26/10/24

Σήμερα είναι του Αγίου Δημητρίου για τους Νεοημερολογίτες. Η Θεσσαλονίκη απελευθερώθηκε Ανήμερα του Αγίου Δημητρίου αλλά με το παλιό. Στις 8 Νοεμβρίου.

Με το «αναθεωρημένο» Ιουλιανό, σήμερα είναι 26 Οκτωβρίου. 
Με το  ορθόδοξο ημερολόγιο σήμερα είναι 13 Οκτωβρίου, και ο Άγιος Δημήτριος εορτάζει σε 13 ημέρες. Δηλαδή στις 8 Νοεμβρίου, των Καθολικών. 

Η Θεσσαλονίκη απελευθερώθηκε στις 26 Οκτωβρίου με το παλιό, αλλά το «γιορτάζουν» σήμερα .

 Τέλος πάντων!
Χρόνια πολλά ,σε όσους Δημήτρηδες γιορτάζουν σήμερα. 
Θα τους τα ξαναπούμε και σε 13 ημέρες. 

Και μην ξεχνάμε ότι ο Άγιος «πολιούχος», μεταφέρθηκε στην Θεσσαλονίκη  από την Σρέμσκα Μιτρόβιτσα ,το Σίρμιο, που ήταν μία από της πρωτεύουσες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατά την διάρκεια της Τετραρχίας, και στον Ιππόδρομο της οποίας αγωνιζόταν ο Λυαίος.

Οταν η Σαλανίκ ξαναέγινε Θεσσαλονίκη 

Ο διοικητής της 8ης Στρατιάς του Αυτοκρατορικού Οθωμανικού Στρατού , Χασάν Ταχσίν Πασάς υπέγραψε στο «Διοικητήριο Θεσσαλονίκης»,  την άνευ όρων παράδοση του οθωμανικού στρατού τη νύχτα της 26 Οκτωβρίου/ 8 Νοεμβρίου 1912.

Ο Χασάν Ταχσίν Πασάς , (1845-1918), ήταν γόνος της ευγενούς αλβανικής δυναστείας των Μεσαρέ, και έμαθε γράμματα στη Ζωσιμαία Σχολή των Ιωαννίνων. Είχε νυμφευτεί εξισλαμισμένη Ελληνίδα και γιος του ήταν ο ζωγράφος Κενάν Μεσαρέ.

Για την παράδοση της Θεσσαλονίκης ο Χασάν Ταχσίν Πασάς καταδικάστηκε από τουρκικό στρατοδικείο ερήμην σε θάνατο ως προδότης. 

Μετά το πέρας των πολέμων στάλθηκε από την ευγνωμονούσα κυβέρνηση Βενιζέλου για λόγους ασφάλειας και υγείας στη Γαλλία και κατόπιν στην Ελβετία.
Πέθανε στη Λωζάννη το 1918. 
Τα οστά του μεταφέρθηκαν το 1937 στον οικογενειακό τάφο των Μεσαρέ στο αλβανικό νεκροταφείο της Τριανδρίας στη Θεσσαλονίκη και, όταν το νεκροταφείο καταπατήθηκε, το 1983, στο οστεοφυλάκιο της Μαλακοπής. 
Από το 2002 βρίσκονται θαμμένα στο Στρατιωτικό Νεκροταφείο των Βαλκανικών Πολέμων στη Γέφυρα κοντά στη βίλα Μοδιάνο, που σήμερα λειτουργεί ως Μουσείο Βαλκανικών Πολέμων.

Το έγγραφο της παράδοσης έχει κλαπεί

Το υπογεγραμμένο πρωτόκολλο παράδοσης της Θεσσαλονίκης που.... έκανε φτερά.


Ο ελληνικός στρατός εισήλθε στην πόλη της Θεσσαλονίκης και την «απελευθέρωσε» στις 27 Οκτωβρίου/ 9 Νοεμβρίου 1912.

- Στις 26 Οκτωβρίου/ 8 Νοεμβρίου 1912 , η Ταξιαρχία Ιππικού που είχε απελευθερώσει την Κοζάνη, μετά από κίνηση 8 ημερών έφθασε μέσω της στενωπού του Τριποτάμου στον Λαγκαδά και τον απελευθέρωσε μετά από μάχη. 

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Η Θεσσαλονίκη και η Ελλάδα ολόκληρη θα απελευθερωθούν πραγματικά όταν εκδιώξουμε τους Σαλανίκ ( κρυφούς και φανερούς ) και τις κωλοοικογένειες ...

Ανώνυμος είπε...

Όχι "καθολικών", αλλά παπικών. Καθολικοί είμαστε οι Ορθόδοξοι. Οι σατανικοί παπιστές οικειοποιήθηκαν παράνομα το όνομα. Οι προδότες ψευδορθόδοξοι πατριάρχες κλπ αλητάμπουρες, τους αφήνουν να το χρησιμοποιούν, ανεμπόδιστα.

Ανώνυμος είπε...

Σπύρο άκουσα τις δηλώσεις των πολιτικών σήμερα. Η κυρά Κατίνα (σαλαμάκι) αναφέρθηκε στην ενσωμάτωση και όχι στην απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης.

Τρίτη 17 Αυγούστου 1921 . Σε όλη την έκταση του μετώπου διεξήγοντο συγκρούσεις στην γραμμή Καρά Νταγ - Τσαλ Νταγ - Αρντίζ Νταγ - Καλέ Γκρότο. Το μεσημέρι της 17ης Αυγούστου,το 43o Σύνταγμα Πεζικού, με τον Διοικητή τον Αντισυνταγματάρχη Πεζικού Νικολοδήμο Δημήτριο από το Γαρδίκι Ομιλαίων Φθιώτιδας επιτέθηκε στην υψηλότερη κορυφογραμμή του «Καλέ Γκρότο» του Ουλού Νταγ (ύψ. 1483), κινούμενο μέσα από τις νότιες πλαγιές του Μέχρι τις 16.00, το 43ο Σύνταγμα Πεζικού είχε καταλάβει τις θέσεις των Τούρκων και εγκαταστάθηκε σταθερά στο τραπεζοειδές βραχώδες σύμπλεγμα. Οι απώλειες του 43ου Συντάγματος Πεζικού μαζί με αυτές του Μικτού Αποσπάσματος Ιππικού ανήλθαν σε 210 αξιωματικούς και οπλίτες νεκρούς και τραυματίες. Αυτό ήταν το τελευταίο επεισόδιο της μάχης του Καλέ Γκρότο.Την ίδια ημέρα το 23ο σύνταγμα Πεζικού της 7ης Μεραρχία κατέλαβε το Πολατλί και τον σιδηροδρομικό του σταθμό και αποκατέστησε τη σιδηροδρομική σύνδεση με τις ελληνικές βάσεις εφοδιασμού στο Εσκί Σεχήρ. Στην Αθήνα δεν υπήρχαν ειδήσεις από το Μέτωπο αλλά «δημοσιογραφικές πληροφορίες», Η Ουσία ήταν η μεταστροφή της αγγλικής πολιτικής και η απώλεια της Βορείου Ηπείρου

Το απόγευμα της 17ης Αυγούστου 1921, το βοηθητικό πλοίο του ελληνικού στόλου «Νικόλαος Σοφιάς» που περιπολούσε στον Κόλπο της Νικομήδειας,  ...