Οι τελευτές ημέρες της Ελληνικής Πομπηίας . Η προδομένη μάχη των Οχυρών. 161η ημέρα του πολέμου.

Η έκρηξη του "Κλαν Φράιζερ" 

1941.Στις 3.20 το πρωί, τα ξημερώματα της Δευτέρας 7 Απριλίου, από τα γερμανικά βομβαρδιστικά που διοικούσε ο σμήναρχος Χάγιο Χέρμαν, και επιτίθονταν στον Πειραίά,  χτυπήθηκε και ανατινάχτηκε το αγγλικό φορτηγό «ΚΛΑΝ ΦΡΑΪΖΕΡ» που περίμενε να ξεφορτώσει, και που μετέφερε 250 τόνους ΤΝΤ.
Η έκρηξη ήταν τρομαχτική και έγινε αισθητή όχι μόνο στην Αθήνα μα και σε πολύ μεγαλύτερη περιοχή. Ως την Ελευσίνα , τα Μέγαρα, την Κηφισιά και την Εκάλη. Από τον βομβαρδισμό βυθίστηκαν 11 πλοία ενώ αλλά 60 έπαθαν ζημιές.
Στην αντιαεροπορική άμυνα πήραν μέρος τους Βρετανικά αντιτορπιλικά «Αίας» και «Καλκούτα».
Στην μάχη των Οχυρών, οι Γερμανοί παρέκαμψαν το Οχυρό Νυμφαίας και στις 7 Απριλίου και έφτασαν στην Κομοτηνή. Ήταν η πρώτη πόλη που καταλήφθηκε. Το Οχυρό «Κελκαγιά» (ή Σπανή Πέτρα) του οποίου διοικητής ήταν ο Λοχαγός Πεζικού Τηλέμαχος Ζακυνθινός αναγκάστηκε να παραδοθεί στις 11.30, εξαιτίας των αερίων που διοχέτευσαν οι Γερμανοί ενώ η φρουρά μαχόταν εντός των Στοών. Η Φρουρά της «Σπανής Πέτρας» είχε 18 νεκρούς. Ο Μπακόπουλος όμως είχε διατάξει ήδη σύμπτυξη, και η φρουρά είχε εγκαταλειφτεί μόνη της από το πυροβολικό. Στις 16.00 παραδόθηκε το Οχυρό «Ιστίμπεη» στο ύψωμα της «Κερκίνης», που μαχόταν και αυτό στις Στοές. Από τους Γερμανούς που διείσδυσαν υπήρχαν 100 νεκροί και τραυματίες, Οι απώλειες της φρουράς του Οχυρού «Ιστίμπεη» ανήλθαν σε 25 νεκρούς και 70 τραυματίες. Οι αιχμάλωτοι οδηγήθηκαν εντός της Βουλγαρίας στο Πετρίτσι και απελευθερώθηκαν με τη συνθηκολόγηση του Μπακόπουλου στις 9 Απριλίου.
Το βράδυ της 7ης Απριλίου, η γερμανική 2η Τεθωρακισμένη Μεραρχία, κάνοντας «παρέλαση», πέρασε «αντουφέκιστη» την κοιλάδα του «Στρούμνιτσα» και κατέλαβε τη Νέα Δοϊράνη και Γευγελή.
Στις 23.30 αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει το Οχυρό «Νυμφαία».
Η φρουρά του Οχυρού Αρπαλούκι με διοικητή τον Ταγματάρχη Πεζικού Δημήτριο Καραθάνο απεχώρησε συντεταγμένα τη νύχτα της 7ης Απριλίου κάνοντας έξοδο, αλλά αιχμαλωτίστηκε από τους Γερμανούς στις γέφυρες του Στρυμόνα. Όπως και στο Μεσολόγγι, ο αγώνας των Οχυρών ήταν προδομένος.

Οι «Σύμμαχοι» που διέταζαν ο τενεκές στρατηγός Χένρι Μέτλαντ Γουίλσον, ο τενεκές Ουέιβελ, ο υπάλληλος τους Παπάγος και ο εστεμμένος τενεκές, δεν είχαν καμιά θέληση να υπερασπιστούν το εθνικό έδαφος, για το οποίο μάχονταν με αυτοθυσία και αυταπάρνηση οι αξιωματικοί και οι οπλίτες.
Η «γραμμή» ήταν στον Αλιάκμονα και στις «Θερμοπύλες» και η Στρατιά της Ηπείρου είχε εγκαταλειφτεί στην τύχη της, και ο εστεμμένος τενεκές ετοιμαζόταν για τη «Νέα μάχη των Θεμοπυλών».

Στις 6 Απριλίου 1941 δεν λέχθηκε κανένα δεύτερο «ΟΧΙ» των Ελλήνων.
Η κυβέρνηση του εστεμμένου Τενεκέ δεν ήταν ελληνική αλλά «προδοτική».