ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ 43. Συνεχίζω, την αναδημοσίευση των άρθρων του εκτελεσθέντος από την ΟΠΛΑ Μανώλη Μανωλέα για το αληθινό πρόσωπο του Κομμουνισμού. Ανάτυπο από την "ΠΡΩΪΑ" του Απριλίου 1943.Στη σημερινή 15 συνέχεια έχει τεράστιο ενδιαφέρον η σύμπτωση εκφράσεων του Μανωλέα με τον Ρακόφσκυ, για την μεταπολεμική αδυναμία των δυτικών κυβερνήσεων, διότι ο Μανωλέας δεν μπορούσε να γνωρίζει την κατάθεση Ρακόφσκυ το 1938 απόσπασμα της οποίας δημοσιεύτηκε το 1949 στην Μαδρίτη σε 500 μόνο αντίτυπα

Όπως μας αποκάλυψε ο Μανωλέας, οι δυστυχισμένοι Ρώσοι προλετάριοι, που «έσπασαν τα δεσμά τους» είχαν μετα την επανάσταση μηνιαίους μισθούς 70, 120, 180, 250,300, 400, 500 και 600 ρούβλια, αλλά, οι εβραίοι που τους απελευθέρωσαν, είχαν 10-15.000 ρούβλια τον μήνα. Οπως καταλαβαίνετε με την επιστροφή στον Φιλελευθερισμό με τον Γιέλτσιν οι Εβραίοι εγιναν Ολιγάρχες.

Ο Μανώλης

Το «Μανώλης Μανωλέας» ήταν ψευδώνυμο. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καρδαμύλη Μεσσηνίας το 1900. Ο πατέρας του λεγόταν Κρητικός και τον βαφτίσανε Αντώνη. 

Ο Αντώνης Κρητικός εντάχθηκε στην «ΟΚΝΕ» το 1920.. Το 1925 εκλέχθηκε Πρόεδρος των Ναυπηγοξυλουργών της Καλαμάτας. Το 1926-1927 διετέλεσε Γραμματέας του Εργατικού Κέντρου του Γυθείου. Το 1929 το Κόμμα τον έφερε  να δουλέψει στον Πειραιά. 

Το 1932 εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής του ΚΚΕ στον Πειραιά με το «Ενιαίο Μέτωπο Εργατών Αγροτών». Το 1933 στάλθηκε μαζί με άλλους στην κομματική σχολή στη Μόσχα την ΚΟΥΤΒ.

 Επειδή ήταν οξυδερκής οι σπουδές στον Κομμουνισμό τον οδήγησαν στον αντικομμουνσιμό. 

 Το 1935 επέστρεψε στην Ελλάδα. Τέθηκε εκ νέου υποψήφιος του ‘’ΚΚΕ’’ στον Πειραιά, όπου ξαναεκλέχθηκε στις εκλογές του 1936 με το ‘’Παλλαϊκό Μέτωπο’’.

 Ο Μανωλέας ήταν τόσο δημοφιλής στον Πειραιά, που ο πειραιώτικος λαός προτίμησε εκείνον ως βουλευτή και όχι τον ίδιο το Γενικό Γραμματέα Νίκο Ζαχαριάδη που τελικά δεν εκλέχθηκε. Εξάλλου τα μέλη του ‘’ΚΚΕ’’ στον Πειραιά ήταν γνωστά ως οι ‘’Μανώληδες’’. 

Το 1936 φυλακίστηκε από την 4η Αυγούστου στις φυλακές της Κέρκυρας μαζί με τον Ζαχαριάδη. Όταν πληροφορήθηκε ότι το ΚΚΕ έκανε έρανο στον Πειραιά για Εκείνον, αλλά ο ίδιος δεν λάμβανα καμιά βοήθεια ενώ ο Ζαχαριάδης λάμβανε 5000 δρχ τον μήνα (από την πτωχή μάνα του), έκανε δήλωση και αποφυλακίστηκε το 1938. Δεν δέχτηκε να συνεργαστεί με τον Μανιαδάκη αλλά προσπάθησε να συνεργαστεί με τον Νικολούδη και να γράψει άρθρα για τον διωγμό των Ελλήνων στην Σοβιετία. Τελικά η 4η Αυγούστου τον «βόλεψε» στο ΙΚΑ .

Το 1943 συνεργάστηκε με την κυβέρνηση Ιωάννη Ράλλη και δημοιεύτηκαν σε όλο τον Τύπο τα αντικομουνιστικά άρθρα του. 

 Η «ΟΠΛΑ» τον εκτέλεσε στις 20 Απριλίου 1944 στην Καλλιθέα. Την εντολή εκτέλεσης έδωσε ο Πλουμπίδης ο καθοδηγητής της ΟΠΛΑ και πράκτορας της Ιντέλιτζενς Σέρβις , γεγονός που δείχνει ότι η σκέψη του ενοχλούσε το «Επαναστατικό Κέντρο» του Λονδίνου.

 Οι δολοφόνοι , συνεχίζοντας την τακτική του ακατάσχετου ψευδούς που αποκάλυψε ο Μανωλέας στα γραπτά του τον κατηγορούν και τωρα  ως «πράκτορα της Κρατικής Ασφάλειας που κατέδιδε πρώην συντρόφους του χωρίς καμία αναστολή», και ότι συνεργάστηκε με τους Γερμανούς.

 Ο Μανωλέας δεν ήταν ούτε συνεργάτης της Ασφάλειας ούτε των Γερμνανών. Ήταν αντικομουνιστής. Ηταν με την Ελλάδα, με τους φτωχούς και τους αδικημένους.

Σπυρίδων Χατζάρας