11/1/26

Ο ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΖΩΝΤΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΦΥΛΛΟ ΤΟΥ "ΑΠΟΛΛΩΝΑ" ΕΙΧΕ ΓΡΑΦΕΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ. ΑΥΤΟ ΜΑΣ ΤΟ ΔΕΙΧΝΕΙ Ο ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ. (ΘΑ ΣΦΑΓΩ). Ο ΣΟΥΤΖΟΣ ΣΤΟΝ ΟΠΟΊΟ ΕΙΧΕ ΑΝΑΤΕΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΟΑ ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΝΑ ΧΤΥΠΗΣΕΙ ΜΕ ΤΟ ΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΞΙΦΟΣ ΤΟΝ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΔΕΝ ΕΓΝΩΡΙΖΕ ΟΤΙ ΘΑ ΕΠΕΣΤΡΕΦΕ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΣΤΗΝ ΥΔΡΑ ΚΑΙ ΆΦΗΣΕ ΠΙΣΩ ΤΟΥ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΩΣ ΔΙΑΘΗΚΗ/. ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΜΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΤΙ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΓΝΩΣΤΟ ΟΤΙ ΘΑ ΠΕΘΑΙΝΕ Ο ΕΝΑΣ ΕΚ ΤΩΝ ΔΥΟ ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΑΙΩΝ





Για όσους θέλουν να μάθουν  την αλήθεια:
 Ο «τυραννοκτόνος» Αλέξανδρος Σούτζος, στο αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, «Εξόριστος 1831» που εκδόθηκε το 1835, ομολόγησε σαν καλός μασόνος την αλήθεια. 
Έγραψε   ότι ήταν παρών στην δολοφονία του Καποδίστρια. Αυτός ήταν ο «Ζητιάνος». 
Το 1835 φυσικά επαναλάμβανε το ψέματα της δίκης. 


 ΙΔΟΥ Η ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ


ΤΟ ΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΞΙΦΟΣ  ΕΓΙΝΕ ΜΑΧΑΙΡΙΔΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΘΕΤΟΥΝ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ

Το μαχαιρίδιο μήκους 12,5 εκ και πλάτους 2,5 εκ. με το οποίο υποτίθεται ότι ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης μαχαίρωσε τον Καποδίστρια δεν βρέθηκε στα πόδια του Καποδίστρια, όπως αναφέρθηκε από τους ψευδομάρτυρες στη δίκη, αλλά το προσκόμισε στην ανάκριση ο Αλμέιντα. 

Ο Εισηγητής του στρατοδικείου , (εισαγγελέας), ζήτησε με έγγραφο να βρεθεί το μαχαίρι, και το βρήκε ο Αλμέιντα και το διαβίβασε και αυτός με έγγραφό στο Στρατοδικείο, κατονομάζοντας τον 22χρονο Ανθυπολοχαγό Γεώργιο Μομφεράτο που ηταν «μέλος της Στοάς του Ηρακλή», ότι το τάχα, «το βρήκε». 
Και αφού βρήκε το μαχαίρι , το παιδάκι του, ο Αντωνάκης «πρόκοψε» έγινε και βουλευτής και υπουργός . Η Στοά και η Αυτοκρατορία κράτησαν την υπόσχεσή τους. 
Ο Μομφεράτος μαζί με έξι στρατιώτες, βρέθηκαν ξαφνικά 200 μέτρα από τον Άγιο Σπυρίδωνα και ήταν εκείνοι που λιντσάρισαν τον Μαυρομιχάλη,    ο οποίος πυροβολήθηκε από τον Καραγιάννη , στην κοιλιά. 
Η κατάθεση από τον στρατηγό Φωτομάρα στο στρατοδικείο ότι τον πυροβόλησε «για να τον γλυτώσει από το μαρτύριό του», είναι μάλλον ψευδής.

Σπυρίδων Χατζάρας

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Κάνετε το σφάλμα να διαβάζετε το κείμενο κατά κυριολεξία και αυτό σας οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα. Εδώ όμως δεν έχουμε ένα απλό κείμενο, μία αφήγηση, έχουμε ποίηση και μάλιστα υψηλού επιπέδου. Ο συγγραφεύς χρησιμοποιεί εκλεπτυσμένο λογοτεχνικό ύφος για να εκφράσει αυτά που θέλει. Ο μέλλοντας (θα σφαγώ) χρησιμοποιείται αντί του αορίστου (εσφάγην), ποιητική αδεία, για να δοθεί έμφαση. Το ποίημα όντως, όπως αναφέρετε, μας δείχνει ότι του ήταν γνωστό ότι θα πέθαινε ο ένας εκ των Μαυρομιχαλαίων, διότι εγράφη μετά τον θάνατό του και όχι πριν.
Πουθενά στο απόσπασμα από το μυθιστόρημα «Εξόριστος 1831» που παραθέσατε δεν αναφέρει ότι ο «Εξόριστος» (ακόμα και να υποθέσουμε ότι είναι όντως ο ίδιος ο Αλέξανδρος Σούτσος) διέπραξε την δολοφονία. Αντιθέτως το κείμενο λέει ξεκάθαρα ότι το ξιφίδιο το ενέπηξε ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης και πυροβόλησε ο Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης.