Η Γελοιότητα της καθεστωτικής απάτης

Δεν είναι ανάγκη να διαβάσει κανείς το βιβλίο μου για το  1821.Όποιος ξέρει λίγα αγγλικούλια, είτε είναι χρυσαυγήτης είτε όχι, μπορεί γρήγορα και τσάμπα, να μάθει από τον θείο Γκούγκλ, οτι την 1/13 Νοεμβρίου 1814 επρόκειτο να αρχίσει στη Βιέννη το Συνέδριο των νικητών. Αλλά η συνάντηση με τον Ταλεϋράνδο, των επτά δυνάμεων,( Αυστρία, Μεγάλη Βρετανία, Πρωσία, Ρωσία, Σουηδία, Ισπανία και Πορτογαλία), που είχαν υπογράψει στο Παρίσι, τη συνθήκη της 30ης Μαΐου με τον Ναπολέοντα, δεν είχε αποτέλεσμα ,για το ποίες χώρες θα συμμετέχουν, οπότε η έναρξη του Συνεδρίου αναβλήθηκε.
 Όταν αποφασίστηκε από τους 4, (Αυστρία, Μεγάλη Βρετανία, Πρωσία, Ρωσία), να δεχτούν τη Γαλλία, το συνέδριο ξεκίνησε στις 7/19 Ιανουαρίου 1815.
Από τις ημερομηνίες αποκαλύπτονται και τα χοντρά ψέματα που έλεγε στα απομνημονεύματα του ο πλαστογράφος της Ιστορίας Εμμ. Ξάνθος. Οι τρείς «φίλοι», δεν μπορούσαν να ιδρύσουν τον Σεπτέμβριο του 1814, την επαναστατική εταιρία, «λόγω της αδιαφορίας που επέδειξαν στην Βιέννη για το ελληνικό ζήτημα οι βασιλείς».
Σε ότι αφορά δε τους Έλληνες της Οδησσού αλλά και γενικά για την Aνατολή, που ζούσε ακόμα με το Ιουλιανό ημερολόγιο, η «αδιαφορία», επεδείχθη μετά την 19 Ιανουαρίου 1815. Γκέ γκε;
Επιπλέον γνωρίζουμε από το 1861 ότι ο Τσακάλωφ δεν βρισκόταν το 1814 στην Οδησσό αλλά ήταν στο Παρίσι.
Γνωρίζουμε και ότι τα δήθεν ντοκουμέντα του Ξάνθου ήταν «αντίγραφα» που έφτιαχνε ο ίδιος. Όλα είναι πλαστά και ανύπαρκτα.
Το ζήτημα δεν είναι «ιστορικό»αλλά Εθνικό.
Αν δεν καταλάβουμε ποιος ανακάλυψε τον Ξάνθο δεν θα καταλάβουμε ποιος και γιατί δολοφόνησε τον Καποδίστρια.