ΚΟΛΑΦΟ ΓΙΑ ΤΟΝ Δ. ΤΣΟΒΟΛΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ Η ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΝΟΜΙΚΙΣΤΙΚΟ ΤΕΡΤΙΠΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΔΗΚΚΙ.
Μόνο ως πολιτικό ανέκδοτο μπορεί να εκληφθεί η «επάνοδος» Τσοβόλα στο ΔΗΚΚΙ.
Ο κύριος Τσοβόλας αφού προσπάθησε ανεπιτυχώς να κλείσει το ΔΗΚΚΙ το 2004 για να αυτοπροταθεί στη συνέχεια για τη θέση του επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, και αφού το προηγούμενο διάστημα στράφηκε με κάθε τρόπο ευθέως εναντίον του ΔΗΚΚΙ προσπαθεί τώρα να αξιοποιήσει την παλιά πολιτική ιδιότητα του Προέδρου ώστε να αυτοπροταθεί πάλι ως επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ.
Χρησιμοποιεί μάλιστα για αυτό νομικίστικα τερτίπια και φθηνά επικοινωνιακά τρικ που δεν πείθουν κανέναν. Μόνο σε πολιτικά υπανάπτυκτους μπορούν να απευθυνθούν.
Το ΔΗΚΚΙ όλο το προηγούμενο διάστημα είχε και έχει μια πλούσια πολιτική δράση γνωστή στον ελληνικό λαό συνεχίζοντας πάνω στις αξίες και τις αρχές του σοσιαλιστικού - πατριωτικού χώρου. Το ΔΗΚΚΙ αποτελούσε και αποτελεί πολιτική πραγματικότητα και παρά τα εμπόδια που έθεσε κατά καιρούς ο κ. Τσοβόλας συμμετείχε με τα στελέχη του στις δημοτικές – νομαρχιακές εκλογές του 2006 εκλέγοντας πολλούς δημοτικούς και νομαρχιακούς συμβούλους σε όλη την Ελλάδα. Επίσης συμμετείχε στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2007 σε συνεργασία με το ΣΥΡΙΖΑ.
Η πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου αποτελεί πολιτικό και νομικό κόλαφο κατά του Δημήτρη Τσοβόλα, αφού ματαιώνει τα σχέδιά του για κλείσιμο του ΔΗΚΚΙ ενώ αναγνωρίζει ότι η συντριπτική πλειοψηφία της Κεντρικής Επιτροπής (86 μέλη) τάχθηκαν υπέρ της συνέχειας του κόμματος. Κάθε προσπάθεια του κ. Τσοβόλα να ανακαλύψει ερείσματα σε αυτή την απόφαση θα πέσει στο κενό .
Ήδη η πλειοψηφία της Κεντρικής Επιτροπής έχει συγκαλέσει έκτακτο Συνέδριο για τις 2 Μαΐου στην Αθήνα το οποίο θα δώσει την πρέπουσα πολιτική απάντηση στον αποσκιρτήσαντα πρώην Πρόεδρο.
Η Διοικούσα Επιτροπή ΔΗΚΚΙ
Π. ΜΑΝΤΑΣ, Η. ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ, Γ. ΠΑΝΤΖΑΣ
Αθήνα 5.4.09
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Τα 104 χρόνια της Μικρασιατικής Προδοσίας. Οι προδότες αισθανόντουσαν την αντίδραση των ιδιοφελών βουλευτών τους. Ο Λίντλεϋ έφυγε για το Λονδίνο και περίμενε εκεί ως την «Καταστροφή».Ο πρωθυπουργός του Κεμάλ Ραούφ Πασάς ανακοίνωσε ότι οι Τούρκοι βάδιζαν πρός τον Θρίαμβο.Ο Κεμάλ που έχτιζε το μύθο του δηλωνε οτι η ειρήνη με την ΕλλΆδα ήταν αδύνατη χωρίς την επιστροφή της Σμύρνης.Οι βασιλόφρονες 37 ημέρες πριν το βάλουν στα πόδια ζητούσαν εγγυήσεις από το Λονδίνο ότι η εκκένωση της Σμύρνης θα ήταν "το μέγιστο των παραχωρήσεων". Η απόφαση του Γκλύξμπουργκ ήταν ο άμεσος τερματισμός του Πολέμου. Τα ανάκτορα ήσαν υπέρ της ταχείας ειρήνης. Την άποψη αυτή επανέλαβε και ο Μέταξας. Πέμπτη 7 Ιουλίου 1922, οι Προδότες δεν μπορούσαν να καταθέσουν προυπολογισμό και απελπισμένος Πρωτοπαπαδάκης έκανε διάβημα προς τον Άγγλο πρέσβη για το δάνειο 15 εκ λιρών. Οι τραπεζίτες περίμεναν την λήξη του Πολέμου. Στην Κωνσταντινούπολη «έμαθαν» την απόφαση των Προδοτών για Κατάληψη της Πόλεως.
................................... (Η είδηση για το διάβημα , μεταδώθηκε από τον ανταποκριτή των Νέων του Σικάγο στην Κωνσταντινούπο...
.png)
2 σχόλια:
Εγώ πάντως κύριε Χατζάρα, είχα-έχω μια απορία:
Τι γύρευαν-γυρεύουν κάποιοι που αυτοαποκαλούνται σοσιαλιστές-πατριώτες, επί 2 συναπτά έτη στον Συνασπισμό; Συγχωρείστε με τον στενόμυαλο και αδαή, αλλά αδυνατώ να καταλάβω πώς είναι δυνατόν να συνυπάρξουν πατριώτες με εθνομηδενιστές και δημοκράτες με λάτρεις της κουκούλας, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ.
μπραβο στους συνεχιστες του ΔΗΚΚΙ
αποδειξαν οτι μαχονται για τις ιδεες τους και οχι για τα λεφτα που τους κατηγορουσαν αδικα
Δημοσίευση σχολίου