Υπάρχει εκτός από τον «φανφαρονικό» πατριωτισμό και ο μουλωχτός «πατριωτισμός»

Βρήκα ένα κείμενο ενός κοσμοπολίτη, που ο πατέρας του ήταν σπουδαίος αρχιτέκτονας, και το οποίο έχει πολλή πλάκα, γιατί υπερασπίζεται τους Τούρκους συνεργάτες της Σια και το «Κράτος Δικαίου» του Ρότσιλντ, ως, «μουλωχτός» «πατριώτης». Δεν το βάζω για να του κάνω αντιπολίτευση αλλά για να γελάσουμε λιγάκι. Γράφει ο «Τόλης», ο Κερατάς, το…. «πατριωτάκι»:

«…. αποτελεί το πρώτο δείγμα της στάσης Έλληνα δικαστή στο ανώτατο επίπεδο και το δείγμα αυτό μαρτυρεί υψηλό φρόνημα και πραγματικό πατριωτισμό. Όχι από εκείνον το φανφαρονικό πατριωτισμό κάποιων που βροντοφωνάζουν ακραία συνθήματα, κάνουν λεκτικούς λεονταρισμούς, ή ανεμίζουν λάβαρα στις τηλεοράσεις, αλλά τον πραγματικό πατριωτισμό, τον πατριωτισμό της πράξης. Τον μόνο που μετράει. Θυμήθηκα τον πατριωτισμό, που σε ένα κράτος δικαίου αρχίζει από την υπεράσπιση των θεσμών, καθώς από την πρώτη στιγμή που βρέθηκα στην Ελλάδα, στα μέσα Δεκεμβρίου, διαπίστωσα μια διάχυτη απαισιοδοξία…».

Ο «πραγματικός πατριωτισμός», ο «πατριωτισμός της πράξης», είναι αυτό που έκανε ο συναδελφός του Τέλη, Αριστείδης Στεργιάδης, που τον παρέλαβε το αγγλικό θωρηκτό «Iron Duke», ο συναδελφός του μουλωχτός πατριώτης Νικόλαος Τρικούπης , και οι συναδελφοί του που διέσωσαν την «Πατρίδα» από τον όλεθρο της χρεοκοπίας, από το 2009 και εντεύθεν.