Όταν το ΝΑΤΟ απέσπασε το Κοσσυφοπέδιο από τη Σερβία
Στις 9 Ιουνίου 1989, το βράδι, ο Στρατηγός του Γιουγκοσλαβικού Στρατού Σβέτοζαρ Μαριάνοβιτς και ο στρατηγός των δυνάμεων του Υπουργείου Εσωτερικών Όμπραντ Στεφάνοβιτς, συνυπέγραψαν στο Κουμάνοβο της πΓΔΜ, με τον βρετανό στρατηγό Τζάκσον, τη στρατιωτική-τεχνική συμφωνίαμε το ΝΑΤΟ, σχετικά με την απόσυρση του γιουγκοσλαβικού στρατού και της αστυνομίας από το Κοσσυφοπέδιο.
Η συμφωνία προέβλεπε μια ζώνη ασφάλειας 25 χλμ στον αέρα και 5 χλμ στο έδαφος εντός τους εδάφους της Γιουγκοσλαβίας στην οποία οι Γιουγκοσλαβικές δυνάμεις δεν μπορούσαν να εισέλθουν χωρίς την άδεια του ΝΑΤΟ.
Η Γιουγκοσλαβία είχε 11 ημέρες για να αποσύρει τις δυνάμεις της.
Προηγουμένως την ίδια ημέρα στη Νέα Υόρκη το Συμβούλιο Ασφαλείας ενέκρινε το ψήφισμα 1244.
Με την απόσυρση του Στρατού και της αστυνομίας από το Κοσσυφοπέδιο άρχισαν να φεύγουν μαζικά οι Σέρβοι αλλά και οι Μαυροβούνιοι.
Σύμφωνα μέσα ενημέρωσης, περισσότεροι από 2.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν και περίπου 5.000 τραυματίστηκαν από τις επιθέσεις του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία, που ξεκίνησαν στις 24 Μαρτίου. Εκτός από χιλιάδες σπίτια καταστράφηκαν οι υποδομές, εμπορικά και βιομηχανικά κτίρια, σχολεία, νοσοκομεία, τα Στούντιο της Τηλεόρασης και πολιτιστικά μνημεία.
Το 2013, το υπουργείο «άμυνας της Σερβίας ανακοίνωσε ότι από τις αεροπορικές επιθέσεις ο Γιουγκοσλαβικός Στρατός είχε 631 νεκρούς 28 αγνοούμενους.
Οι δυνάμεις του υπουργείο Εσωτερικών (ΜUP) είχαν 325 νεκρούς και 24
αγνοούμενους.
Στις αρχές Ιουνίου του 1999, ενώ οι βομβαρδισμοί ήταν ακόμη σε εξέλιξη, οι αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ υποστήριξαν ότι 5.000 άνδρες των Γιουγκοσλαβικών Ενόπλων Δυνάμενων είχαν σκοτωθεί και 10.000 είχαν τραυματιστεί.
Στο Βελιγράδι ο επικεφαλής της διεθνούς νομικής ομάδας που συντάσσει την αγωγή κατά του ΝΑΤΟ για την υλική και ηθική βλάβη που υπέστησαν οι πολίτες κατά τη διάρκεια των αεροπορικών επιδρομών το 1999 στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, δήλωσε ότι η αγωγή θα στρέφεται κατατεθεί εναντίον των 20 χωρών μελών που έλαβαν είτε ένα άμεσο είτε έμμεσο ρόλο στους βομβαρδισμούς.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Τρίτη 17 Αυγούστου 1921 . Σε όλη την έκταση του μετώπου διεξήγοντο συγκρούσεις στην γραμμή Καρά Νταγ - Τσαλ Νταγ - Αρντίζ Νταγ - Καλέ Γκρότο. Το μεσημέρι της 17ης Αυγούστου,το 43o Σύνταγμα Πεζικού, με τον Διοικητή τον Αντισυνταγματάρχη Πεζικού Νικολοδήμο Δημήτριο από το Γαρδίκι Ομιλαίων Φθιώτιδας επιτέθηκε στην υψηλότερη κορυφογραμμή του «Καλέ Γκρότο» του Ουλού Νταγ (ύψ. 1483), κινούμενο μέσα από τις νότιες πλαγιές του Μέχρι τις 16.00, το 43ο Σύνταγμα Πεζικού είχε καταλάβει τις θέσεις των Τούρκων και εγκαταστάθηκε σταθερά στο τραπεζοειδές βραχώδες σύμπλεγμα. Οι απώλειες του 43ου Συντάγματος Πεζικού μαζί με αυτές του Μικτού Αποσπάσματος Ιππικού ανήλθαν σε 210 αξιωματικούς και οπλίτες νεκρούς και τραυματίες. Αυτό ήταν το τελευταίο επεισόδιο της μάχης του Καλέ Γκρότο.Την ίδια ημέρα το 23ο σύνταγμα Πεζικού της 7ης Μεραρχία κατέλαβε το Πολατλί και τον σιδηροδρομικό του σταθμό και αποκατέστησε τη σιδηροδρομική σύνδεση με τις ελληνικές βάσεις εφοδιασμού στο Εσκί Σεχήρ. Στην Αθήνα δεν υπήρχαν ειδήσεις από το Μέτωπο αλλά «δημοσιογραφικές πληροφορίες», Η Ουσία ήταν η μεταστροφή της αγγλικής πολιτικής και η απώλεια της Βορείου Ηπείρου
Το απόγευμα της 17ης Αυγούστου 1921, το βοηθητικό πλοίο του ελληνικού στόλου «Νικόλαος Σοφιάς» που περιπολούσε στον Κόλπο της Νικομήδειας, ...
.png)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου