5/4/13

Φεύγοντας από το Βελιγράδι. Πριν 14 χρόνια (Αρχείο)

Ανεκδοτη φωτογραφία.Πως βρισκόταν η ελληνική σημαία  στην πλατεία της Δημοκρατίας (Trg Republike) της σερβικής πρωτεύουσας. O Σύμβουλος Τύπου της Ελληνικής Πρεσβείας  στο Βελιγράδι και ο Ακόλουθος Δρόσος Χατζηθεοδούλου, κατα τις συναυλίες διαμαρτυρίας εναντίων των Νατοικών βομβαρδισμών με την Ελληνική Σημαία.
Φεύγοντας από το Βελιγράδι (Αρχείο)

Ρεπορτάζ της εφημερίδας «Ντάνας» που αναδημοσιεύτηκε στην «Μακεδονία» ,την Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου 1999

ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ.-Πριν από λίγες μέρες το Βελιγράδι αποχαιρέτησε με πολλά ειλικρινή ευχαριστήρια ένα φίλο του. Ίσως φανεί υπερβολικό αυτό το οποίο λέμε, αλλά πολλοί πολίτες του Βελιγραδίου μαζί με 'Έλληνες, που ζουν και εργάζονται στη γιουγκοσλαβική πρωτεύουσα, συγκεντρώθηκαν την περασμένη Τρίτη (14 Σεπτεμβρίου) σε αποχαιρετιστήριο δείπνο προς τιμήν του συμβούλου Τύπου της ελληνικής πρεσβείας Σπύρου Χατζάρα.
Αφού αφιέρωσε πέντε χρόνια από την ζωή του στο Βελιγράδι, τώρα αναχωρεί για την ελληνική πρεσβεία στη Μόσχα. Ο Σπύρος Χατζάρας ήρθε ξαφνικά στο Βελιγράδι τον Οκτώβριο του 1994, ως έκπληξη γιατί δεν συνηθίζεται καλοί και φημισμένοι δημοσιογράφοι να μετακινούνται... σε γραφεία Τύπου . Ακόμη πιο ασυνήθιστο είναι να μετατρέπονται σε καλούς και πετυχημένους διπλωμάτες. Και ο Σπύρος Χατζάρας αποτελεί μια τέτοια εξαίρεση. Είναι από αυτούς τους Έλληνες που επιδιώκουν και επιτυγχάνουν να αφήνουν τα ίχνη τους στις χώρες στις οποίες θητεύουν και γι' αυτό είναι φυσικό να αφήνουν πίσω τους φίλους.
Ο αποχωρών 'Έλληνας σύμβουλος Τύπου, γνωστός πια στη γιουγκοσλαβική πρωτεύουσα με το μικρό του όνομα, Σπύρος, δήλωνε πολύ υπερήφανος που ήταν ένας από τους ιδρυτές της αθηναϊκής εφημερίδας «Νίκη», που όπως έλεγε «άρχισε χωρίς χρήματα όπως εσείς εδώ στη “Ντάνας”». Εργάστηκε έντονα για να υπερνικηθεί εκείνο το άσχημο κλίμα που είχε δημιουργηθεί ανάμεσα στις δύο χώρες, μετά τα επεισόδια στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα μπάσκετ το 1995 στην Αθήνα. Μεταξύ όλων των ‘άλλων που έκανε, ήταν να εκδώσει αρκετά βιβλία Ελλήνων που έζησαν και δραστηριοποιήθηκαν στις δικές μας περιοχές . Ήταν αυτός, που είχε την πρωτοβουλία να τοποθετηθεί μία πλάκα στον πύργο Νεμπόισα, στο πάρκο Καλεμέγκταν δίπλα στο Δούναβη, όπου πριν από 200 χρόνια οι Τούρκοι σκότωσαν τον Ρήγα Φεραίο και επτά συντρόφους του.
Ο Σπύρος Χατζάρας φεύγει χωρίς να έχει ολοκληρώσει τα δύο μεγάλα του σχέδια, η υλοποίηση των οποίων σκόνταψε στην έλλειψη χρημάτων. To ένα, η δημιουργία μιας ταινίας κινουμένων σχεδίων με τον Νίκολα Μάιντακ για τον Ρήγα Βελεστινλή και το δεύτερο, η έκδοση ενός σύγχρονου ελληνοσερβικού λεξικού. Αρκετά μετριόφρων ο ίδιος, δηλώνει απλά: «Νομίζω ότι κατάφερα να κάνω κάποιους ανθρώπους εδώ ευτυχέστερους».
To μεγαλύτερο εύσημο, που πρέπει να του αποδώσουμε, είναι το γεγονός ότι μαζί με κάποιους άλλους Έλληνες φίλους ήταν μαζί μας σε πολύ δύσκολες στιγμές Μα πάνω απ' όλα, τελικά παντρεύτηκε τη Μίρα. Μια δικιά μας Σέρβα.

Η Προδοσία του 1941. 18 Απριλίου .Η Μεγάλη Παρασκευή του ελληνικού Κράτους και του Ελληνικού Λαού. Στην Αθήνα μετά την εκτέλεση του Κοριζή ο έντρομος Γκλυξμπουργκ ανελαβε και Πεωθυπουργός και επέβαλε τον Στρατιωτικό Νόμο για να μην υπάρξουν διαδηλώσεις. Η 18η Απριλίου 1941, ήταν η 13η ημέρα της Γερμανικής Επίθεσης και η 173η συμμετοχής της Ελλάδας στον Πόλεμο. Η στρατιά της Ηπείρου υποχωρούσε υπό τα πυρά των Ιταλικών και Γερμανικών αεροπλάνων. Από ολόκληρο το αγγλικό εκστρατευτικό Σώμα, (40.000) που είχε έρθει να μας βοηθήσει, μόνο ένα τάγμα δυστυχισμένων νεοζηλανδικών πολεμούσε στα Τέμπη. Όλοι οι άλλοι έτρεχαν προς τις Θερμοπύλες. Ο Τσώρτσιλ απειλούσε τη Ρώμη γιοα να μην βομβαρδιστεί η Αθήνα. Ο Παπάγος έλεγε ότι συγκρατούσε επιτυχώς τους Γερμανούς. Οι Γερμανοί βομβάρδισαν την Λαμία και την Χαλκίδα. Οι Ιταλοί ανακατέλαβαν την Χειμάρα, το Αργυρόκαστρο και την Πρεμετή. Το Ιταλικό ανακοινωθέν ανέφερε: Ο εχθρός, παντού καταδιωκόμενος από τα στρατεύματά μας, πολυβολημένος και βομβαρδισμένος από τις αεροπορικές μας μονάδες, υποχωρεί άτακτα, αφήνοντας στα χέρια μας πολλούς αιχμαλώτους και υλικά κάθε είδους. Οι Αγγλοι έλεγαν ψευδώς ότι οι Γερμανικές απώλειες είχαν φθάσει στις 50.000 Στη Γιουγκοσλαβία, τέθηκε σε ισχύ η άνευ όρων παράδοση του Γιουγκοσλαβικού Στρατού.

του Σπυρίδωνα Χατζάρα Η Στρατιά της Ηπείρου, (ΤΣΗ), περπατούσε πεινασμλενη, για πέμπτη ημέρα, και συχνά υπό βροχή. Δεχόταν τις επιθέσεις και...