24/2/09

Μεταχρονολογημένες επιταγές: Οι τράπεζες να αναλάβουν τις ευθύνες τους!


Οι τράπεζες πρέπει να καταβάλλουν τα ανεξόφλητα ποσά των επιταγών που οι ίδιες ενέκριναν και επέδωσαν σε πελάτες τους για κυκλοφορία. Ειδ' άλλως οι οικονομία οδηγείται σε ολική κατάρρευση.
Η έκδοση μεταχρονολογημένης επιταγής αποτελεί άλλο ένα Ελληνικό τραπεζικό παράδοξο, μοναδικό στην Ε.Ε.

Δεν είναι άλλωστε και το μοναδικό φαινόμενο έλλειψης μέτρου από πλευράς των Ελληνικών τραπεζών, ιδιαίτερα των ιδιωτικών, που έχουν μάθει να κερδοσκοπούν από κάθε έκφανση χρηματοπιστωτικής λειτουργίας εις βάρος του καταναλωτή.

Δείγμα τα κολοσσιαία ποσοστά κέρδους που αποκομίζουν σε κάθε συναλλαγή είτε πρόκειται για απλή κατάθεση / δανειοδότηση είτε συναλλαγή μέσω πιστωτικής. Όλα αυτά στην στοργική αγκαλιά του κράτους που έχει ανάγει τοκογλυφικά Margins σε αποδεκτή, υπερπροστατευμένη λειτουργία με μανδύα νομιμοφροσύνης.
Το φαινόμενο των μεταχρονολογημένων επιταγών όμως έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Η επιταγή θεωρείται "χρεώγραφο" πληρωτέο επί τη εμφανίσει.

Οι τράπεζες στοχεύοντας στο να δημιουργήσουν ένα επιπλέον έσοδο από το σύνολο των εμπορικών συναλλαγών, όχι μόνο επέτρεψαν την ανακύκλωση αυτών των χρεωγράφων, τα επέβαλλαν κι' όλας ως "αντίτιμο εξασφάλισης" δανεισμού.

Την συγκεκριμένη χρονική συγκυρία σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση, το ύψος των επιταγών ξεπερνά το ιλιγγιώδες ποσό των 310 δισεκατομμυρίων Ευρώ, υπερβαίνει δηλαδή το ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν.
Πρόκειται για μια ανεξέλεγκτη μορφή δανεισμού που οι τράπεζες εξέθρεψαν

α) με τη λειτουργία τους αφού οι επιταγές ήταν αποδεκτός τρόπος για μια επιχείρηση να αυξήσει τον δανεισμό της, δηλαδή την πρόσβαση σε ρευστότητα με τεράστιο (για επιχείρηση) επιτόκιο που έφτανε το 9%!
β) με την ίδια την έκδοση της επιταγής. Οι τράπεζες είναι αρμόδιες άρα και υπόλογες για την έκδοση κάθε τέτοιου στοιχείου. Άρα η ύπαρξη των σχετίζεται αποκλειστικά με την λειτουργία των τραπεζών σε αντίθεση με παλαιότερες μορφές υποσχετικών (γραμμάτια, συναλλαγματικές κλπ).
Η ωρολογιακή βόμβα που ήδη είναι σε αντίστροφη μέτρηση επιβάλλει μία και μόνο λύση:

Την συνυπευθυνότητα της τράπεζας ως προς την εξόφληση των επιταγών που ήδη κυκλοφορούν. Αυτόματα, τη μελλοντική έκδοση επιταγών με σαφές ανώτατο χρηματικό όριο που θα αναγράφεται σε κάθε χρεώγραφο και το οποίο η τράπεζα θα υποχρεούται να καλύψει σε περίπτωση μη καταβολής από τον εντολέα.
Υπάρχει η αντίστοιχη νομοθετική πλατφόρμα στην Ευρωπαϊκή τράπεζα, την οποία απέφυγαν συστηματικά να εφαρμόσουν τόσο το κράτος όσο και οι τράπεζες.

Ας έλθουν τώρα προ τον ευθυνών τους, γιατί η κατάρρευση της αγοράς λόγω του άυλου υπερδανεισμού μέσω των ανεξέλεγκτων χρεωγράφων είναι αναπόφευκτη.

Άλλωστε τα εν λόγω χρεώγραφα δεν έχουν καμμία ισχύ στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Εις γνώση τους λοιπόν οι Ελληνικές τράπεζες δημιούργησαν και συντήρησαν αυτό το τέρας που τους απέφερε τρισεκατομμύρια κερδών χωρίς ευθύνη ή επισφάλεια.

Ήρθε ο καιρός να πληρώσουν.
Άμεσα το κράτος να επιβάλλει την Ευρωπαϊκή νομοθεσία ούτως ώστε οι εκδότριες τράπεζες να υποχρεωθούν να καλύψουν τα χρεώγραφα που αυτές εξέδωσαν.

Αυτοί ενέκριναν τους πελάτες και τους προμήθευσαν με μπλοκ.

Ας αναλάβουν τις ευθύνες τους.
olympia.gr


ΥΓ.Η φωτό από μια ιδέα του Ιωάννου με την παρέμβαση του "καφετζή"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

104 χρόνια από την Μικρασιατική Προδοσία. Στην Αθήνα, ελήφθησαν οι «αποφάσεις» των οποίων η υλοποίηση ανετέθη στους Στεργιάδη και Χατζηανέστη. Το χρονικό όριο για την «λύση» ήταν τα μέσα Αυγούστου. Η Προδοσία θα γινόταν σε 54 ημέρες. Της Παναγίας. Την Τρίτη 21η Ιουνίου 1922 ο κύκλος των Προδοτών περιελάμβανε τον Γλύξμπουργκ, τους Πέντε που εκτελέστηκαν, τον 6ο Χατζηανέστη , τον Στεργιάδη τον Τριανταφυλλάκο, και τον Τρικούπη ο οποίος δεν είχε ακόμα ανακοινωθεί. Το μυστικό το γνώριζαν και ο Ρούφος και ο Μέγας Δάσκαλος της Στοάς των Αθηνών και ο Άγγλος Πρέσβης. Χατζηανέστης και Στεργιάδης θα έφευγαν για την Σμύρνη την Πέμπτη. Από τους Τούρκους το μυστικό το ήξερε ο Κεμάλ. Στο Λονδίνο το ήξεραν, ο Λόϋδ Τζώρτζ και ο Μπάλφουρ και η Μεγάλη Στοά. Όλοι οι άλλοι γνώριζαν ότι "η λύση" του Ανατολικού θα ήταν στρατιωτική. Ο Κεμάλ έχτιζε τον μύθο του.

Το Λονδίνο κατηγορούσε τους Γάλλους και τους Ιταλούς ότι εγκατέλειψαν τους Χριστιανούς, ενω και το Παρίσι και η Ρώμη ειχαν λάβει εγγυήσεις α...