Ομιλία του Βάσου Λυσσαρίδη στο Μνημόσυνο του ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου στο Μαχαιρά.

Λύση, Αρκάδι, Θερμοπύλες.
Έχασα την πυξίδα και τον χρόνο.
Με τους 300 να υπολογίζουν σωστά πως ο θάνατος θανάτω καταργείται, πως η ιστορία δεν γράφεται από τους ριψάσπιδες.
Με τον ηγούμενο Γαβριήλ στο Αρκάδι να διαλαλεί πως και τα επαναστατημένα αυτοπυρπολούμενα χώματα καταργούν αυτοκρατορίες.
Με τον Αυξεντίου σε μια χούφτα γης με μόνο όπλο την ιστορία να ξαναζωντανεύει τις Θερμοπύλες μ΄ένα κατάπληκτο αποικιοκράτη αξιωματικό να στέκεται σε προσοχή μπροστά στο απανθρακωμένο λείψανο που εξευτέλισε πανίσχυρες αποικιοκρατίες.
Εκείνη την ύστατη στιγμή το αυτόματο αυτοκτόνησε ανίκανο να παραβγεί στο χρόνο.
Στο χέρι μια ασπίδα, ένα κοντάρι ιμάτια, τραγουδιστές φωνές και βέλη Περσικά καλύψανε τον ουρανό και διώξανε τ΄ αηδόνια.
Η Λύση αγέννητη.
Η Αθήνα ζωντανή.
-- Μολών λαβέ.
Κι εκεί στον Μαχαιράμε πληγωμένα άγουρα ανθάκιαμε τ΄αηδόνια άλαλαένας μικρός Γρηγόρηςάκοπα πισωγύρισε τον χρόνο.
Ενθάδε κείται ο Γρηγόρης του Αυξεντίου.
η συνέχεια στο http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2009/03/blog-post_05.html