Ζούμε σε μία εποχή στην οποία η νοημοσύνη περνάει Σύριζα από τα κεφάλια μερικών.

Το κάψιμο βιβλίων και συμβόλων, η καταστροφή της ιδιωτικής περιουσίας και οι επιθέσεις κατά ανθρώπων θεωρούνται δημοκρατία και όσοι δεν συμφωνούν είναι φασίστες.
Η προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας θεωρείται φασισμός ενώ το μοίρασμα ιστορίας, εδαφών και ο ραγιαδισμός, πατριωτισμός.
Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι θεωρούν πως όλοι μας είμαστε πατριώτες ανεξάρτητα των πράξεών μας.
Η παραπληροφόρηση και η στρέβλωση της παιδείας αντιγράφωντας τμήματα ολόκληρα της τουρκικής «ταρίχ» και βάζοντάς τα στα ελληνικά βιβλία ιστορίας θεωρούνται «βήματα» προς μία «ανοικτή κοινωνία»(sic) και την δημοκρατία.
Θεωρείται δημοκρατία το τριακόσιοι άνθρωποι να κυβερνούν δέκα εκατομμύρια απαιτώντας την ανακύκλωση του συστήματος κάθε τέσσερα χρόνια χωρίς ποτέ να ερωτηθεί η γνώμη αυτών των δέκα εκατομμυρίων για τίποτε.
Πολιτικοί θεωρούν πως διαφάνεια είναι το να κάνουν μυστικές συμφωνίες στο εξωτερικό για τα εθνικά θέματα.
Πολιτικοί θεωρούν πως οι πολίτες δουλεύουν γι' αυτούς και όχι το αντίθετο.
Πολιτικοί θεωρούν πως καταστρατηγείται η έννοια της δημοκρατίας με το δημοψήφισμα.
Πολιτικοί θεωρούν πως είναι απόλυτα θεμιτό να φορολογείται ο Έλληνας πολίτης ώστε τα χρήματα αυτά να δίνονται σε σκοπούς με αμφισβητούμενες ιδεολογίες και βλέψεις οι οποίοι δεν θα υπήρχαν καν χωρίς αυτήν την χρηματοδότηση.

Oudeis Outis