Το τέλος του πολέμου με τους Κομμουνιστές που εισέβαλαν στην Ελλάδα

Η δεύτερη διάσκεψη της «Κομινφόρμ» έγινε στο Βελιγράδι τον Ιανουάριο του 1948. Λίγο καιρό μετά, εκδηλώθηκε η ρήξη Τίτο-Στάλιν, και  η «Κομινφορμ» μετακόμισε στο Βουκουρέστι όπου και στις 28 Ιουνίου 1948, η τρίτη διάσκεψη των κομμουνιστικών κομμάτων της Κομινφόρμ , ανακοίνωσε την αποπομπή της Ένωσης Γιουγκοσλάβων Κομμουνιστών , με την κατηγορία του εθνικισμού.
 Την ίδια ημέρα η 4η Ολομέλεια του ΚΚΕ αποφάσισε να συνταχθεί με την Κομινφόρμ ενάντια στον Τίτο.

 Τα κόμματα που ήταν με τον Στάλιν ήταν οι Βούλγαροι και οι Αλβανοί.

 Οι αντίπαλοι του Τίτο στα Σκόπια που συνεργαζόντουσαν με την Βουλγαρία και οι Αλβανοί, είχαν οδηγίες από την Μόσχα να ανακηρύξουν άμεσα ένα «Μακεδονικό Κράτος», ως μέσο πίεσης στον Τίτο. Το σχέδιο το γνώριζαν και οι αμερικανοί και οι Άγγλοι.

 Στο τεύχος 12 του περιοδικού «Δημοκρατικός Στρατός», τον Δεκέμβριο του 1948 δημοσιεύτηκε άρθρο του Ν. Ζαχαριάδης, με την υπογραφή «Κ» ,που έλεγε ότι «ο μακεδονικός λαός θα αποκτήσει μια ανεξάρτητη, και ενιαία κρατική υπόσταση»,  «στην οικογένεια των λεύτερων λαϊκοδημοκρατικών λαών στα Βαλκάνια». 

Η θέση αυτή έγινε επίσημη με την 5ης Ολομέλεια που συνήλθε στους Ψαράδες εκέι όπου υπέγραψαν τη ν υλοποίηση της 5ης Ολομέλειας οι συντρόφοι Αλαίκσυς Μεκεντόνσκυ και Αγκίμ Ζάεφ. 

Επομένως, η επίθεση για την κατάληψη της Φλώρινας στις 11 με 13 Φεβρουαρίου 1949, έγινε σε συνεργασία με τους κομμουνιστές στα Σκόπια, που έστειλαν και στρατό και πυροβολικό και ασυρμάτους. 

Η μάχη της Φλώρινας δεν ήταν μια μάχη με το «Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας», αλλά μάχη με τη διεθνή ταξιαρχία της Κονμιφόρμ, που είχε αλβανούς και βουλαρόφωνους.
 Επρόκειτο δηλαδή καθαρά για ξένη εισβολή, η οποία συγκαλύφθηκε με εντολή των αμερικανών, για να προστατευθεί ο σύντροφος Τίτο.

Σπύρος Χατζάρας