Το δάκρυ του Λουζνικί

Μπορεί να πέρασαν 39 χρόνια αλλά το θυμάμαι σαν τώρα. Παρακολουθούσα την ασπρόμαυρη μετάδοση της τελετής λήξης της Ολυμπιάδας της Μόσχας ,όταν έγινε το «θαύμα». 
Ο Μίσα , το αρκουδάκι, η μασκότ των Ολυμπιακών Αγώνων της Μόσχας, ζωντάνεψε και δάκρυσε. Δάκρυσα και εγώ. Η μαζική τέχνη, δηλαδή η Τέχνη που παράγει μια ομάδα έβγαλε συναίσθημα. 
Είναι ένα επιτευγμα που δεν το κατάφερε ποτέ κανείς πριν και ποτέ ξανά άλλος μετά. Όλα τα γεγονότα της 3ης Αυγούστου θα τα διαβάσετε εδώ https://ta-mavra-nea.blogspot.com/2019/08/435.html