Η Κάμαλα είναι Λαντίνο από το Χαλέπι

 

Η Καταγωγή  της Κάμαλα είναι  από το Αράμ Ζοβά. Το Χαλέπι της Συρίας.

 Κατά τη διάρκεια της μουσουλμανικής περιόδου η εβραϊκή συνοικία ονομάστηκε Μαχαλάς των Αλ Γιαχούντ . 

Κατά την περίοδο των Σελτζούκων η εβραϊκή συνοικία απλώθηκε σε μια μεγάλη περιοχή της περιτειχισμένης πόλης. Στα νότια συνόρευε με την αγορά, στα δυτικά με το κάστρο, στα ανατολικά με την περιοχή εμπορευμάτων τροφίμων και στα βόρεια με το τείχος και την εβραϊκή πύλη (Μπαμπ αλ-Γιαχούντ. 

Αυτή η τελευταία πύλη ονομάστηκε από τα τέλη του 12ουαιώνα Μπαμπ-αλ-Νασρ  (Πύλη της Νίκης).

 Στις αρχές του 16ουαιώνα άρχισαν να καταφθάνουν στο Χαλέπι εξόριστοι Λαντίνο  από την Ισπανία, μεταξύ των οποίων εξαιρετικοί ραβίνοι. Ίδρυσαν μια ξεχωριστή κοινότητα, αν και μοιράζονταν τους γενικούς θεσμούς με τους Ανατολίτες. Ο εβραϊκός πληθυσμός αυξήθηκε σημαντικά. Η μεγάλη συναγωγή που ονομαζόταν «η Κίτρινη» δεν μπορούσε πλέον να φιλοξενήσει όλο το εκκλησίασμα και στο δεύτερο μισό του 15ουαιώνα προστέθηκε μια επιπλέον (ανατολική) πτέρυγα όπου προσεύχονταν οι Λαντίνο Σεφαραδίτες.

Από τη δεκαετία του 1850 οι "Περιπλανώμενοι" μετανάστες από το Χαλέπι άρχησαν να πηγαίνουν δυτικά  .

Πήγαν στο Μάντσεστερ και άνοιξαν επιχειρήσεις. Άλλοι πήγαν προς την Αίγυπτο 

Στη δεκαετία του 1880 και του 1890  χιλιάδες ταξίδεψαν στη Βόρεια και Νότια Αμερική. 

Οι μετανάστες επιθυμούσαν να βελτιώσουν τις κοινωνικοοικονομικές τους συνθήκες. 

Πολλοί Εβραίοι από το Χαλέπι μετανάστευσαν επίσης στη Βηρυτό από τα μέσα του19ου αιώνα μέχρι τη δεκαετία του 1940. 

Μετά τον Α ́ Παγκόσμιο Πόλεμο υπήρχαν πάνω από 6.000 Εβραίοι στο Χαλέπι. 

Οι πλούσιοι μετακινήθηκαν από την εβραϊκή συνοικία, η οποία περιβαλλόταν από τείχος, σε νέες συνοικίες. Ωστόσο, ο δεσμός με τον εβραϊκό πολιτισμό δεν διακόπηκε. 

Η παραδοσιακή μάθηση δεν παραμελήθηκε και μερικές εκατοντάδες μετανάστευσαν στην Παλαιστίνη. Το 1931 υπήρχαν 7.500 Εβραίοι στο Χαλέπι, εκ των οποίων 3.000-3.500 ήταν φτωχοί εργάτες. Συγκεκριμένα, μεταξύ των άλλων ήταν έμποροι και μεσίτες, και περίπου 20 Εβραίοι ήταν πλούσιοι και είχαν μεγάλες επιχειρήσεις, ενώ πέντε ή έξι ήταν τραπεζίτες.