104 Χρόνια από την Μικρασιατική Προδοσία.Ολοι περίμεναν μια λύση. Η Αγορά φοβόταν την «λίρα». Η κυβέρνηση τα έβαλε με την «αγορά». Ο Ευρωπαϊκός Τύπος ήξερε ότι δεν ήταν πια επιθυμητό να «ασκηθούν πιέσεις» στην Τουρκία και ότι η Τουρκική Εθνοσυνέλευση δεν θα δεχόταν ειρήνη χωρις την επιστροφή της Θράκης και της Σμύρνης. Ανακοινώθηκαν οι αποφάσεις των Πέντε μελλοθανάτων και στα άλλα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου. Οι λογοκριμένες εφημερίδες βρήκαν τον τίτλο «Μερική Εκκένωσις» . Για τις «κρυφές αποφάσεις», των Προδοτών ενημέρωσε του Πρέσβεις ο πράκτωρ Στεργιάδης Ο Άνθρωπος του Κεμάλ πήγαινε στο Παρίσι. Το Λονδίνο και το Παρίσι χαιρέτισαν την τοποθέτηση των Προδοτών Τρικούπη και Διγενή ως διοικητών του Μετώπου. Αφού η διάλυση τους Ελληνικού Στρατού ήταν βεβαία, και η λύση του «Ανατολικού» δια των Όπλων ήταν Ορατή, εξέφραζαν αισιοδοξία για την «ταχεία ειρήνευση» «Κύκλοι της Αυλής» και «Στρατιωτικοί Κύκλοι» «έβλεπαν ευνοϊκά » μια «θετική Ενέργεια» στα Ελληνοτουρκικά, παρά την επίσημο κυβερνητική αναποφασιστικότητα