18/12/18

Το Μακεδονικό ζήτημα.

Tο μακεδονικό ζήτημα εμφανίστηκε τον 19ο αιώνα, «πάγωσε» το 1913, και «ξεπάγωσε» το 1941, κάτω από νέες συνθήκες. Μπήκε πάλι «στο ψυγείο» το 1954, και επέστρεψε στο προσκήνιο με την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το 1991. Οι ρίζες του, ωστόσο, βρίσκονται αφενός στην Αγία Πετρούπολη, και στους πολιτικούς και διπλωματικούς σχεδιασμούς της τσαρικής Ρωσίας, και αφετέρου στην Βιέννη , όπου καλλιεργήθηκαν οι βλέψεις των διάσπαρτων Εβραίων, να αποκτήσουν πατρίδα. H υπόθεση της Μακεδονίας δεν είναι «αγκάθι» και δεν είναι πρόβλημα. Δίνουμε τον αγώνα για τον ελληνισμό και τη Μακεδονία 130 χρόνια, και όχι 17. Πολεμήσαμε με τους Βούλγαρους, τον Τσάρο, τον Σιωνισμό, την κομμουνιστική διεθνή, τον Στάλιν, τον Τίτο και την ΣΝΟΦ. 
Ο αγώνας συνεχίζεται.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η Προδοσία του 1941. 18 Απριλίου .Η Μεγάλη Παρασκευή του ελληνικού Κράτους και του Ελληνικού Λαού. Στην Αθήνα μετά την εκτέλεση του Κοριζή ο έντρομος Γκλυξμπουργκ ανελαβε και Πεωθυπουργός και επέβαλε τον Στρατιωτικό Νόμο για να μην υπάρξουν διαδηλώσεις. Η 18η Απριλίου 1941, ήταν η 13η ημέρα της Γερμανικής Επίθεσης και η 173η συμμετοχής της Ελλάδας στον Πόλεμο. Η στρατιά της Ηπείρου υποχωρούσε υπό τα πυρά των Ιταλικών και Γερμανικών αεροπλάνων. Από ολόκληρο το αγγλικό εκστρατευτικό Σώμα, (40.000) που είχε έρθει να μας βοηθήσει, μόνο ένα τάγμα δυστυχισμένων νεοζηλανδικών πολεμούσε στα Τέμπη. Όλοι οι άλλοι έτρεχαν προς τις Θερμοπύλες. Ο Τσώρτσιλ απειλούσε τη Ρώμη γιοα να μην βομβαρδιστεί η Αθήνα. Ο Παπάγος έλεγε ότι συγκρατούσε επιτυχώς τους Γερμανούς. Οι Γερμανοί βομβάρδισαν την Λαμία και την Χαλκίδα. Οι Ιταλοί ανακατέλαβαν την Χειμάρα, το Αργυρόκαστρο και την Πρεμετή. Το Ιταλικό ανακοινωθέν ανέφερε: Ο εχθρός, παντού καταδιωκόμενος από τα στρατεύματά μας, πολυβολημένος και βομβαρδισμένος από τις αεροπορικές μας μονάδες, υποχωρεί άτακτα, αφήνοντας στα χέρια μας πολλούς αιχμαλώτους και υλικά κάθε είδους. Οι Αγγλοι έλεγαν ψευδώς ότι οι Γερμανικές απώλειες είχαν φθάσει στις 50.000 Στη Γιουγκοσλαβία, τέθηκε σε ισχύ η άνευ όρων παράδοση του Γιουγκοσλαβικού Στρατού.

του Σπυρίδωνα Χατζάρα Η Στρατιά της Ηπείρου, (ΤΣΗ), περπατούσε πεινασμλενη, για πέμπτη ημέρα, και συχνά υπό βροχή. Δεχόταν τις επιθέσεις και...