22/4/09

Να μην γίνει το διάβασμα μια χαμένη Τέχνη

«από τότε που κάηκε η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας/
πολύ λίγα βιβλία κρατώ/
αλλά και αυτά κάθε βράδυ καίγονται/
Τα μισοκαμένα φύλλα τους/
σαν νυχτερίδες κρέμονται/
από την γραμμή του ορίζοντα/
που λυγίζει/ μέχρι να σωριαστεί/
Θόρυβοι και φλόγες/ δε με αφήνουν να κλείσω μάτι/
κι όταν καταφέρνω να ησυχάσω/
μια μικρή μαϊμού στέκει στο παράθυρο/
μουρμουρίζοντας ασταμάτητα/
τα ονόματα των εμπρηστών».
(Γιάννης Πάσχος, Ζωή εκτός ωραρίου, εκδ.Μελάνι)


Επιτρέψτε μου, τούτες τις μέρες της περισυλλογής και της προετοιμασίας για την υποδοχή της Λαμπρής, της Ανάστασης και της Άνοιξης, να μην ασχοληθώ σήμερα με κατ΄ εξοχήν πολιτικό θέμα, όπως συνήθως κάνω.
Έτσι, θα αναφερθώ σε κάτι που αγαπώ πολύ, όπως και χιλιάδες συμπατριώτες μου νομίζω, όπως πολλοί άνθρωποι σε κάθε γωνιά της Γης-ευτυχώς. Στο διάβασμα, μία εκ των μεγίστων απολαύσεων για κάθε ανθρώπινο, σκεπτόμενο ον.
Στην καθημερινότητα μας βλέπουμε ή χαζεύουμε στην συσκευή μας τηλε-σκουπίδια με τις ώρες, από εθισμό ή από βαρεμάρα, σερφάρουμε στο διαδίκτυο, παίζουμε ηλεκτρονικά παιχνίδια, στέλνουμε ηλεκτρονικά μηνύματα: ΧΑΝΟΥΜΕ πολύτιμο χρόνο από το Διάβασμα.
(με την ευκαιρία, να διατυπώσω το αυτονόητο, προς όλους τους εμπρηστές ή φιλόδοξους εμπρηστές που βάζουν φωτιά σε βιβλιοθήκες- έγινε και εδώ μια απόπειρα στα απόνερα της λεγόμενης «εξέγερσης» του περασμένου Δεκέμβρη- , όπως και σε όσους καίνε βιβλία, ότι καίνε ΠΛΟΥΤΟ που ανήκει σε όλους μας. Φαίνεται να αγνοούν συν τοις άλλοις πως αν παραμείνουν αμόρφωτοι, αυτό- καταδικάζονται να είναι προλεταριάτο ή πρεκαριάτο εφ΄ όρου ζωής και δη κακοπληρωμένο και ανασφάλιστο. Διότι η γνώση είναι δύναμη….)
Το βιβλίο, «το πιο εκπληκτικό από όλα τα εργαλεία που επινόησε ο άνθρωπος» (Μπόρχες), γιγαντώνει την φαντασία μας, πολλαπλασιάζει την γνώση μας, επιμηκύνει την ζωή μας αφού μας επιτρέπει να μεταφερόμαστε όπου θέλουμε- να παρακολουθούμε από κοντά ζωές των άλλων(των πρωταγωνιστών/ ηρώων του κάθε βιβλίου)- να συνταυτιζόμαστε ή να αποκλίνουμε όποτε θέλουμε μαζί τους..
Αν «η πληθώρα των πληροφοριών στο διαδίκτυο είναι μια άλλης μορφής άγνοια», το βιβλίο παραμένει σταθερά εργαλείο γνώσης, αυτό-συνείδησης, κερδισμένου χρόνου. Το διάβασμα μια απέραντη πεδιάδα τέρψης και περισυλλογής.
Αυτές τις μέρες, φεύγοντας από τις μεγαλουπόλεις με την ευκαιρία της Μεγάλης Εβδομάδας και της Λαμπρής, πάρτε ένα βιβλίο μαζί σας. Να μην συμβάλουμε κι΄ εμείς να γίνει το διάβασμα μια χαμένη Τέχνη.


ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
e-mail: gpapagian@in.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Τα 104 χρόνια της Μικρασιατικής Προδοσίας. Οι προδότες αισθανόντουσαν την αντίδραση των ιδιοφελών βουλευτών τους. Ο Λίντλεϋ έφυγε για το Λονδίνο και περίμενε εκεί ως την «Καταστροφή».Ο πρωθυπουργός του Κεμάλ Ραούφ Πασάς ανακοίνωσε ότι οι Τούρκοι βάδιζαν πρός τον Θρίαμβο.Ο Κεμάλ που έχτιζε το μύθο του δηλωνε οτι η ειρήνη με την ΕλλΆδα ήταν αδύνατη χωρίς την επιστροφή της Σμύρνης.Οι βασιλόφρονες 37 ημέρες πριν το βάλουν στα πόδια ζητούσαν εγγυήσεις από το Λονδίνο ότι η εκκένωση της Σμύρνης θα ήταν "το μέγιστο των παραχωρήσεων". Η απόφαση του Γκλύξμπουργκ ήταν ο άμεσος τερματισμός του Πολέμου. Τα ανάκτορα ήσαν υπέρ της ταχείας ειρήνης. Την άποψη αυτή επανέλαβε και ο Μέταξας. Πέμπτη 7 Ιουλίου 1922, οι Προδότες δεν μπορούσαν να καταθέσουν προυπολογισμό και απελπισμένος Πρωτοπαπαδάκης έκανε διάβημα προς τον Άγγλο πρέσβη για το δάνειο 15 εκ λιρών. Οι τραπεζίτες περίμεναν την λήξη του Πολέμου. Στην Κωνσταντινούπολη «έμαθαν» την απόφαση των Προδοτών για Κατάληψη της Πόλεως.

................................... (Η είδηση    για το διάβημα , μεταδώθηκε από τον   ανταποκριτή  των Νέων  του Σικάγο στην Κωνσταντινούπο...