24/12/22

Παραμονή των Χριστουγέννων του 1940

Εβέσντα24 Δεκεμβρίου 1940 
 Η εκκλησία ήτο ένας σταύλος και η θεία λειτουργία εγένετο σαν παραμονή Χριστουγέννων εντός του σταύλου. Η Αγία Τράπεζα, αποτελείτο από μίαν κάσσαν, τα δε κηροπήγια, ήσαν μία λάμπα εκστρατείας, δύο κηρία και ένα λυχνάρι. Η δε πρόθεσις από ένα τραπεζάκι και ένα κερί. Η θεία λειτουργία ήτο σύντομος, καλλίφωνοι δε ψάλται (στρατιώται) έψαλον. Μετά το τέλος της θείας λειτουργίας, εκοινώνησα, αξιωθείς προς τούτο των Αχράντων Μυστηρίων. Μετά το τέλος της θείας λειτουργίας και πριν ακόμα μεταλάβουν οι άνδρες όλοι, ένας στρατιώτης, νομίσας ότι ετελείωσεν η θεία λειτουργία ή, δεν θα εγνώριζεν ότι θα ετελείτο εις τον σταύλον λειτουργία, έφερεν, δύο ημιόνους δια να τους βάλει εις τον σταύλον. Αλλά κατόπιν συστάσεως, ανέμενεν έξω του σταύλου, προσωρινώς, μέχρις ότου τελειώσει το έργον του ιερέως. Πηγή: (Ευαγγελίας Γεωργ. Κουτσοδόντη, Το ημερολόγιο ενός στρατιώτου, σελ. 53) 
Ύψωμα Μάλι Σπατ, 24 Δεκεμβρίου 1940 
 Ο τραγικός σύντροφος της βραδυάς, Έφεδρος Ανθυπολοχαγός Γιάννης Δούβρης, η λεπτή κι ευγενικιά αυτή φυσιογνωμία, κάνει τις ίδιες σκέψεις. Μέσα στον πυρετό που τον καίει, δυο μέρες τώρα, νοιώθει την ψυχολογική κατάστασι, στην οποία βρίσκομαι. Θέλει κι αυτός να ξεσπάσει. Με την αδύνατη και γλυκειά φωνή του αρχίζει να ψέλνει το τροπάρι «Η Γέννησίς Σου Χριστέ». Με βραχνιασμένη φωνή τον ακολουθώ. Το ψέλνουμε τρεις φορές κι’ έπειτα άλλες τρεις το «Η Παρθένος σήμερον». Κλαίω και ψέλνω μαζί. Τα καυτερά δάκρυα διατρέχουν το πρόσωπό μου κι’ αισθάνομαι το ζεστό μονοπάτι που ακολουθούν επάνω σ’ αυτό. Σε κάποια στιγμή ακούμε ψαλμωδία. Οι στρατιώτες θαμένοι κάτω από τα χιονισμένα αντίσκηνα, αρχίζουν να ψέλνουν ομαδικά και η φωνή τους, η τραγική αυτή επίκλησις προς τον Ουράνιο Πατέρα, ανακατεύεται με τον αέρα και τη βροχή και διασκορπίζεται ανάμεσα στα άξενα και άγονα Αλβανικά βουνά… 
 Πηγή: (Ντίνου Π. Μαγγιοράκου, Το Ξεκίνημα της Νίκης, Ημερολόγιο από τον πόλεμο 40-41, εκδοτικό οίκος «ΑΝΑΤΟΛΗ», Αθήναι 1946, σελ. 81) 

Ο Ιωάννης Μεταξάς, που του έμεναν οι τελευταίες 24 ημέρες ζωής, έγραψε στο ημερολόγιο του :

Το Ελληνικό υποβρύχιο «Παπανικολής», με κυβερνήτη τον Πλωτάρχη Μίλτο Ιατρίδη, επιτέθηκε κοντά στην Σάσωνα εναντίον ιταλικής νηοπομπής και τορπίλισε το οπλιταγωγό «Φιρέντσε» (3.952 ΚΟΧ), 1912) .Τρία μέλη του πληρώματος και 90 από τους 800 στρατιώτες που μετέφερε σκοτώθηκαν. Υπήρξαν 903 επιζώντες. 

Στη Βουλγαρία, η Βουλή ψήφισε το νόμο για την προστασία του Έθνους από τις μυστικές εταιρείες και τους εβραίους που εισηγήθηκε η κυβέρνηση Φίλωφ , με την οποία απαγορεύτηκαν και  διαλύθηκαν 20 οργανώσεις όπως οι μασονικές Στοές, οι Ροταριανοί και οι Σιωνιστικές Οργανώσεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

104 χρόνια από την Μικρασιατική Προδοσία. Στην Αθήνα, ελήφθησαν οι «αποφάσεις» των οποίων η υλοποίηση ανετέθη στους Στεργιάδη και Χατζηανέστη. Το χρονικό όριο για την «λύση» ήταν τα μέσα Αυγούστου. Η Προδοσία θα γινόταν σε 54 ημέρες. Της Παναγίας. Την Τρίτη 21η Ιουνίου 1922 ο κύκλος των Προδοτών περιελάμβανε τον Γλύξμπουργκ, τους Πέντε που εκτελέστηκαν, τον 6ο Χατζηανέστη , τον Στεργιάδη τον Τριανταφυλλάκο, και τον Τρικούπη ο οποίος δεν είχε ακόμα ανακοινωθεί. Το μυστικό το γνώριζαν και ο Ρούφος και ο Μέγας Δάσκαλος της Στοάς των Αθηνών και ο Άγγλος Πρέσβης. Χατζηανέστης και Στεργιάδης θα έφευγαν για την Σμύρνη την Πέμπτη. Από τους Τούρκους το μυστικό το ήξερε ο Κεμάλ. Στο Λονδίνο το ήξεραν, ο Λόϋδ Τζώρτζ και ο Μπάλφουρ και η Μεγάλη Στοά. Όλοι οι άλλοι γνώριζαν ότι "η λύση" του Ανατολικού θα ήταν στρατιωτική. Ο Κεμάλ έχτιζε τον μύθο του.

Το Λονδίνο κατηγορούσε τους Γάλλους και τους Ιταλούς ότι εγκατέλειψαν τους Χριστιανούς, ενω και το Παρίσι και η Ρώμη ειχαν λάβει εγγυήσεις α...