Η αποτυχία της πρώτης πλήρους οθωμανικής πολιορκίας της Κωνσταντινούπολης το 1422 και ο ρόλος του Παπά στην Επιτυχία της Πολιορκίας του 1453. (Η Πολιορκία του Βαγιαζήτ (1394-1402) δε ήταν ούτε «Πήρης» ούτε «στενή»)

 

Στις 6 Σεπτεμβρίου 1422 ο Μουράτ Β έλυσε την πολιορκία αποδεχόμενος ότι δεν μπορούσε να την καταλάβει. 

Ο λόγος ήταν τα κανόνια που βρισκόντουσαν στα τείχη  και τα οποία δεν επέτρεπαν την έφοδο κατά των τειχών,

Αυτά, τα Γαλλικά Κανόνια ήσαν βοήθεια του Καρόλου του ΣΤ προς τον Μανουήλ Β που επισκέφθηκε το Παρίσι το 1399. 

Το 1422 οι δύο πλευρές ήταν τεχνολογικά απολύτως ίσες και οι Βυζαντινοί υπερασπιστές κέρδισαν τη μάχη.

Στη συνέχεια, συνεπλάκησαν οι Άγγλοι στο ζήτημα της Γαλλικής Διαδοχής, πολεμούσαν ο Κάρολος Ζ με τον  Ερρίκο Β, οι Καθολικοί έκαψαν την Ζαν Νταρκ και ο Πάππας Πίος Β ́ επέβαλε  στα ευρωπαϊκά βασίλεια να μην κάνουν «δωρα» στους αιρετικούς. Κανένα νέο κανόνι δεν ήταν δώρο από τις ευρωπαϊκές δυνάμεις μετά την πολιορκία του 1422, και καμία περαιτέρω πρόοδος δεν έγινε στα βυζαντινά κανόνια. 

Εξαιτίας αυτού, ο επόμενος Οθωμανός ηγέτης,          ο Μωάμεθ Β', κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη το 1453. 

Απλά πράγματα.

 

Ο Χάρτης της Κωνσταντινούπολης και του Γαλατά του Cristoforo Buondelmonti βρίσκεται στην  ΜαρκιανήΒιβλιοθήκη , και χρονολογείται στις δεκαετίες του 1420 και του 1430