλντιγκ, ανάμεσα στον 78ο και τον 80ο όροφο. 
Σκοτώθηκαν οι τρείς πιλότοι και άλλα 13 άτομα. 
Η στατικότατα του κτιρίου δεν θίχτηκε και οι ζημιές επισκευάστηκαν. 
Αυτό το περιστατικό, που ήταν ατύχημα, ενέπνευσε τον σκηνοθετικό σχεδιασμό της 11ης Σεπτεμβρίου.
Το γεγονός ότι το επεισόδιο της 28ης Ιουλίου 1945 δεν το θυμήθηκε κανείς στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, λέει πολλά.
 Βεβαίως,  όλα τα ρουφιανομπλόγκ, των Συνεργατών της Cia, τωρα μιλούν τάχα για «θεωρία συνομωσίας» και ρίχνουν και «σώτο» ημερομηνία.
 Αντί 28, 18 Ιουλίου
Όλα τα σημαντικά  γεγονότα της 28^ης Ιουλίου, «από την Ελλάδα και το εξωτερικό», μπορείτε να τα διαβάσετε στο  πλήρες και  σωστό χρονολόγιο που γράφω καθημερινά εδώ ….
https://ta-mavra-nea.blogspot.com/2019/07/28.html