Ρε ουστ Ρουφιάνοι της Νέας Τάξης

Ξανά λόγω της «Επετείου» οι επαγγελματίες Ρουφιάνοι της Νέας Εποχής, ξανάρχισαν το «κλάμα» για τους , «8.372 εχθρούς που σκότωσαν εντός λίγων ωρών πριν 21 χρόνια οι «αδελφοί μας» μετατιτοϊκοί χριστιανο-εθνικο-σοσιαλ-κομμουνιστές Σέρβοι στη Σρεμπρένιτσα, θάβοντάς τους στη συνέχεια χύμα σε ομαδικό τάφο, με την ενεργή παρουσία μάλιστα ελλήνων ευλογημένων εθελοντών».

  Η «σφαγή» στη Σρεμπρένιτσα δεν έγινε ποτέ. Οι νεκροί σκοτώθηκαν πολεμώντας. Και ο αριθμός των δήθεν νεκρών είναι απολύτως πλαστός. Στο Ποτοτσάρι έχουν μεταφερθεί όλοι οι σκοτωμένοι μουσουλμάνοι της περιοχής στον εμφύλιο, (1992-1995) και είναι  6186.
Μερικοί από τους «σκοτωμένους» ζουν στις ΗΠΑ.
«Εγκλήματα πολέμου» με εκτελέσεις αιχμαλώτων υπήρξαν και οι υπεύθυνοι καταδικάστηκαν από το δικαστήριο της Χάγης και είναι γνωστοί.

Αλλά, οι ευαίσθητοι Ρουφιάνοι, που κλαίνε για τα αδέλφια τους, τους μουσουλμάνους που σκότωσαν, «εντός λίγων ωρών», οι Σέρβοι γιατί δεν κλαίνε και για τη σφαγή του Μελιγαλά που ήταν αναλογικά μεγαλύτερη. Οι 6186 που ξεθάφτηκαν και αναγνωρίστηκαν στη Σρεμπρένιτσα βρέθηκαν σε τάφους σε μια ακτίνα 120 χλμ γύρω από τη πόλη, ενώ οι σφαγμένοι από τους Κομμουνιστές ,σε μια ακτίνα 30 χλμ γύρω από το Μελιγαλά το 1944 είναι ίσως περισσότεροι. (9 /27 Σεπτεμβρίου 1944, Καλαμάτα, Μελιγαλάς, Γαργαλιάνοι, Πύλος, Κοπανάκι, Άχλαδόκαμπος κλπ).

Οι ρουφιάνοι «ανθρωπιστές», οι «μοιρολογίστρες» της Σρεμπρενίτσα δεν έχουν ούτε δάκρυ για τα θύματα της σφαγής του Μελιγαλά.

Πρώτον, επειδή υπεύθυνοι ήταν οι άγγλοι πράκτορες. Δεύτερον, επειδή οι δολοφόνοι ήταν «κόκκινοι » και τρίτον επειδή δεν τους πληρώνει κανείς Σόρος, για να κλαίνε για τη σφαγή του Μελιγαλά.