Οι δηλώσεις του… «άνεργου βιομήχανου»

Στημένο κόλπο για να περάσουν οι απολύσεις

Κάνανε πώς και πώς ,χρόνια τώρα (από τις μέρες του γύψου), για να μείνουν ελεύθερες οι απολύσεις και να μην πληρώνουν ούτε τις αποζημιώσεις.

Και τώρα που γίνεται το δικό τους, με την γκιλοτίνα της προειδοποίησης, με το 50 % σκόντο σ΄υτά που θα πλήρωναν αλλά και καβάτζα το νόμο 3710/08 (που άλλαξε χέρια στην Ολυμπιακή κι έδιωξε τον κόσμο «αζημίως για την εταιρία»), χρεώνουν την υπόθεση στο μνημόνιο και στις υποχρεώσεις μας απέναντι στους δανειστές μας.

Κάπως έτσι, τα βρίσκει σήμερα η βιομηχανία με την πολιτική, αλλά πατσίζει και αυτά που χρωστάει .Βάζει όμως πόδι σ’ όσα φέρνει ο Καλλικράτης και στις συμπράξεις δημόσιου ιδιωτικού τομέα,πού έρχονται. Άλλωστε τα παλιά δεφτέρια τα φυλλομετράνε οι εξεταστικές και τα μεγάλα μαγαζιά του δημοσίου,(τρένα, λιμάνια και ενέργεια) τάχουν προλάβει άλλοι.

Κάνουν όμως και το σταυρό τους μη τυχόν και πέσει ξαφνικά αυλαία στη Βουλή ,με την κοινωνική έκρηξη και δεν προλάβουν να γίνει η δουλειά τους, με τον κόσμο ουρά στον ΟΑΕΔ και τον ανταγωνισμό στα μέτρα τους.

Έτσι λοιπόν οι μεγάλοι της αγοράς, δημόσια ξορκίζουν τις απολύσεις ,μαζί με τους αρμόδιους υπουργούς και την τρόικα.
Μένουν έτσι μόνο οι μικροί( έμποροι και επαγγελματοβιοτέχνες )που μαζί με τα συνδικάτα που βγαίνουν στους δρόμους, τα ρίχνουν στην Κυβέρνηση για τα μέτρα , όχι μόνο σαν μικρομεσαίοι αλλά επειδή χάνουν τους πελάτες τους. Δηλαδή τους εργαζόμενους που πετάνε στο δρόμο οι μεγάλοι.
Και το εξοργιστικό είναι ότι εταιρική κοινωνική ευθύνη , που δεν κοστίζει, μια και εκπίπτεται από το κέρδος, το παίζει αλληλεγγύη
Με την φωνή βέβαια ενός.... «άνεργου» βιομήχανου

ΥΓ. Από μεγάλο τζάκι