16/12/17

Ο Στάλιν το τηλεγράφημα του Δημητρώφ και οι καραγκιόζηδες

Στις 26 Ιουλίου του 1944 έπεσε με αλεξίπτωτο στη Νεράιδα, η οκταμελές αποστολή του συνταγματάρχη της ГРУ, Γκριγκόρυ Ποπώφ.
Ο Ποπώφ ήταν κομματικό στέλεχος με διπλωματική και στρατιωτική εκπαίδευση, και ήταν ο σύνδεσμος που έστειλε ο Στάλιν στο «βουνό», στο πλαίσιο της υλοποίησης των συμφωνιών του Λιβάνου.

Στον Τίτο, ο Στάλιν, είχε στείλει σοβιετική στρατιωτικής αποστολής υπό τον υποστράτηγο Νικολάι Βασίλιεβιτς Κορνέεφ .
To Σαββατοκύριακο 12-13 Αυγούστου 1944, ο Τσώρτσιλ οργάνωσε στη Νάπολη έναν μικρό «Λίβανο». Συναντήθηκε με τον Στρατάρχη Τίτο και τον πρωθυπουργό της Βασιλικής κυβέρνησης του Λονδίνου Σούμπασιτς και τους είπε «να τα βρούνε». Τότε γράφηκε και η απόφαση εκτέλεσης του Ντράζαν Μιχαήλοβιτς, του Ζέρβα της Σερβίας.
                      Σπάνια φωτογραφία από τη συνάντηση Τίτο-Τσώρτσιλ στη Νάπολη


Στις 20 Αυγούστου ο Κόκκινος Στρατός μπήκε στη Ρουμανία και στις 16 Σεπτεμβρίου 1944, όταν σταμάτησε η σφαγή στον Μελιγαλά, οι στρατιώτες του Τολμπούχιν έκαναν παρέλαση στη Σόφια.
Στις 19 Σεπτεμβρίου 1944 ο Τίτο και το Ανώτατο Επιτελείο των Παρτιζάνων της Γιουγκοσλαβίας μεταφέρθηκαν αεροπορικώς στην Κραϊόβα.
Στις 21 Σεπτεμβρίου 1944 ο Τίτο πήγε στη Μόσχα κα συνάντησε τον Στάλιν και τον Μολότωφ και ζήτησε επίσημα τη σοβιετική βοήθεια για την απελευθέρωση του Βελιγραδίου. Μετά γύρισε στην Κραϊόβα και σχεδιάστηκε η απελευθέρωση της Σερβίας. 
Ο Φιόντορ Τολμπούχιν θα εισέβαλε από το Βιντίν, και ο Σεργκέι Μπιργιουζώφ από το Πάντσεβο . Ο συντροφικός πλέον βουλγαρικός στρατός, θα διείσδυε στη Νότιο Σερβία.

Στις 10 π.μ της 9ης Οκτωβρίου 1944, άρχισε στο Κρεμλίνο η συνάντηση της Μόσχας, όπου ο Βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσώρτσιλ και ο Σοβιετικός ηγέτης Ιωσήφ Στάλιν συζήτησαν τα «προβλήματα» της Πολωνίας, της Ιταλίας, της Γιουγκοσλαβίας, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, της Τουρκίας και της Ελλάδας, τον διαμελισμό και το μέλλον της Γερμανίας, και τα αμερικανικά σχέδια στον πόλεμο εναντίον της Ιαπωνίας. Στη συζήτηση συμμετείχαν ο Μολοτωφ και ο Ιντεν. (Ο Δημητρώφ δεν είχε καμιά συμμετοχή, ούτε ο Τίτο.) 

Όπως έγραψε στα απομνημονεύματα του ο Τσώρτσιλ, «ενώ ο διερμηνέας μετέφραζε, εγώ έγραψα σε μισό φύλλο χαρτιού:ΡΟΥΜΑΝΙΑ: Ρωσία 90%, οι υπόλοιποι 10%. ΕΛΛΑΔΑ: Μεγάλη Βρετανία 90% (σε συμφωνία με ΗΠΑ), Ρωσία 10%. ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ: 50%-50%. ΟΥΓΓΑΡΙΑ: 50-50 %. ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ: Ρωσία 75%, οι υπόλοιποι 25%...Το έσπρωξα προς τον Στάλιν, που έκανε μια μεγάλη μολυβιά ότι το εγκρίνει. Όλα έγιναν σε λιγότερο χρόνο απ' όσο χρειάστηκε για να τα καταγράψω. Τελικά είπα: Μήπως είναι καλύτερο να κάψουμε αυτό το χαρτί που ρυθμίζει την τύχη εκατομμυρίων ανθρώπων; Όχι, κρατήστε το εσείς, είπε ο Στάλιν…».

Στις 20 Οκτώβρη του 1944, απελευθερώθηκε το Βελιγράδι από τη ναζιστική κατοχή, χάρη στην αποφασιστική συμβολή του Κόκκινου Στρατού και οι «σύμμαχοι» πλέον Βούλγαροι, αποσύρθηκαν από την Μακεδονία, σε εφαρμογή της συμφωνίας της «χαρτοπετσέτας».

Στις 25 Οκτωβρίου ο Τίτο εισήλθε στο απελευθερωμένο Βελιγράδι.
Στις 15 Νοεμβρίου του 1944 ο Τίτο δέχτηκε στο Βελιγράδι έναν παράξενο επισκέπτη. Το σύντροφο Στέργιο Αναστασιάδη ως απεσταλμένο του Σιάντου, που δεν τον βόλευσε ο απεσταλμένος του Στάλιν Ποπώφ. Ο Αναστασιάδης είδε και τους συντρόφους στη Σόφια. Ο σύντροφος Σιάντος έστειλε και τον Σύντροφο Πέτρο Ρούσο στη Σόφια και το Βελιγράδι για να «πιάσει» επαφή με τη Μόσχα, που του είχε στείλει τον Ποπώφ.Όλοι οι αναλύοντες διυλίζοντες τον κώνωπα και το «τηλεγράφημα Κοστώφ», προς το Σιάντο ξεχνούν ότι ο Τράιτσο Κοστώφ, εκτελέστηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1949, αφού είχε καταδικαστεί από «λαοδικείο» για αντι-Κομματικές και «αντικρατικές», δραστηριότητες. Ο Σιάντος όμως ήθελε «άλλη» επαφή.

Στις 17/11/1944 ο σ. Κοστώφ από τη Σόφια, ζήτησε από το Δημητρώφ στη Μόσχα, να εξεταστεί η δυνατότητα άμεσης επικοινωνίας του ΚΚΕ, (μέσω ασυρμάτου), με το σοβιετικό κόμμα. Την επομένη ο Δημητρώφ, αφού ζήτησε από τον Ν. Βαβούδη, που δούλευε στο τμήμα Διεθνών Σχέσεων του ΚΚΣΕ την πιστοποίηση της πολιτικής ταυτότητας του Αναστασιάδη, απάντησε στον Κοστώφ, ότι εγκρίνει την επικοινωνία. «Δώστε στον Αναστασιάδη τον κωδικό του Πετρώφ, όμως προσωρινά ας επικοινωνεί κρυπτογραφικά μαζί μας μέσω της δικής σας οδού».

Ο Δημητρώφ, που ρώτησε, τους είπε να επικοινωνούν με τους βούλγαρους, και όχι με τη Μόσχα, της οποίας την πολιτική την εξέφραζε ο Ποπώφ, και ο οποίος να μεσολαβήσει κατά την περίοδο του Κόκκινου Δεκέμβρη για λογαριασμό του ΚΚΕ, και ενημέρωσε το ΚΚΕ κατά τις διαβουλεύσεις Άγγλων- Παπανδρέου-ΚΚΕ , στη Μεγάλη Βρετανία για την πρόθεση της ΕΣΣΔ να αποστείλει, εντός των ημερών, επίσημη διπλωματική αντιπροσωπεία στην Αθήνα, αναγνωρίζοντας την κυβέρνηση Παπανδρέου, εναντίον της οποίας πολεμούσαν οι Κουκουέδες. 

Πολλοί ψάχνουν δικαιολογίες και προσπαθούν να ερμηνεύσουν τα τηλεγραφήματα του Κοστώφ , τη γνώμη του Δημητρώφ, τη γνώμη του Τίτο, για να βρουν κάποιο «εξωτερικό» παράγοντα που επέδρασε στα γεγονότα. Και αποφεύγουν να δουν τον υποκειμενικό παράγοντα. Ποιοι ήταν δηλαδή οι «ηγέτες» του «λαού», και να αποδεχτούν εκείνο που τηλεγράφησε ο Γκριγκόρι Ποπώφ στη Μόσχα για το ΚΚΕ. «Είναι μια ένοπλη συμμορία η οποία δεν χρίζει σοβιετικής υλικής στήριξης».

Όλοι οι διυλίζοντες τον κώνωπα και το «τηλεγράφημα Κοστώφ», προς το Σιάντο, ξεχνούν ή δεν ξέρουν  ότι ο Τράιτσο Κοστώφ*, εκτελέστηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1949, αφού είχε καταδικαστεί από «λαοδικείο» για αντι-Κομματικές και «αντικρατικές», δραστηριότητες.

*Ο Τράικο Κοστόφ απαγχονίστηκε στις φυλακές της Σόφιας, τα ξημερώματα της 17ης Δεκεμβρίου 1949. Είχε καταδικαστεί ως πράκτορας των Άγγλων και ως Τιτοικός.

9 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

https://s2.postimg.org/wl9fo43cp/kanavidis.jpg

Ανώνυμος είπε...

Οι συμμορίες κύριε Χατζάρα είναι 5-10, άντε 50-100 άτομα το πολύ... Ο ΕΛΑΣ που δεν αποτελείτο μόνον από κομμουνιστές, έφθασε μέχρι και 70.000 άνδρες. Ο ΔΣΕ που αποτελείτο μόνον από κομμουνιστές, ήταν περίπου 20.000 άνδρες. Συνεπώς, όταν κάποιος αποκαλεί έναν στρατό 20.000 ανδρών συμμορία, είτε στρουθοκαμηλίζει, είτε νομίζει ότι έτσι μειώνει την αξία των αντιπάλων...

Ανώνυμος είπε...

Ποιός είναι αυτός στην φωτό που μιλάει;

mike είπε...


Μάλλον δεν δύνασαι να εννοήσεις ότι, παρόλο που ο ΕΛΑΣ ήταν μέχρι 70.000 όπως γράφεις

κουμάντο έκαναν τα κουμμούνια (ΚΚΕ) ΜΟΝΟ.

Δεν χρειάζεται θεωρώ να κάνεις επιστημονική έρευνα για να το μάθεις.

Τα πολλά είναι περιττά.

ΑΥΤΑ με συμπάθεια.

Ανώνυμος είπε...

@Ανώνυμος Κυρ Δεκ 17, 03:27:00 π.μ
Η συμμορία 30-40 ατόμων ήταν στην κορυφή του κόμματος και της συνεργασίας με την Soe και Σια, οι υπόλοιποι, όσοι κι αν ήσαν, ακολουθούσαν. Οι μέθοδοι μάχης ήσαν επίσης συμμορίτικες: ο Βαφιάδης ήθελε το "παρτιζάνικο" στυλ, το οποίο υπήρχε, ενώ ο Ζαχαριάδης επεδίωξε, χωρίς να το πετύχει ποτέ, την δημιουργία τακτικού στρατου. Επομένως η συμμορίτικη λογική ήταν η ουσία του πράγματος.

Ανώνυμος είπε...

Τον Κοστώφ είτε πράκτορα των Άγγλων τον χαρακτηρίσουν είτε Τιτοϊκό, είναι το ίδιο και το αυτό, εφόσον ο Τίτο ήταν πράκτορας των Αγγλων.

Ανώνυμος είπε...

Η μασονική χειραψία Τσώρτσιλ - Τίτο βγάζει μάτι...

http://www.freemasons-freemasonry.com/beresiner7.html

Και σε αυτή τη φωτογραφία από τη διάσκεψη του Πότσδαμ, μπορείτε να δείτε τον Τσώρτσιλ, τον Τρούμαν και τον Στάλιν να σχηματίζουν την λεγόμενη μασονική άλυσο:

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/6/63/Potsdam_conference_1945-5.jpg

Ανώνυμος είπε...

Τους διέταζα να γδυθούν κι ύστερα τους έβαζα να γονατίσουν στο χώμα και να σκύψουν το κεφάλι πάνω σε μεγάλες πέτρες, που είχα αραδιάσει έξω από τα Διυλιστήρια της Ούλεν. Τότε έπαιρνα ένα τσεκούρι και τους έδινα μια τσεκουριά πίσω στο κεφάλι και αν δεν τους αποτελείωνα με την πρώτη, τους έδινα και δεύτερη και τρίτη, ώσπου “να τα βροντήξουν”...
Άλλα παλικάρια, όπως ο Τζογανάκος και ο Μακαρόνας, τους έδιναν κάμποσες μαχαιριές στην καρδιά και κατόπιν ερχόταν αλλουνού η σειρά. Όταν κουραζόμουν, έπαιρνε άλλος τη θέση μου...».

Στέφανος Λιόλιος, δήμιος του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ)

Δηλαδή σε τι διαφέρει ένα μίγμα 20.000 οργανωμένων ανταρτών αλβανών, βουλγάρων, Γιουγκοσλάβων κι (ε)λληνόφωνων κομμουνιστών με αυτών των οργανώσεων-ανταρτών του ISIS;




Ανώνυμος είπε...

Κυρ Δεκ 17, 10:15:00 μ.μ.

Δεν διαφέρει , τέτοιοι ήσαν, και έχουν αντιστρέψει την αλήθεια , εδώ και 70 χρόνια.

Αλλά ο θεός αγαπάει το κλέφτη , αγαπάει και το νοικοκύρη.

και τώρα έχουν αρχίσει περισσότεροι να γράφουν και να αναπαράγουν την αλήθεια του τί έγινε 1943-1949 και πόσοι αθώοι πλήρωσαν την 'επανάσταση' των εγχώριων τζιχαντιστών-μπολσεβίκων.

Με μεθόδους και βασανισμούς που ξεπερνούν και ταινίες πολλές φορές.