28/11/22

Η Γερμανία αναγνωρίζει ως γενοκτονία, τον λιμό που επέβαλε ο Στάλιν στην Ουκρανία

Γκολoντομόρ και Κολεκτιβοποίηση. Οι Εβραίοι δολοφόνοι των Σλάβων και στη Ρωσία και την Ουκρανία: 
Γιακόβ Επστάιν , Α.Γ. Σλίχτερ , Λεβ Ναθάνοβιτς Κρίτζμαν, ο Λαζάρ Καγκάνοβιτς ,Βλας Τσούμπαρ, Στανισλάβ Κοσσιόρ, Πάβελ Παστύσεβ, Ενοχ Γιέγκουντα , Μπαλίνσκι Απολόνοβιτς,Στάνισλαβ Ρέντενς, Κάρλ Κάρσον , Φόμα Λέονιουκ, Λεβ Καγκάν ,Ζνοβιε Κατσελσον , Γιακόβ Καμνιτσκιι , Μπερνάρ Βολφοβιτς , Σεργκέι Απολλόνοβιτς Πουστοβοέτοφ , Μωυσής(Μιχαήλ) Μπουκσπάν, Γιουχιμ Βριβέτς, Ισραήλ Ιβανόφσκιι.


Το σχέδιο ψηφίσματος που κατέθεσαν οι ιουδαίοι περιγράφει τις προσπάθειες της τότε σοβιετικής ηγεσίας να ελέγξει και να 
καταστείλει την      αντίσταση των  αγροτώμ καθώς και την ουκρανική κουλτούρα και γλώσσα μέσω της πείνας και της καταστολής.

Η Κολεκτιβοποίηση και τα αναγκαστικά Κολχόζ δεν ήταν ιδέα του
 «κακού» Στάλιν.
Στο 15ο Συνέδριο, το Δεκέμβριο του 1927 τις εισηγήσεις για το   «αγροτικό ζήτημα», και την αντιστροφή της διανομής της γης στους αγρότες που προκάλεσε τη διάσπαση εκμεταλλεύσεων σε μικρά αγροτεμάχια, τις έκαναν οι δολοφόνοι της αγροτιάς.
 
Ο  πρώτος Κομισάριος του Επισιτισμού (1921) Ιουδαίος Α.Γ. Σλίχτερ   και ο σιωνιστής-Μαρξιστής Γιακόβ Επστάιν (Γιάκοβλεφ), που το 1929   ανέλαβε Κομισάριος της Γεωργίας και ήταν ο επικεφαλής της      «μεγάλης αλλαγής», για την επιβολή της κολεκτιβοποίησης στα εκατομμύρια των αγροτών, που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1929.

Διευθυντής του «Αγροτικού Ινστιτούτου» ήταν ο επίσης σιωνιστής- Μαρξιστής Λεβ Νατάνοβιτς Κρίτζμαν που ήταν βοηθός πρόεδρος της Κρατικής Επιτροπής Σχεδιασμού (Gosplan) την περίοδο του Μεγάλου Λιμού1931–33 .
 Το 1929 το 35% των αγροτών ήσαν φτωχοί, το 60% ήσαν μεσαίοι      και το 5% ήσαν οι «κουλάκοι», εναντίων των οποίων στράφηκε η "αποκουλακοποίηση". 
 
Την 1 Ιουλίου, 1927, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν        στο 15ο Συνέδριο ,υπήρχαν 14.880 κολχόζ. Την 1 Ιουλίου 1928 είχαν γίνει    33,2 χιλιάδες, και την 1 Ιουλίου 1929 ήσαν 57 χιλιάδες.

Οι «ζηλωτές» της Κολεκτιβοποίησης, ήσαν νεαροί εβραίοι      κομμουνιστές της Ο-γκε-πε-ου/Νι-κα-βε-ντε (ОГПУ-НКВД) που τους εξαπέστειλαν στις αγροτικές περιοχές, με δικαίωμα να αποφασίζουν    για τη ζωή και το θάνατο, οι «δήμιοι του Στάλιν», δηλαδή  ο διάδοχος του Φέλιξ Ντζερζίνσκι, πολωνόεβραίος σιωνιστής-Μαρξιστής Βιατεσλάβ Μεντζίνσκι, και ο 100% ιουδαίος βοηθός του , ο Yenokh Gershevich Iyeguda, που μετονομάστηκε σε «Κόκκινη Μηλιά» (Γιάγκοντα) , όπως και «εταίρα μηλιά», ο Apfelbaum- Ζονόβιεφ.
Το γενικό πρόσταγμα των διώξεων το είχαν αυτοί οι νεαροί     απεσταλμένοι που είχαν δίπλα τους τον πρώτο γραμματέα της        τοπικής οργάνωσης του κόμματος, και τον πρόεδρο της τοπικής επιτροπής των Σοβιέτ. 
Αυτό που ακολούθησε θα μείνει ως ισόβιο όνειδος για τον διεθνή εβραϊσμό.
Οι νεαροί εβραίοι της Γκε-πε-ου έπαιρναν από τους αγρότες τα ρούχα τους, τα εσώρουχα τους και τα παπούτσια τους. Τα αγαθά των       αγροτών είτε λεηλατούνταν είτε πουλιόνταν σε πλειστηριασμούς σε εξευτελιστικές τιμές. 
Ολόκληρα σπίτια αγοράζονταν για 60 καπίκια!! από τα μέλη των αποσπασμάτων. 
Η διαδικασία αυτή εκτός από ευκαιρίες για πλιάτσικο λειτούργησε         και ως πρόσχημα για το ξεκαθάρισμα προσωπικών λογαριασμών.

Αγρότες συλλαμβάνονταν και εκτοπίζονταν με τις οικογένειες τους επειδή είχαν σφάξει ένα γουρούνι με σκοπό να το υπεξαιρέσουν              από την σοσιαλιστική κοινοκτημοσύνη, άλλοι επειδή «έκαναν εμπόριο», άλλοι επειδή απλώς εκκλησιάζονταν τακτικά.

Τον Ιανουάριο του 1930 η Γκεπεού κατέγραψε 402 αγροτικές     εξεγέρσεις, τον Φεβρουάριο 1048 και τον Μάρτιο 6528

Στην διάρκεια τους, 1500 κρατικοί υπάλληλοι σκοτώθηκαν, τραυματίστηκαν η δάρθηκαν ανηλεώς. Συνολικά 2.5 εκατομμύρια   αγρότες συμμετείχαν σε 14000 εξεγέρσεις κατα των κομμουνιστών.
Η κολεκτιβοποίηση έκανε τον Εβραίο ως τον πιο μισητό εχθρό του   αγρότη ακόμα και σε μέρη που δεν πάτησε ποτέ Εβραίος.

Την εξήγηση των όσων έγιναν τότε, την έδωσε το 1938, στην          ανάκριση του ο Ρακόφσκι. «Αποφασίστηκε, αντί να συγκρουστούμε,      να προσχωρήσουμε στο σταλινικό στρατόπεδο. Να γίνουμε σταλινικοί περισσότερο και από τον ίδιο. Να υπερβάλλουμε , σε όλα, και με τον τρόπο αυτό να τον σαμποτάρουμε».
Ο πιστός κομμουνιστής Κομισάριος της Γεωργίας Επστάϊν ,        εκτελέστηκε από τον «αιμοσταγή» Στάλιν στις 29 Ιουλίου 1938.

Το 1925 o Στάλιν υιοθέτησε την πρόταση των τροτσκιστών για   επιτάχυνση της εκβιομηχάνισης, αγόραζε μηχανήματα και τεχνολογία κυρίως από την Αγγλία. 
Εντελώς απροσδόκητα, οι δυτικές χώρες που είχαν επιβάλει     «πιστωτικό εμπάργκο» στη Σοβιετική Ένωση αρνήθηκαν να          πληρωθούν με σοβιετικό χρυσό, επιβάλλοντας το λεγόμενο εμπάργκο του χρυσού και η Σοβιετική Ένωση, ως «συνάλλαγμα» για να πληρώσει τα μηχανήματα και τον εξοπλισμό της, μπορούσε να χρησιμοποιήσει το πετρέλαιο, την ξυλεία, το βούτυρο και τα δημητριακά.

Έτσι ένα μεγάλο μέρος της σοδειάς γινόταν εξαγωγή σε ιδιαίτερα    χαμηλές τιμές δεδομένου ότι την τριετία 1931-1933 είχαν         καταρεύσει οι τιμές των αμερικανικών γεωργικών προϊόντων                και λόγω του «κραχ», η διεθνής ζήτηση δημητριακών είχε μειωθεί        κατά 50%. 
  
Στην προεπαναστατική Ρωσία καλλιέργεια σιτηρών ήταν ο κυρίαρχος κλάδος της γεωργίας. 
Τα σιτηρά αντιπροσώπευαν το 88,6% του συνόλου των καλλιεργειών.
Το 1913, το μερίδιο σιτηρών στις εξαγωγές ήταν 47% του συνόλου. 
Το 1913 οι εξαγωγές έφτασαν τα 11,9 εκατ

Στις 17 Απριλίου 1933 , ενώ η επισιτιστική κρίση της Σοβιετικής    Ένωσης ήταν γνωστή , η Βρετανική κυβέρνηση, (παρόλο που το 80%      των εξαγωγών μηχανημάτων πήγαινε στη Σοβιετική Ένωση), επέβαλε    εμπάργκο στο σοβιετικό πετρέλαιο, την ξυλεία, και το βούτυρο και    απέμεινε ως συνάλλαγμα η εξαγωγή των δημητριακών.

Τότε την άνοιξη του 1933, η πείνα επεκτάθηκε στις πόλεις και τα εργοστάσια.
Οι περισσότεροι θάνατοι από την πείνα καταγράφηκαν τον Μάιο               και τον Ιούνιο του 1933, (25.000 την ημέρα) και ο Στάλιν θα είχε         ανατραπεί αν δεν αντιλαμβανόταν την πλεκτάνη.
Απαγόρευσε τις εξαγωγές σιτηρών, καταδίκασε με άρθρο του στην Πράβδα, «τις πολυάριθμες παρεκκλίσεις και ακρότητες», και          ξεκίνησε τον διωγμό των «φανατικών».
Από αυτούς γλύτωσαν ο Καγκάν(οβιτς) και ο Χρούστσεφ, που      κατάφεραν ότι δεν μπόρεσε ο Τρότσκι, και η παρέα των μαρξιστών –σιωνιστών.

Οι νεκροί της πείνας στην Ουκρανία, του Γκολoντομόρ, προσδιορίστηκαν με απόφαση του Εφετείου του Κιέβου το 2010, σε 3.941.000. 

Η αμερικανοί και η πορτοκαλί επανάσταση όρισαν την 22α Νοεμβρίου ως «ημέρα μνήμης» του Γκολoντομόρ.
 Σαν εθνική γιορτή των «Ουκρανών».
Μόνο που οι νεκροί ήσαν οι περισσότεροι Ρώσοι.
Οι περιφέρειες που πλήρωσαν βαρύτερο φόρο σε ψυχές ήταν τον Χάρκοβο, το Ντονέτσκ, η Οδησσός, και μετα το Κίεβο, και το Ντιεπροπετρόφσκ .(Λιμός εκδηλώθηκε στην Ουκρανία και το                  1921—1923 αλλά δεν εορτάζεται).

Ο Λιμός της Σοβ. Ένωσης ήταν αφενός απόρροια πολιτικού    σχεδιασμού και ήταν συνέπεια της οικονομικής πολιτικής.
 Ότι ο λιμός ήταν Γενοκτονία και απόρροια     πολιτικού σχεδιασμού δεν αμφισβητείται.
Όμως οι «Ουκρανοί» έμαθαν από το 2006 και       μετά ότι «για όλα φταίνε οι Ρώσοι» και ο Στάλιν,    τον οποίο μάλιστα παρέπεμψαν σε δική στις 13 Ιανουαρίου 2010.


Όμως ποτέ δεν μάθαμε πόσοι πέθαναν από τον «Γκολoντομόρ»     στο χωριό του Χρουστσώφ την Καλίνοβκα που το 1924 δημιουργήθηκε εβραϊκό Κολχόζ, και πότε δεν μας είπαν πόσες εφόδους έκανε εκεί          η OGPU και, παρόλο που υπάρχει πια εξαντλητική μελέτη του Λιμού  κανένας δεν υπολόγισε πόσα από τα θύματα της Γενοκτονίας ήσαν Εβραίοι.
Αντίθετα είναι γεγονός ότι οι υπεύθυνοι της Γενοκτονίας ήσαν όλοι Εβραίοι.
Το Ουκρανικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο μάλιστα κατηγόρησε για αντισημιτισμό το 2006, όσους έγραφαν τους εβραίους Κομισάριους 
με τα Εβραϊκά τους ονόματα και όχι με τα σοβιετικά ψευδώνυμα.
Μετά την ανατροπή του Κομμουνισμού ξεκίνησε η αμερικανική Προπαγάνδα, για να αναλάβει η Ρωσία την ευθύνη.
 Το 2003, ο Ρώσος πρέσβης στην Ουκρανία Βίκτορ Τσερνομίντιν ειχε δηλώσει «Δεν πρόκειται να απολογηθούμε... Δεν υπάρχει κανένας     λόγος για να απολογηθούμε».
«Οι Ρώσοι δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί οι Ουκρανοί θα προτιμούσαν να πολεμήσουν και να πεθάνουν από το να τεθούν κάτω απότη ρωσική κυριαρχία και πάλι. Δεν ήσαν εκείνοι που πεινούσαν, βλέποντας τα παιδιά τους να λιμοκτονούν», έγραψε ένας «ηλίθιος Ουκρανός» στο διαδίκτυο.
Τα πρόσωπα της Γκε-πε-ου/Νι-κα-βε Ντε, που έπαιξαν κρίσιμο ρόλο στον Λιμό στις «Ουκρανικές περιοχές» και στις διώξεις, «περιέργως» δεν είναι Ρώσοι.
Ο υποδιοικητής της Γκε-πε-ου Ενοχ Γιέγκουντα ήταν Εβραίος και εκτελέστηκε το 1936. Ο Μπαλίνσκι Απολόνοβιτς της Γκε-πε-ου, που εκτελέστηκε το 1937,ήταν επίσης Εβραίος. Σχετικά με τη «δράση» του Μπαλίτσκι στην Ουκρανία υπάρχει αλληλογραφία του Στάλιν με τον Καγκάνοβιτς το 1932. Ο Πολωνόεβραίος Στάνισλαβ Ρέντενς, Κομισάριος Δημόσιας Ασφάλειας 1ου βαθμού, εκτελέστηκε το 1940. Ο ουκρανός (αναρχοκομμουνιστής) Γκεόργκι Προκόφιεφ , της Νικαβεντε, εκτελέστηκε το 1937. Ο Εβραιοεσθονός Κάρλ Κάρσον της Γκεπεου έκτελέστηκε το 1938. Ο Εβραίος Φόμα Λέονιουκ, υπέυθυνος της Γκεπεου στο Νικολάγιεφ και την Οδησσό, επέζησε του Στάλιν, και πέθανε συνταξιούχος το 1967. Ο Εβραίος Κιμισσάριος Λεβ Καγκάν (Μιρόνοφ) εκτελέστηκε το 1938. Ο Εντουαρντ Σάλνι που έδρασε στην Κριμαία εκτελέστηκε το 1938. Ο Ρώσος Μιχαήλ Τομοφέγιεφ της Οικονομικής διεύθυνσης της Γκεπεου πέθανε από γεράματα το 1977 στην Αγία Πετρούπολη. Ανάμεσα στα πολλά που έκανε άφησε και ένα έγγραφο για τις συλλήχεις που έκανε στο Χάρκοβο με εντολή του ενραίου α΄γραμματέα του Ουκρανικού ΚΚ Σ.Κοσιόρ Ο Εβραίος Ζνοβιε Κατσελσον της Γκε-πε-ου εκτελέστηκε το 1938. Ο Εβραίος Γιακόβ Καμνιτσκιι της Γκεπεού εκτελέστηκε το 1937. 
Ο νεαρός Εβραίος Μπερνάρ Βολφοβιτς (Κοζελσκιι) εκτελέστηκε το 36     σε ηλικία 34 ετών. Ο Εβραίος Σεργκέι Απολλόνοβιτς Πουστοβοέτοφ συνεργάτης της Γκεπεου εκτελέστηκε το 1937. 
Ο Εβραίος Μωυσής(Μιχαήλ) Μπουκσπάν εκτελέστηκε το 1937. Ο Λιθουανός Φράντς Ντρούσκις της Γκεπεου δεν ξέρει κανείς πότε    πέθανε. 
Ο εβραίος Γιουχιμ Βριβέτς της Γκεπεου εκτελέστηκε το 1940 . 
Ο επίσης Εβραίος Ισραήλ Ιβανόφσκιι που έδρασε στην Κριμαία κανείς    δεν ξέρει πότε πάθανε.
Από τους 17 ασφαλίτες που ήσαν βασικά υπεύθυνοι για τους διωγμούς, οι 14 ήσαν εβραίοι, ένας Ρώσος, ένας Λιθουανός και ένας Ουκρανός, ενώ οι βασικοί πολιτικοί υπεύθυνοι του Γκολομόρ , ήταν ο διάσημος εβραίος της Ουκρανίας, ο Λαζάρ Καγκάνοβιτς του Μωυσή , τον οποίο οι αμερικανοί
 και η πορτοκαλί επανάσταση τον άφησαν ήσυχο στον τάφο του, 
ο Εβραίος τροτσκιστής Βλας Τσούμπαρ, που διαδέχτηκε το 1923 τον Ρακόφσκι , ως πρόεδρος του συμβουλίου των Κομισάριων της Ουκρανίας, (πρωθυπουργός), και ο οποίος εκτελέστηκε τον Φεβρουάριο του 1939 μαζί με τον τέως Γενικό Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ουκρανίας τον Εβραίος Στανισλάβ Κοσσιόρ, (Κοσσιόρης), που το 1929-1930 ήταν υπεύθυνος για τη κολεκτιβοποίηση και τον διωγμό των κουλάκων. 
Ο Κοσσιόρ, το 1930 διορίστηκε μέλος του Πολιτικού   Γραφείου του Κομμουνιστικού Κόμματος της ΕΣΣΔ, και το 1935, του   απονεμήθηκε
 το βραβείο του Λένιν για την «αξιοσημείωτη επιτυχία
 του στη γεωργία». 
Συνελήφθη τον Μαΐο του 1938, και εκτελέστηκε τον Φεβρουάριο του 1939. Τον αποκατάστησε ο Χρουστσόφ τον Μάρτιο του 1956 αλλά το Εφετείο του Κιέβου στις 13 Ιανουαρίου του 2010, τον καταδικάστηκε μετά θάνατον ως «πολιτικό εγκληματία». 
Ο Βλας Τσούμπαρ αποκαταστάθηκε το 1955.
Άλλος αρχιτέκτονας του λιμού του 1932-33, ήταν ο τροτσκιστής
 Πάβελ Παστύσεβ, του οποίου τον ρόλο αποκάλυψε ο εβραίος 
κομισάριος του Κόκκινου Στρατού και αρχισυντάκτης της Πράβντα 
Λεβ Μεχλίς με ιδιόχειρο σημείωμα τους προς τον Ζντάνοφ. 

Ο τροτσκιστής Παστύσεβ εκτελέστηκε το 1937 και τη θέση του στο Ουκρανικό ΚΚ την πήρε ο Χρούστσεφ.

Σπύρος Χατζάρας

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ακουσα μια διαλεξη του dr.Stephen Kotkin στην οποια παρουσιασε στοιχεια απο εγγραφα της NKVD,για την κατασταση στην Σοβιετικη Ενωση το 1942,η οποια χραρακτηριζεται εξαιρετικα τραγικη,η δημοτικοτητα του Σταλιν ειχε πεσει στο ναδιρ λογω των ηττων στο πεδιο,της καταρρευσης της "προγραμματισμενης οικονομιας" και της επισιτιστικης κρισης.Το παραδοξο βρισκεται στην αποτυχια της καταληψης της Μοσχας.Ο Σταλιν τοτε απεκτησε υπερβολικη αυτοπεποιθηση και εξαπελυσε 3 επιθεσεις σε ολο το μετωπο μεσα στην καρδια του χειμωνα και μια τον Μαϊο στον τομεα του Χαρκοβου,ολες συντριφθηκαν με την απωλεια περιπου 800.000 νεκρων και αυτο αφησε τον δρομο προς τον Καυκασο ανεπαρκως προστατευομενο.Στην προελαση προς το Μπακου οι σοβιετικοι στρατιωτες και αξιωματικοι που αιχμαλωτιζονταν αναθεματιζαν το Καθεστως.
Η διαταγη του Σταλιν τον Ιουλιο του 1941 περι της τακτικης της "καμμενης γης" ειχε αφανισει τα Ουκρανικα σιτηρα,στην υποχωρηση ο στρατος υπο την επιβλεψη των κομισσαριων πυρπολησαν τους καμπους,τα χωραφια και τις αποθηκες των κολχοζ και των σοβχοζ.Τον Σεπτεμβριο πηγε στην Ουκρανια ο υπουργος Επισιτισμου και Γεωργιας Βαλτερ Νταρε και δηλωσε στους ξενους ανταποκριτες οτι η καταστροφη στις καλλιεργειες εχει τετοιο μεγεθος ωστε θα χρειαστουν τουλαχιστον 2 χρονια εως οτου η Ουκρανια θα μπορεσει να παραγει ξανα.
Μονο η παραγωγη στρατιωτικου εξοπλισμου επιβιωσε ως το συνολο της προγραμματισμενης οικονομιας.Τα μη στρατιωτικα τμηματα της οικονομιας επιβιωσαν σε αυτοσχεδια βαση,συμπεριλαμβανομενης της προσφορας τροφης.Ο αμερικανος πρεσβευτης στη Μοσχα ανεφερε οτι οι Μοσχοβιτες τρεφονται ελαφρως καλυτερα απο την υπολοιπη χωρα αλλα "οι σκυλοι και οι γατες ειχαν εξαφανιστει απο τους δρομους της πολης". Η δευτερη πηγη σιτου ηταν η περιοχη του Κουμπαν,διπλα στον Καυκασο και οι Γερμανοι προελασαν προς εκει και γιαυτον τον λογο-εκτος απο το πετρελαιο.Ηθελαν να κρατησουν εκει αρκετο καιρο ωστε η σοδεια του χειμερινου σιταριου να πεσει στα χερια τους αντι για τα σοβιετικα χερια την ανοιξη ~ αυτο θα ηταν η σταγονα που θα ξεχειλιζε απο το ποτηρι για τα σχεδον 100 εκατομμυρια Σοβιετικους πολιτες που εξακολουθουσαν να βρισκονται εκτος γερμανικης κατοχης.
Ο Πουτιν το 2001 εκλεισε ολα τα αρχεια που ηταν ανοιχτα στους ιστορικους απο το 1992,επειδη κανουν τις επιδόσεις του Κοκκινου Στρατου να φαινονται φτωχες,ακομη και οταν νικουσαν, μεχρι το Bagration.Για να αναφαιρω τιν Κοτκιν: " Πολεμησαν γενναια,πολεμησαν σκληρα,πολεμησαν σε ορισμενες περιπτωσεις οπως κανενας αλλος στρατος στον πολεμο.Αλλα πολεμησαν ασχημα".

Ανώνυμος είπε...

Ουκρανος σφαγεας

Κλιμέντ Βοροσίλοφ

https://www.pontosnews.gr/655462/pontos/genoktonia/genoktonia-lenin-froyntze-maimou-chafousidou/

KostasL είπε...

Σπύρο, για άλλη μια φορά δημοσιεύεις ένα αποκαλυπτικό άρθρο.

Αυτοί που ευθύνονται για τα τρομερότερα εγκλήματα της ιστορίας, συνεχίζουν να μας δείχνουν και να μας μιλάνε στις τηλεοράσεις τους, στις κινηματογραφικές ταινίες τους, τα βιβλία τους που δεν απαγορεύει η Αμαζον, στις διαδικτυακές τους σελίδες, στα σόσιαλ μίντια που δεν τους λογοκρίνουν, στα σχολεία και στα πανεπιστήμια όπου κυριαρχούν...σχεδόν παντού...

Μας δείχνουν και μας μιλούν για φανταστικά εγκλήματα πολλές φορές...που τα διέπραξαν οι γνωστοί κακοί της Ιστορίας...

Και σε όλο αυτό το σάπιο σύστημα, έρχονται να προστεθούν εκατομμύρια και δισεκατομμύρια λοβοτομημένοι άνθρωποι...που έχουν υποστεί αυτή την πλύση εγκεφάλου...Και αναπαράγουν τα ψέματα μηχανικά...κάποιοι άλλοι φανατικά...και αυτοί είναι που καθιστούν το τέρας της προπαγάνδας ανίκητο όσο και αποκρουστικό...

Σε όποιο καφενείο κι αν μπεις τους... όλοι γνωρίζουν την προπαγάνδα σαν αλήθεια! Μπορεί να μη γνωρίζουν σχεδόν τίποτα από ιστορία...αλλά για παράδειγμα το ότι οι Γερμανοί ευθύνονται για τους δυο παγκόσμιους πολέμους το γνωρίζουν! Το γιατί και το πως...δε μπορούν να στο πουν με λεπτομέριες...τι έγινε και γιατί έγινε δεν το γνωρίζουν...Είναι όμως βέβαιοι ότι φταίνε οι Γερμανοί!

30 Νοεμβρίου 1940. 34η Ημέρα του Ελληνοϊταλικού πολέμου τ. Η Κατάληψη του Πόγραδετς.

Στην  Αθήνα εκδηλώθηκε η δυσφορίατων υπουργών και του Στρατού για το ανακάτεμα των μονάδων από τον Παπάγο. Ο Μεταξάς ζήτησε από το Παπάγο τα...