11 Απριλίου. Η μεγαλύτερη Ηφαιστειακή έκρηξη στην Ιστορία

Η έκρηξη ηφαιστείου Ταμπόρα στη νήσο Σουμπάβα της Ινδονησίας άρχισε στις 
5 Απριλίου 1815, και συνεχίστηκε στις 6 , στις 7 , και στις 10 Απριλίου. 
Η μεγαλύτερη έγινε τη νύχτα της 11 Απριλίου 1815. 
Όπως υπολογίζουν οι επιστήμονες ήταν 52.000 φορές ισχυρότερη από την ατομική βόμβα της Χιροσίμα, και ήταν 4 φορές ισχυρότερη από την έκρηξη του Κρακατόα το 1883. Τέτοιου μεγέθους ήταν η έκρηξης της Σαντορίνης.
 Η έκρηξη ηφαιστείου Ταμπόρα είναι η μεγαλύτερη, ισχυρότερη και φονικότερη ηφαιστειακή έκρηξη που είναι καταγεγραμμένη Ιστορία.
 Ήταν ενα «κατακλυσμικό» φαινόμενο που επηρέασε δραματικά τον πλανήτη, με επιπτώσεις στο περιβάλλον και στις κλιματικές συνθήκες . 
Μετά την έκρηξη ακολούθησε, κάθετη πτώση θερμοκρασίας το 1815 και στο σύνολο του 1816, που έμεινε στην Ιστορία ως « η χρονιά χωρίς καλοκαίρι».
 Σε συνδυασμό με την έκρηξη του ηφαιστίου Μαγιόν στο νοτιοανατολικά τμήμα του νησιού Λουζόν, στις Φιλιππίνες τον προηγούμενο χρόνο , προκλήθηκε Ηφαιστειακός Χειμώνας και η μέση θερμοκρασία του πλανήτη έπεσε κατά 7 βαθμούς Κελσίου.
 Οι τιμές των σιτηρών, του κρέατος, των λαχανικών, του βουτύρου, του γάλακτος και του αλευριού στη Βόρεια Αμερική αυξήθηκαν ραγδαία. 
Οι καλλιέργειες στο Μέιν των ΗΠΑ καταστράφηκαν από παγετό τον Ιούνιο. 

Στην Ουγγαρία μετα την έκρηξη του Ταμπόρα, οι άνθρωποι που δεν ήξεραν τίποτα με τρόμο ελιδαν να πέφτει καφέ χιόνι , ενώ στην Βόρεια Ιταλία έπεφτε κόκκινο χιόνι όλο το χρόνο. Η αιτία ήταν η ηφαιστειακή τέφρα στην ατμόσφαιρα.

 Οι χαμηλές θερμοκρασίες και οι έντονες βροχοπτώσεις είχαν ως αποτέλεσμα αποτυχημένες συγκομιδές στη Βρετανία και την Ιρλανδία.
 Στην Ουαλία ολόκληρες οικογένειες πέθαναν από την πείνα 
Ο λιμός ήταν διαδεδομένος στη βόρεια και νοτιοδυτική Ιρλανδία, μετά την καταστροφική συγκομιδή σιταριού, βρώμης και πατάτας. 
Στη Γερμανία, επίσης η κρίση ήταν πολύ σοβαρή.Οι τιμές των τροφίμων αυξήθηκαν απότομα. Οι πεινασμένοι διαδήλωναν μπροστά από τις αγορές σιτηρών και τα αρτοποιεία, και αργότερα έγιναν ταραχές, εμπρησμοί, και λεηλασίες σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις. Ήταν ο χειρότερος λιμός της ηπειρωτικής Ευρώπης του 19ου αιώνα. 
 Οι Κλιματικές διαταραχές συνεχίστηκαν για τρία χρόνια, και σε πολλές περιοχές αφανίστηκαν πληθυσμοί και καλλιέργειες. 
Το 2005 στη νήσο Σουμπάβα οι ηφαιστειολόγοι ανέσκαψαν την θαμμένη «Πομπηία της Ανατολής», που είχε 10.000 κατοίκους.