ΠΡΟΔΟΤΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΟ-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ. O ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΠΑΠΑΓΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΠΕΘΕΡΟΣ ΤΟΥ, ( Ο ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ!!!) ΥΠΟΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΛΛΙΝΣΚΗΣ, ΤΟ 1922,ΕΓΚΑΤΈΛΕΙΨΑΝ (ΚΡΥΦΑ) ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΟΥ ΑΦΙΟΝ ΚΑΡΑΧΙΣΑΡ, ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΕΜΑΛ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΜΠΟΔΙΣΑΝ ΤΟΥΣ ΤΣΕΤΕΣ ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΣΤΗΝ ΣΜΥΡΝΗ ΕΝΩ ΗΣΑΝ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΕΒΛΕΠΑΝ ΤΗΝ ΣΜΥΡΝΗ ΝΑ ΚΑΙΓΕΤΑΙ.

Η ΑΠΟΒΙΒΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΝΣΚΙ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΠΑΓΟΥ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΤΙΣ 2/15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1922

Η Τουρκική επίθεση κατά των θέσεων του Ελληνικού Στρατού εξαπολύθηκε όπως είχε προσυμφωνηθεί στην επέτειο της μάχης του Μαντζικέρτ στις 13/26 Αυγούστου 1922. 

Η Μεραρχία Ιππικού, με διοικητή τον υποστράτηγο Ανδρέα Καλλίνσκι και επιτελάρχη τον Αντισυνταγματάρχη Ιππικού Αλέξανδρο Παπάγο , (που ειχε παντρευτεί την κόρη του στρατηγού) ηταν εφεδρεια, του Α'  Σώματος Στρατού που διοικούσε ο Προδότης Νικόλαος Τρικούπης. 

Η Μεραρχία δεν ενεπλάκη στις μάχες της 13ης/26 Αυγούστου και δεν κατεδίωξε το τουρκικό 5ο Σώμα Ιππικού που διήλθε από το αφύλαχτο, (με διαταγή Τρικούπη) Δερβένι του «Τσάι Χισάρ».

 

Σύμφωνα με την Δ/ση Ιστορίας του Ελληνικού Στρατού, στις 15/28 Αυγούστου, η Μεραρχία Ιππικού, είχε Σταθμό Διοικήσεως  στο Ουσάκ. 

Η απόσταση Αφιόν Καραχισάρ/Ουσάκ σήμερα με την Εθνική Οδό είναι 110 χιλιόμετρα. Το 1922 θα ήταν κάπως περισσότερα. 

 Η Μεραρχία βρισκόταν στο Ουσάκ στις 15 Αυγούστου και με τα 4 Συντάγματα Ιππικού και την Έφιππο Μοίρα Πολυβόλων και την Έφιππο Μοίρα Πυροβολικού, μείον την 1η Πυροβολαρχία που βρισκόταν αποσπασμένη στη 2α Μεραρχία. 

Με βάση τα σημερινά οδικά δεδομένα η Μεραρχία Ιππικού θα χρειαζόταν 3-4 ημέρες κατά την υποχώριση για να καλύψει την απόσταση Αφιόν Καραχισάρ/Ουσακ .

Οπότε, για να βρίσκεται στο Ουσάκ στις 15/28 Αυγούστου, θα έπρεπε να έχει αναχωρήσει (κρυφά) χωρίς διαταγή από το μέτωπο στις 12/25 Αυγούστου, πριν δηλαδή την επίθεση του Κεμάλ. 

Αυτό σημαίνει ότι ο Παπάγος που ήταν Νόθος υιός του Γεωργίου και ετεροθαλής αδελφός του Κωνσταντίνου γνώριζε το σενάριο της ταχείας εκκενώσεως κατόπιν του «ατυχήματος» .

Οι ΣΤΑΘΜΟΙ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ της Μεραρχίας Ιππικού , σύμφωνα με την Διευθυνση Ιστορίας Στρατου, μετα το ΟΥΣΑΚ ήσαν:

 

Σ.Σ. Αχμετλέρ 16-8-22, Φιλαδέλφεια 22-8-22. Και ΣΣ Σαλιχλή 23-8-22. 

Στο Σαλιχλί (93 χιλιόμετρα από τη Σμύρνη) έφθασαν μετά την μάχη του 5/42 με τους Τσέτες που προσπάθησαν να καταλάβουν τον Σταθμό και δεν ενεπλάκησαν σε μάχη με τους Τούρκους. 

Μετά, δεν πήγαν προς την Ερυθραία όπως οι «Άλλοι» αλλά πήγαν στην Μαγνησία (25-8-22) και στην Μαινεμένη (26-8-22) και επιβιβάστηκαν στα πλοία για τον Πειραιά στις 31 Αυγούστου. 

Τα 4 Συντάγματα Ιππικού υπό την κάλυψη των πυροβόλων του Αγγλικού Στόλου θα ηταν υπέρ αρκετά για να εμποδίσουν την είσοδο στην Σμύρνη των 400 «ατάκτων» υπό τον «στραβό» (Κιόρ) Μπεχλιβάν που έσφαξαν τον Χρυσόστομο και έκαψαν την Σμύρνη και ήσαν υπεραρκετοί για να αντιμετρήσουν τους 2000 άτακτους που εσφαξαν τον κόσμο στο Βουρλά.

Οι Προδότες Καλλίνσκης και Παπάγος, κατά την "ταχεία εκκένωση", το έβαλαν στα Πόδια βάσει σχεδίου, και δεν πολέμησαν πουθενά.

  Στις 2/15 Σεπτεμβρίου 1922 , αποβιβάστηκαν στον Πειραιά και έκαναν και παρέλαση.