.png)
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Στις 21 Σεπτεμβρίου 1937 πέθανε στην Κόρινθο ο Ιωάννης Συκουτρής σε ηλικία 36 ετών. Ο θάνατος του αποδόθηκε αρχικά, σε «ξαφνικίτιδα». Σε καρδιακή προσβολή. Αλλά, μήνες μετά, γράφτηκε ότι βρέθηκε δίπλα του ένα μπουκαλάκι «Βερονάλ», οπότε ο θάνατός του χαρακτηρίστηκε από τον Μανιαδάκη αυτοκτονία. Τότε, μαζί με το «Βερονάλ» βρέθηκε ένα δυσανάγνωστο και βιαστικό σημείωμα προς τον καθηγητή του Πολυτεχνείου Άγγελο Καλαμαρά με το οποίο κληροδοτούσε τα βιβλία του στην Ακαδημία, άφηνε ένα χρηματικό πόσο στη γυναίκα του Χαρά, και ζητούσε να δημοσιευτεί το τμήμα της εισαγωγής στην «Ποιητική» του Αριστοτέλη που είχε ολοκληρώσει χωρίς κανείς να προσπαθήσει να το συμπληρώσει. Αυτό το σημείωμα θεωρήθηκε ως η τελευταία βούληση του Συκουτρή. Από το 1937 δεν έγινε ποτέ γραφολογικός έλεγχος του σημειώματος, το οποίο δεν αναφερόταν στα ρεπορτάζ για τον θάνατό του της 23ης Σεπτεμβρίου 1937.
Το καλοκαίρι του 1937 ο Συκουτρής ταξίδεψε στη Γερμανία συνοδεύοντας ομάδα φοιτητών του. Οι Γερμανοί τον εκτιμούσαν πολύ. Και η επίσκεψη...
.png)
1 σχόλιο:
Ήθελα κύριε Χατζάρα να σας συγχαρώ για έρευνα που κάνετε, για την επιμονή σας στην σημασία που δίνετε στην ιστορία, σ' ένα λαό που επιμένει να λησμονεί και να μηρυκάζει ότι του πλασάρει η εξουσία.
Ο ρόλος αυτού του ανθρώπου στην πορεία αυτού του τόπου υπήρξε καθοριστικός όπως και στην στην αλλοίωση του
ψυχισμού του λαού (να μπείτε στην Ευρώπη για να γίνεται άνθρωποι!) και στην αισθητική του.
Θα πει κάποιος, μα αυτό είναι το ζήτημα τώρα;
Εδώ μιλάμε για Κύπρο για παγίωση των αριστερών μύθων κλπ κλπ.
Για μένα και μόνο που πέρασε στην αισθητική του Έλληνα την έννοια της αντιπαροχής και της δίχως έλεγχο άναρχης δόμησης, μαζί με τα "κουτιά", δυάρια τριάρια και της θλιβερής "πολυκατοικίας", παντού στην χώρα, μα κυρίως στην Αθήνα και Αττική, φτάνει και περισσεύει να ονομαστεί καταστροφέας.
Αυτό βέβαια δεν "αθωώνει" τους συνεχιστές του, δηλαδή όλους τους "πολιτικούς σχηματισμούς" που ακολούθησαν, ακόμη και εάν επιφανειακά φαίνονταν πως τον "αντιπολιτευόταν"..
Υπό αυτή την έννοια δεν ξέρω εάν θα έπρεπε να μιλάμε για "Παπανδρεισμό" η άλλων -ισμών, αφού μια ανεστραμμένη διατύπωσή του ήταν.
Κι' όλοι μαζί εκείνου του Βενιζελ-ισμού.
Σας ευχαριστώ!
Δημοσίευση σχολίου