9 Φεβρουαρίου 1824. Η αποφράδα ημέρα του Νέου Ελληνισμού.

Οι πράκτορες των Άγγλων Ιωάννης Ορλάντο και Ανδρέας Λουριώτης,
ως εκπρόσωποι του Κόμματος των Αγγλοφρόνων, υπέγραψαν στο Λονδίνο
με τους απατεώνες του χρηματιστηρίου και του «φιλελληνικοί Κομιτάτου»
των Ρότσιλντ ,το συμφωνητικό για τη σύναψη του πρώτου δανείου, ύψους 800.000 λιρών.
Ο Ορλάντο ήταν εβραίος της Υδρας και ο Λουρώτης ενας φοιτητάκος πολυτέκνου οικογενείας που είχε προσκολληθεί στον Μαυροκορδάτο.
Μαζί τους ως σύμβουλος ήταν και ο εβραίος Μπονφίλ που τον προσέλαβαν ως σύμβουλο στο Λιβόρνο. 
Το δάνειο θα κυκλοφορούσε στο 59% της ονομαστικής τους αξίας. Δηλαδή θα απέφερε 472.000 λίρες. Είχε τόκο 5%, προμήθεια 3%, ασφάλιστρα 1,5% και περίοδο αποπληρωμής 36 χρόνια. Ως εγγύηση για την αποπληρωμή του δανείου τέθηκαν όλα τα δημόσια κτήματα και όλα τα δημόσια έσοδα.
Από το προϊόν του δανείου συμφωνήθηκε να παρακρατηθούν 80.000 ως προκαταβολή τόκων δύο ετών, 16.000 για χρεολύσια, και 2.000 ως προμήθεια. Το καθαρό ποσό που θα απέμενε θα αποστέλλονταν στον εβραίο τραπεζίτη Μπάρφ στη Ζάκυνθο και κάθε δόση θα παραδίδονταν τμηματικά στην κυβέρνηση των Υδραίων , ύστερα από έγκριση του Λόρδου Βύρωνα, και το άγγλου συνταγματάρχης Στάνχοπ.
Τελικά στο ταμείο της επαναστατικής διοίκησης μπήκαν μόλις 298.000 λίρες, που τις έφαγαν οι Καραβοκυραίοι της Υδρας, και οι καπεταναίοι τύπου Μακρυγιάννη. Αυτές τις 298.000 τις ξεπληρώναμε για 160 χρόνια.