29/11/21

Η 33η ημέρα του Ελληνο-ιταλικού Πολέμου. Τίποτε νεότερο, Βροχή

 

Ο Μεταξάς το βράδυ της 29ης Νοεμβρίου ο Μεταξάς σημείωσε στο ημερολόγιο του: Τίποτε νεώτερον. Βραδείαι προχωρήσεις. Βροχή.

Η 8η Μεραρχία συνέχιζε να μάχεται  στην γραμμή Κακαβιά – δάσος Μπούνα – Υψ. 1672  (Μακρύκαμπος). Το 5/42 επιτέθηκε στο ύψωμα 669 αλλά αποκρούστηκε.

Η 2α Μεραρχία,  τις βραδινές ώρες της 29 Νοεμβρίου κατέλαβε  τη νοτιοδυτική έξοδο της στενωπού Σούχα και τα βόρεια υψώματα του χωριού  αποκρούοντας συνεχώς ιταλικές αντεπιθέσεις.  

Η 1η Μεραρχία, αντιμετώπιζε σθεναρή  ιταλική  αντιστάση. 

Η Μεραρχία Ιππικού του Στανωτά στην οποία είχαν προσκολληθεί τα αποσπάσματα Δημοκωστούλα και Φριζή πέτυχε να  διαβεί τον ποταμό Λεγκατίτσα και κατόρθωσε και να φθάσει στην ανατολική όχθη του Αώου. 

Το πρωί της 29ης Νοεμβρίου το Απόσπασμα Δημοκωστούλα , (Ι/36ο Τάγμα συν λόχος και μία πυροβολαρχία), επιτέθηκε στο χωριό Μπαλιμπάρδι, όπου υπήρχε ισχυρή ιταλική αντίσταση. Εκεί έπεσαν μαχόμενοι ο Έφεδρος Ανθυπολοχαγός Θεοχαρόπουλος Θεοφάνης και ο Στρατιώτης Νικόλαος Βούλγαρης . Το απόσπασμα κατέλαβε και το χωριό Μπαντιλόνγια, και συνέχισε προς τον αυχένα Κιάφε Δεμπέλι στο ύψωμα 1450. Το απόσπασμα του Αντισυνταγματάρχη Μαρδοχαίου Φριζή (ΙΙ/5, ΙΙ/36 Τάγματα και μία πυροβολαρχία) κινήθηκε προς Μάλι Μποντορίτ, πέρασε τον ποταμό Λεγκαρίτσα και μέχρι το βράδυ κατόρθωσε, μετά από αγώνα, να καταλάβει το χωριό Μπένια Σκέρι και τα γύρω του υψώματα.

Η 9η Μεραρχία παρά την συνεχή χιονόπτωση κατέλαβε  το Υψ. 1548, και προσανατολίστηκε προς το Υψ. 1532. Η 13η Μεραρχία επιτέθηκε κατά του Υψ. 1292 , το οποίο ήταν ισχυρά οργανωμένο, χωρίς να υπάρχει ο απαιτούμενος συντονισμός ανάμεσα στο πυροβολικό και το επιτιθέμενο πεζικό. Η πτώση του Υψ. 1292  θα είχε αποφασιστική επίδραση στην προώθηση προς το Πόγραδετς .

Η 10η Μεραρχία επιχειρούσε στη γραμμή Υψ. Μασκουλοχώρι – χωριό Πουνεμίρα – Υψ. Κρουσιόβα.

Η Ιταλική αεροπορία βομβάρδισε την Λευκάδα και τη  Νεμέα της Κορινθίας

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

33ος λόγος που δεν έπρεπε να πολεμήσουμε, άλλη μία χαμένου ελληνικού αίματος.....είναι ο αντιφασισμός ηλίθιε.....

Ανώνυμος είπε...

Σωστός! Σωστότατος.... εν μέρει. Διότι ο Ντουτσε ήταν πράκτορας των Αγγλων. Αυτόν πολεμησαμε, όχι τον φασισμό του!!

104 Χρόνια από την Μικρασιατική Προδοσία. Στις 27 Ιουνίου 1922,άρχισε το τελικό στάδιο της Προδοσίας. 57 ημέρες πριν την επίθεση του Κεμάλ στο Αφιόν Καραχισάρ και την έναρξη της «ταχείας εκκενώσεως» ο προδότης Χατζηανέστης τοποθέτησε τους Προδότες Τρικούπη και Διγενή ως διοικητές στο Μέτωπο. Προηγουμένως είχε στείλει στο μέτωπο περί τους 400 άκαπνους σαπιοκοιλιάδες αξιωματικούς απο τα μετόπισθεν στο μέτωπο . Ενας από αυτούς ήταν και ο ταγματάρχης του Οικονομικού Ράντος που το εβαλε πρώτος στα Πόδια από το ύψωμα "Χασάν Μπελ" που ηταν το Κέντρο της Ελληνικής Αμύνης και στο οποίο στάλθηκε ο Κατσιμήτρος για να το κρατήσει και όταν εκείνος τραυμτίστηκε στο γόνατο το κράτησε ο λοχαγός Αθανάσιος Γαλλής, από τα Φουρνά των Αγράφων.

Η Μικρασιάτικη «Καταστροφή», (δια της Προδοσίας), ήταν ιδέα του Γκλύξμπουργκ που το είχε κάνει ξανά,  ως Αρχιστράτηγος, το 1897,  σε συμφωνί...