22/9/21

Η Συμφωνία των «μεγάλων» για την υποτίμηση του δολαρίου της 22ας Σεπτεμβρίου 1985 και η υποτίμηση-απάτη της δραχμής έναντι του δολαρίου από την διεφθαρμένη ελληνική ψωρο-ελίτ , τον «εκσυγχρονιστή» Σημίτη και τον Σοσιαλιστή Παπανδρέου, που προσχώρησε στους λωποδύτες .

 

 

Το 1985, ήταν χρονιά εκλογών στην Ελλάδα. Οι ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 1985 έγιναν στις 2 Ιουνίου και ο Ανδρέας τις κέρδισε με ποσοστό 45,82% . 
Στο Κράτος Δικαίου είχαν γίνει ένα χρόνο πριν . 

Το Διεθνές ΑΘΕΑΤΟ Συμβούλιο, αποφάσισε τότε να στηριχτεί η ταχεία ανάκαμψη της αμερικανικής οικονομίας από την Ύφεση , που προκαλούσαν οι φθηνές εισαγωγές. 

Η σταδιακή υποτίμηση του δολαρίου σε σχέση με τα νομίσματα της Ιαπωνίας, της Βρετανίας, της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ολλανδίας, του Καναδά , και της Ελβετίας, είχε αρχίσει από τον Μάρτιο του 1985. 

 Έτσι για παράδειγμα ενώ τον Μάρτιο του 1985 η ισοτιμία του δολαρίου ήταν στα 3.46140 Δυτικογερμανικά Μάρκα τον Σεπτέμβριο βρισκόταν στα 3.173. Αλλά αυτό δεν έφθανε, 

Χρειαζόταν κάτι μαζικό, και επειδή τα λεφτά των «Αγορών» δεν έφθαναν, αποφασίστηκε η Κρατική «παρέμβαση» στις «Αγορές» . 

 Από το 1980 έως το 1985 το δολάριο είχε ανατιμηθεί κατά περίπου 50% έναντι του ιαπωνικού γεν, του γερμανικού μάρκου, του γαλλικού φράγκου και της βρετανικής λίρας. 
 Τον Μάρτιο του 1985, λίγο πριν από την G7, το δολάριο έφθασε την υψηλότερη αποτίμησή έναντι της βρετανικής λίρας, μια αποτίμηση που θα παρέμενε αξεπέραστη για 30 χρόνια. 

Αυτό προκάλεσε τις σημαντικές δυσκολίες για την αμερικανική βιομηχανία αλλά ο κυρίαρχος χρηματοπιστωτικός τομέας κέρδιζε , και η «ΦΕΝΤ» υποστήριζε το ακριβό δολάριο για ….τη μείωση του πληθωρισμού. 

 Στο πολιτικό επίπεδο σχηματίστηκε τότε μια συμμαχία εργατών- αγροτών -εργολάβων και βιομηχάνων, που ζητούσαν προστασία από τον ξένο ανταγωνισμό. Στην Συμμαχία προσχώρησαν, το «Ντιτρόιτ» , (αυτοκινητοβιομηχανία), η «IBM» και η « Motorola» και στο Κογκρέσο είχαν αρχίσει κινήσεις για το ενδεχόμενο ψήφισης προστατευτικών νόμων. 

Η προοπτική των εμπορικών περιορισμών ώθησε την ΦΕΝΤ να δώσει εντολή στον Λευκό Οίκο να ξεκινήσει τις διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στη «Συμφωνία Πλάζα» στις 22 Σεπτεμβρίου 1985.

 Η «Συμφωνία Πλάζα» ήταν συμφωνία, στην οποία κατέληξαν, στο ξενοδοχείο Plaza στη Νέα Υόρκη, οι υπουργοί οικονομικών Γαλλίας, Δυτικής Γερμανίας, Ιαπωνίας, Ηνωμένων Πολιτειών και Ηνωμένου Βασιλείου, για την υποτίμηση του δολαρίου σε σχέση με το ιαπωνικό γιεν και το γερμανικό μάρκο με παρεμβάσεις στις αγορές συναλλάγματος. 

Το αμερικανικό δολάριο υποτιμήθηκε σημαντικά μέχρι που έγινε δυο χρόνια μετά που «η Συμφωνία του Λούβρου» το 1987.

 Η υποτίμηση του δολαρίου συνδέθηκε με την μείωση του ελλείμματος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών των ΗΠΑ, η οποία είχε φθάσει το 3,5% του ΑΕΠ, και να βοηθήσει την οικονομία των ΗΠΑ να βγει από μια σοβαρή ύφεση που ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1980, λόγω των υψηλών επιτοκίων του Πωλ Βόλκερ. 

Το αυξημένο επιτόκιο έλεγχε επαρκώς τον πληθωρισμό, μέχρι το 1975, όταν γεννηθηκαν τα πετροδολάρια. Οι ΗΠΑ συμφώνησαν με τους Άραβες του ΟΠΕΚ να εμπορεύονται πετρέλαιο μόνο σε δολάρια ΗΠΑ, και οι ΗΠΑ σε αντάλλαγμα, θα τους έδιναν στρατιωτική υποστήριξη. 

 Ετσι αυξήθηκε κατακόρυφα η ζήτηση δολαρίων που ανατιμηθήκαν και ο αμερικανός καταναλωτής άρχισε να αγοράζει με το ακριβό τους δολάρια τα πολύ φθηνα ιαπωνικά προϊόντα. 

Κύριος στόχος της υποτίμησης λοιπόν ήταν να παράσχει αυξημένη ανταγωνιστικότητα των αμερικανικών και ευρωπαϊκών εξαγωγών, σε σχέση με τις ιαπωνικές εξαγωγές, μέσω του ελέγχου του νομίσματος.

 Στις 22 Σεπτεμβρίου 1985, οι υπουργοί Οικονομικών των ΗΠΑ, της Βρετανίας, τη Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ιαπωνίας συναντήθηκαν στο Ξενοδοχείο Πλάζα της Νέας Υόρκης και συμφώνησαν να παρέμβουν στις αγορές για να υποτιμηθεί σημαντικά, το δολάριο σε σχέση με το γιεν και το γερμανικό Μάρκο. 

 Η είδηση ήταν καταστροφική και προκάλεσε απελπισία στη Ελληνική ψωροελίτ που είχε καταθέσεις σε δολάρια στην Ελβετία. 

18 ημέρες μετά τη Συμφωνία του Πλάζα, το ΠΑΣΟΚ, προσέφερε σανίδα σωτηρίας στους δολαριοκαταθέτες της ελληνικής κλεπτοκρατικης ψωροελίτ και υποτίμησε τη δραχμή κατά 15% έναντι του δολαρίου, αλλά, για να ωφεληθούν θα έπρεπε να φέρουν τα λεφτά, από την Ελβετία πίσω στην Ελλάδα. 

 Η απάτη της υποτίμησης Σημίτη της 10ης Οκτωβρίου 1985 είναι άμεσα συνδεδεμένη με την «Συμφωνία του Πλάζα». 

Η ισοτιμία ενός δολαρίου με το Γερμανικό Μάρκο έπεσε από τα 3.173 Μάρκα, στα 2.17. Υποτιμήθηκε δηλαδή περίπου 32%. Το Γιεν υποτιμήθηκε 51%. Αντίθετα με την υποτίμηση Σημίτη το δολάριο έκανε 149,258 δραχμές και λίγους μήνες μετά έκανε 142,086 και στις αρχές του 1987 η ισοτιμία ήταν στις 129,657 δραχμές. 

Είναι προφανές ότι η υποτίμηση Σημίτη διευκόλυνε , εκείνους που «έβγαζαν έξω»,τα χρήματα τους σε δολάρια και τους έδωσε ένα μπόνους 47%, (όφελος 32% από την υποτίμηση του δολαρίου συν 15% από την υποτίμηση της δραχμής, εάν έφερναν στην Ελλάδα τα χρήματα τους για να αγοράσουν υποτιμημένα ακίνητα, να επενδύσουν στον τουρισμό και στην κατανάλωση με τα να ανοίξουν μαγαζιά και αντιπροσωπείες). 

Η είδηση ήταν καλή για όσους χρωστούσαν σε δολάρια , εφόσον γύριζαν τα δάνεια τους σε Γιεν και Μάρκα, αλλά το ελληνικό Κράτος έμεινε πιστό στην Γκόλντμαν Ζαξ. 

 ΥΓ. Αυτή είναι η ουσία της Πολιτικής.

1 σχόλιο:

Διηνέκης είπε...

http://esxatianasxesi.blogspot.com/2021/09/2_22.html

Στις 18 Οκτωβρίου 1981 είχαμε το ραντεβού με την ιστορία

  Βάλαμε στο «χρονοντούλαπο» το κράτος της «Δεξιάς» και ήρθε η Αλλαγίτσα.   Ο Αντρέ και το ΠΑΣΟΚ , έλαβαν στις εκλογές το 48,06% των ψήφων,...