Δυο μέτρα και δυο (αστυνομικά) σταθμά και οι Εντολές από «Ψηλά»

Όταν ο δικαστικός επιμελητής, που ενεργούσε για λογαριασμό μιας γνωστής στην Αθήνα Αλβανίδας, που δούλευε στα σπριπτιζάδικα στης Συγγρού , για να βγάλει τα εισιτήρια για να πάει να σπουδάσει στην Αμερική, ενημέρωσε το «κατάλληλο πρόσωπο», όλη η Αστυνομία πήγε να συλλάβει τον Χίο και τους εργαζόμενους στην εφημερίδα του.

Ποιόν πήρε τηλέφωνο ο επιμελητής δεν μάθαμε, ούτε ενδιαφέρθηκε κανείς στο Κοινοβούλιο ώστε να μάθει ο ελληνικός λαός ποιόν ενημέρωσε ο δικαστικός επιμελητής , ποιος ενορχήστρωσε το σόου και ποιος διάταξε το επικοινωνιακό σόου.

Όταν οι γονείς του δολοφονημένου στο Μαρούσι, παρέδωσαν την φωτογραφία του Αλβανού δολοφόνου στην Αστυνομία και έδωσαν το ονοματεπώνυμο του δράστη , η ίδια αστυνομία, που κατέλαβε τα γραφεία της εφημερίδας του Χίου και ανέκρινε το προσωπικό, άφησε τον Αλβανό δολοφόνο να διαφύγει και να βρει άσυλο στην Αλβανία.

Και για τις δυο εντελώς διαφορετικές πρακτικές και συμπεριφορές δεν υπάρχουν υπηρεσιακές «εξηγήσεις» αλλά καθαρά πολιτικές.

Εντολές από Ψηλά!