Το Α1 Τμήμα του Αρείου Πάγου με την υπ’ αριθμ. 652/2010 απόφασή του, έκανε εν μέρει δεκτές αντίθετες αναιρέσεις της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος και της Ένωσης Καταναλωτών «Η Ποιότητα της Ζωής» (ΕΚΠΟΙΖΩ) κατά της 3499/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών που αφορούσαν τους Γενικούς Όρους Συναλλαγών (ΓΟΣ) των πιστωτικών ιδρυμάτων.
Ο Άρειος Πάγος, έκανε δεκτή την εισήγηση του αρεοπαγίτη Ν. Λεοντή και έκρινε νόμιμους τους εξής όρους:
1) την επιβάρυνση του καταναλωτή που χρησιμοποιεί την πιστωτική κάρτα ως μέσο πίστωσης με τόκους αναδρομικά από την ημέρα διεξαγωγής της συναλλαγής και όχι με την πάροδο της προθεσμίας πληρωμής που αναγράφεται στο μηνιαίο λογαριασμό που του αποστέλλεται (γεγονός που συνεπάγεται την επιβάρυνση του καταναλωτή με τόκους κατά μέσο όρο 35 ημερών).(χωρίς να εξετάζεται ο χρόνος πληρωμής από την τράπεζα στον πωλητή.)
2) το κυμαινόμενου επιτόκιο στις πιστωτικές κάρτες με τη δυνατότητα της τράπεζας για μεγαλύτερη αναπροσαρμογή από αυτή που προκύπτει από την αύξηση των επιτοκίων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. (αποσυνδέει δηλαδή τα επιτόκια των πιστωτικών Καρτών από το βασικό επιτόκιο της ΕΚΤ)
3) την μονομερή από την τράπεζα διαμόρφωση του επιτοκίου καταθέσεων, δίχως αναφορά σε εύλογα κριτήρια.
Το Α1 Τμήμα του Αρείου Πάγου , έκρινε παράνομους και καταχρηστικούς τους εξής δευτερεύοντες όρους συναλλαγών:
1) την επιβολή εξόδων για τις αναλήψεις μετρητών από την ίδια τράπεζα μέσω πιστωτικής κάρτας που κλιμακώνονται ανάλογα με το ποσό της ανάληψης. 2) την επιβολή εξόδων αδράνειας (0,60 ή 1,00 ευρώ ανά μήνα) σε καταθετικούς λογαριασμούς που παραμένουν ακίνητοι για διάστημα μεγαλύτερο των 18 μηνών. 3) την επιβολή επιβάρυνσης στον δανειολήπτη 50 ευρώ για τη χορήγηση από την Τράπεζα βεβαίωσης οφειλών. 4) τον περιορισμό της ευθύνης της τράπεζας σε περίπτωση που γίνει παράνομη χρήση του απολεσθέντος ή κλαπέντος βιβλιαρίου καταθέσεως. 5) την επιβολή εξόδων τήρησης και παρακολούθησης στους λογαριασμούς καταθέσεων.
ΑΠΕ - ΜΠΕ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Τα 104 χρόνια της Μικρασιατικής Προδοσίας. Οι προδότες αισθανόντουσαν την αντίδραση των ιδιοφελών βουλευτών τους. Ο Λίντλεϋ έφυγε για το Λονδίνο και περίμενε εκεί ως την «Καταστροφή».Ο πρωθυπουργός του Κεμάλ Ραούφ Πασάς ανακοίνωσε ότι οι Τούρκοι βάδιζαν πρός τον Θρίαμβο.Ο Κεμάλ που έχτιζε το μύθο του δηλωνε οτι η ειρήνη με την ΕλλΆδα ήταν αδύνατη χωρίς την επιστροφή της Σμύρνης.Οι βασιλόφρονες 37 ημέρες πριν το βάλουν στα πόδια ζητούσαν εγγυήσεις από το Λονδίνο ότι η εκκένωση της Σμύρνης θα ήταν "το μέγιστο των παραχωρήσεων". Η απόφαση του Γκλύξμπουργκ ήταν ο άμεσος τερματισμός του Πολέμου. Τα ανάκτορα ήσαν υπέρ της ταχείας ειρήνης. Την άποψη αυτή επανέλαβε και ο Μέταξας. Πέμπτη 7 Ιουλίου 1922, οι Προδότες δεν μπορούσαν να καταθέσουν προυπολογισμό και απελπισμένος Πρωτοπαπαδάκης έκανε διάβημα προς τον Άγγλο πρέσβη για το δάνειο 15 εκ λιρών. Οι τραπεζίτες περίμεναν την λήξη του Πολέμου. Στην Κωνσταντινούπολη «έμαθαν» την απόφαση των Προδοτών για Κατάληψη της Πόλεως.
................................... (Η είδηση για το διάβημα , μεταδώθηκε από τον ανταποκριτή των Νέων του Σικάγο στην Κωνσταντινούπο...
.png)
1 σχόλιο:
Εγώ δεν είχα ποτέ αμφιβολία για αυτό.Οι διεφθαρμένοι και οι ληστές τρώνε μαζί και πίνουν παρέα.H ουσία είναι να το καταλάβουν οι πολλοί που τους πιστεύουν και τους ψηφίζουν.
Δημοσίευση σχολίου