17/11/22

Ήμουν κι εγώ εκεί

O Γκας Αβράκωτος και οι Ηλένια Μαριάμ και Cia, μεσω του Πολυτεχνείου έφεραν το πραξικόπημα του Ιωαννίδη , τον Αττίλα στην Κύπρο, το ΚΚΕ στην Νομιμότητα και τον Κουφό ξανά στην εξουσία.

Το Πολυτεχνείο μας έφερε  την Προδοσία της Κύπρου τον Καραμανλή και την Δαμανάκη Το «Πολυτεχνείο» δεν έφερε τη Δημοκρατία. Το Πολυτεχνείο, έφερε τον Ιωαννίδη και την Προδοσία της Κύπρου. Το Πολυτεχνείο δεν ήταν αντιαμερικανικό αλλά Αμερικανικό. Ο Γκας Αβράκωτος το δημιούργησε . Το «πολυτεχνείο» σχεδιάστηκε από το κλιμάκιο της Cia με επικεφαλής τον Γκας Αβράκωτο και τον Ιωαννίδη για να ανατρέψουν τον Μαρκεζίνη και τον Παπαδόπουλο. Κομπάρσοι -Κασκαντέρ ήταν οι συνεργάτες της ΚΥΠ από την τροτσκιστική «Μαμή», από τους Αναρχικούς της «Διεθνής Βιβλιοθήκης» και τους Μαοϊκοί. ΠΠΣΠ ΚΑΙ ΑΑΣΠΕ.

Πώς έζησα την εκκένωση του Πολυτεχνείου
 http://hatzaras.blogspot.com/2009/01/blog-post_10.html  


"Για μένα ήταν ακόμα Παρασκευή. Η Μεγάλη Παρασκευή. 
Ιδέα δεν είχα, ότι είχαμε μπει στο Σάββατο. 
Οι ώρες, εκείνες τις στιγμές, που κυλούσαν αργά σαν αιώνες, δεν είχαν καμιά σημασία. Βρισκόμουν κρεμασμένος στα κάγκελα. 
Είχα παρατήσει το πόστο μου, στο Α.Λαϊκό Ιατρείο, στο κτίριο Αβέρωφ, όπου έφερναν τους νεκρούς και τους τραυματίες από τους γύρω δρόμους, για να είμαι μπροστά.
 Το τανκ, με αναμμένα τα φώτα μας κοίταζε. Σκεφτόμουν το αίμα των χτυπημένων. Το νεκρό παιδί που είχαν φέρει μέσα (τον Διομήδη).
Από τον σταθμό, που τώρα ακουγόταν και μέσα στο Πολυτεχνείο, από μεγάφωνο, έλεγαν: «μην πυροβολείτε, είμαστε αδέλφια σας», «Ο στρατός είναι λαϊκός». 
Όταν «μανσάρισε» το άρμα, πήδηξα κάτω, και έτρεξα πίσω, μαζί με άλλους, στο κτίριο « Γκίνη». Κάτσαμε όλοι κάτω. (Όπως είχαμε δει στην ταινία, για την εξέγερση στις φυλακές «ATTICA»). 
Ενώ περιμέναμε την είσοδο του στρατού εμφανίστηκαν «αναρχικοί» από το γνωστό Κυπατζίδιο στέκι της Διεθνούς Βιβλιοθήκης με κοκτέιλ Μολότωφ και τους πήραμε στο Κυνήγι. 
Τα ΛΟΚ, έσπασαν την πόρτα της Στουρνάρη. 
Δεν μας επιτέθηκαν. 
Αρχίσαμε να βγαίνουμε.
 Πιανόμαστε από τα μπράτσα, και ανεβαίναμε προς την πλατεία Εξαρχείων. 
Ξέραμε ότι πιο πάνω, μας περιμένει η «Ασφάλεια». 
Στο ύψος της Κάνιγγος μας όρμησαν. Έσπασε η γραμμή. Τρέχαμε προς τα επάνω. Την πλατεία. Διέξοδος πουθενά. 
Αισθάνομαι από τα δεξιά, ένα μεγάλο γκλόμπ, να κατεβαίνει στο κεφάλι μου.
 Για καλή μου τύχη, εκείνη τη στιγμή γλίστρησα, και την έφαγα στο σβέρκο. 
49 χρόνια κάνω φυσικοθεραπείες. Για εκείνη τη στιγμή. 
Σηκώθηκα και συνέχισα να τρέχω, παρά τον πόνο. Κάποιοι, έσπασαν τα τζάμια της εισόδου, σε μια πολυκατοικία στην Μπουμπουλίνας, και «χωθήκαμε » εκεί. 
Ανεβαίναμε τις σκάλες και χτυπάγαμε τα κουδούνια. Δεν άνοιξε κανείς. Φτάσαμε στην ταράτσα. Κάπου 50-60 παιδιά. 
Μετά από λίγο ήρθε μια γηραιά κυρία με το νυχτικό, και μας είπε ότι ο άντρας της, απόστρατος αξιωματικός, ειδοποίησε την αστυνομία να έλθουν να μας συλλάβουν. 
(Έκανε και εκείνη την «επανάσταση» της).          Ο πόνος στην πλάτη μου ήταν αφόρητος.
 Από κάτω, ακούγαμε το κροτάλισμα αυτομάτων όπλων. Σύρθηκα στα κάγκελα, για να δω την κατάσταση κάτω, στην Μπουμπουλίνας. 
Περνούσε ένα τζιπ του στρατού. Είδα δυο-τρεις κόκκινες λάμψεις. Νόμισα ότι κάποιος έριξε τη στάχτη του. 
«Μην καπνίζεις εδώ ρε μαλάκα» είπα πνιχτά, γυρίζοντας το κεφάλι μου, με πολύ πόνο. Δεν ήταν κανείς. Κατάλαβα. Πυροβολούσαν στον αέρα, στις ταράτσες. 
Είχε αρχίσει να ξημερώνει. 
Κατεβήκαμε στο άγνωστο. Εγώ τελευταίος. Έπεσα πάνω σε μια διμοιρία που βάδιζε τραγουδώντας . Η αποστολή τους είχε τελειώσει και τους γύριζαν στα Τζέιμς. Προχώρησα προς την Πλ.Κάννιγκος. Με σταμάτησαν δύο ασφαλίτες, για έλεγχο στοιχείων. Τους είπα, ότι πάω, στα λεωφορεία για να πάω στη δουλειά μου. Με άφησαν. Σε ένα περίπτερο που άνοιγε, πήρα τηλέφωνο στο σπίτι. Το σήκωσε ο πατέρας μου. Μόλις με άκουσε άρχισε να με βρίζει. Είχαν ακούσει για τους νεκρούς. Να έρθεις αμέσως το σπίτι ,μου είπε . Γύρισα δυο μέρες μετά».

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΧΑΤΖΑΡΑΣ

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Διαβάστε ρε κοπρόσκυλα χουνταίοι, αμερικανοτσολιάδες του κερατά, για τους ΝΕΚΡΟΥΣ, που ως αυτόπτης μάρτυς καταγράφει ο Χατζάρας...

αικ είπε...

Τι να διαβασουν οι αμοιβαδες;Τι να παραδεχτουν;Τους αυτοπτες μαρτυρες;Την αναφορα της ΚΥΠ;Το πορισμα Τσεβα;Απλα κολλανε σε μια Δαμανακη και σε εναν Λαλιωτη.Μπορει ο ηλιθιος να κυταει το δαχτυλο που δειχνει το φεγγαρι,αλλα ο πανηλιθιος ξυνει τ'αχαμνα του.

25 Μαίου1807. Η επανάσταση των Γιαμακλάρ στην Κωνσταντινούπολη που ανέτρεψε τον Σελίμ Γ

Στις 25 Μαΐου 1807 , ενώ συνεχιζόταν η πολιορκία της Λευκάδας, από τον Αλή Πασά, και ο μέγας Βεζύρης Ιμπραήμ Πασάς Χιλμί είχε αναχωρήσει απ...