Σπύρο, Πραγματικά πιστεύεις πως αυτή η παγκόσμια χούντα μπορεί να πολεμηθεί και να φύγει με ''δημοκρατικούς'' αγώνες;

Πιστεύω ότι καθήκον μου είναι να χρησιμοποιώ το κάθε μέσο που έχω στην διάθεση μου. Από το ευχέλαιο, την διαδήλωση και την κάλπη. Αν είχα πιστόλι και το πιστόλι. Και πολύ ευχαρίστως θα μάθαινα ότι πυροβόλησαν τον κ. Βάιντμαν. Θα ξεβρόμιζε ο τόπος. Αν μάλιστα είχαμε πρόσβαση και σε Τανκ, θα φώναζα και στα τανκ να «τσουλήσουν».
Θα ήμουν βλάκας αν πίστευα ότι ο μόνος δρόμος είναι οι εκλογές και η γνώμη των πολλών και χαζών. Αλλά, είναι ένας δρόμος. Όπως και ο προσπάθεια αφύπνισης της «Οχλομαλακίας». Τίποτα δεν πάει χαμένο!
Άλλωστε, ο Μεταξάς έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή πριν τη διαλύσει.,και ο Αδόλφος, (Θεός σχωρέστον), κέρδισε τις εκλογές στις 5 Μαρτίου του 1933, με 44%.
Οπότε μην υποτιμούμαι τις εκλογές και ναι, οι μαζικοί «δημοκρατικοί αγώνες», είναι χρήσιμοι , αλλά δεν είναι μονόδρομος και δεν αρκούν, διότι ο αντίπαλος χρησιμοποιεί και «αντιδημοκρατικά μέτρα». Τον Γκάς, τον Πήτερ, τον Ναύαρχο που γύρισε πίσω τα υποβρύχια, τον «η Κύπρος κείται μακράν», τον Μακρυγιάννη και λοιπούς πράκτορες.
Μην ξεχνάμε και το τέλος του Εθνάρχη Καποδίστρια, του Καραϊσκάκη, της Μπουμπουλίνας και των άλλων δολοφονημένων. 
X.