Για τον αείμνηστο Πτέραρχο Νίκο Κουρή

Το 1986, η τελική φάση της Εθνικής Διακλαδικής Άσκησης, γινόταν στην Χίο και οι «Κυανοί» εξαφάνιζαν το προγεφύρωμα των «ερυθρών». Ο Κουρής που μου είχε εμπιστοσύνη με άφησε να κινούμε ελεύθερα με την κάμερα ,για να κάνω μια «υπερπαραγωγή» αλά «Κόπολα». 
Γυρίσαμε με τον ίδιο Ηρακλή, και στο δελτίο των 18.30 πρόβαλα ένα εντυπωσιακό θέμα 4 λεπτών, με « κορσέρ» να ρίχνουν ρουκέτες, ελικόπτερα Σινούκ, άρματα και πυροβολικό και στο τέλος την εξόρμηση του Πεζικού. Μόλις βγήκα από το Στούντιο, χτύπησε το τηλέφωνο στο γραφείο μου. Ήταν ο πτέραρχος. Νόμισα ότι θα μου έλεγε «μπράβο» για την «υπερπαραγωγή», αλλά μου είπε, ότι είχα βάλει έναν «μαλλιά επίστρατο» που «περπατούσε και δεν έτρεχε» και ότι στο δελτίο των 9 θα έπρεπε να το διορθώσω.
 Πήγα στο μοντάζ και διαπίστωσα ότι όντως σε ένα γενικό πλάνο 6 δευτερολέπτων «από την εξόρμηση του πεζικού», φαινόταν ένας μακρυμάλλης που περπατούσε. 
Αυτή, ήταν η οξύνοια και η ταχύτητα αντιλήψεως του Πτέραρχου και για αυτό ήταν ο καλύτερος διοικητής που είχαμε ποτέ, μετά την εποχή του Κατσιμήτρου και του Τσακαλώτου.

 Σπύρος Χατζάρας