29/1/15

Αιωνία η μνήμη του Ιωάννη Μεταξά

Ο Ιωάννης Μεταξάς ασθένησε ξαφνικά στις 18 Ιανουαρίου 1941 από παραμυγδαλικό απόστημα που του προκάλεσε υψηλό πυρετό. Αποδήμησε στις 29 Ιανουαρίου σε ηλικία 70 ετών. Το πιστοποιητικό θανάτου του που υπέγραψε ο «μέγας γιατρός» Γερουλάνος, ανέφερε: «Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κυβερνήσεως ενεφάνισε προ δέκα ημερών, ήτοι το προπαρελθόν Σάββατον, φλεγμονήν του φάρυγγος, ήτις κατέληξεν εις απόστημα παραμυγδαλικόν. Παρά την έγκαιρον διάνοιξίν του, ως και την μετεγχειρητικήν κατάλληλον θεραπείαν, παρουσίασεν εν συνεχεία τοξιναιμικά φαινόμενα και επιπλοκάς, ως γαστρορραγίαν και ουρίαν, και απέθανεν σήμερον, 6 π.μ.».
  Εμφάνισε «τοξιναιμικά φαινόμενα», δηλαδή τον δηλητηρίασαν.Το δηλητήριο του χορηγήθηκε εις την οικεία Λαμπράκη από το δίκτυο του Μπάλφουρ

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

ο Μεταξάς επέδειξε μια ανικανότητα άνευ προηγουμένου, πρώτον μη-εκτελώντας 5000 κομμουνιστοπράκτορες ώστε να αποφύγουμε τον συμμοριτοπόλεμο και δεύτερον που δεν μπόρεσε να αποφύγει την δολοφονία του που την περίμενε.

Στις 21 Σεπτεμβρίου 1937 πέθανε στην Κόρινθο ο Ιωάννης Συκουτρής σε ηλικία 36 ετών. Ο θάνατος του αποδόθηκε αρχικά, σε «ξαφνικίτιδα». Σε καρδιακή προσβολή. Αλλά, μήνες μετά, γράφτηκε ότι βρέθηκε δίπλα του ένα μπουκαλάκι «Βερονάλ», οπότε ο θάνατός του χαρακτηρίστηκε από τον Μανιαδάκη αυτοκτονία. Τότε, μαζί με το «Βερονάλ» βρέθηκε ένα δυσανάγνωστο και βιαστικό σημείωμα προς τον καθηγητή του Πολυτεχνείου Άγγελο Καλαμαρά με το οποίο κληροδοτούσε τα βιβλία του στην Ακαδημία, άφηνε ένα χρηματικό πόσο στη γυναίκα του Χαρά, και ζητούσε να δημοσιευτεί το τμήμα της εισαγωγής στην «Ποιητική» του Αριστοτέλη που είχε ολοκληρώσει χωρίς κανείς να προσπαθήσει να το συμπληρώσει. Αυτό το σημείωμα θεωρήθηκε ως η τελευταία βούληση του Συκουτρή. Από το 1937 δεν έγινε ποτέ γραφολογικός έλεγχος του σημειώματος, το οποίο δεν αναφερόταν στα ρεπορτάζ για τον θάνατό του της 23ης Σεπτεμβρίου 1937.

  Το καλοκαίρι του 1937 ο Συκουτρής ταξίδεψε στη Γερμανία συνοδεύοντας ομάδα φοιτητών του.   Οι Γερμανοί τον εκτιμούσαν πολύ. Και η επίσκεψη...