Η Ημέρα της Βουλγάρικης Ανεξαρτησίας και ο πουστρο-αγγλικός δάκτυλος

Στις 22 Σεπτεμβρίου/5 Οκτωβρίου 1908, ο Φερδινάνδος Σαξ-Κόμπουργκ Γκότα της Βουλγαρίας, διάβασε, στην πρωτεύουσα του Δεύτερου Βουλγαρικού Βασιλείου, το Τίρνοβο, το Μανιφέστο, με το οποίο ανακήρυξε το Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας σε Ανεξάρτητο Βασίλειο. 
  Μετά την παραίτηση του πρίγκιπα Αλέξανδρου Μπάτενμπεργκ από το θρόνο το 1886 η βουλγαρική Βουλή πρότεινε τον πρίγκιπα Βαλντεμάρ της Δανίας, ο οποίος την αρνήθηκε υπό την πίεση του Τσάρου Αλέξανδρου Γ΄, που πρότεινε τον πρίγκιπα Μινγκρέλι της Γεωργίας αλλ΄΄α δεν τον ήθελε το αγγλικό Κόμμα .
Η Βουλγαρική αντιπροσωπία με τη συγκατάθεσή της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Αγγλίας προσέφερε το Στέμμα της Βουλγαρίας στον Φερδινάνδο του Σαξ-Κόμπουργκ Γκότα.
Ο «Τρικούπης» του Φερδινάνδου ήταν ο Στέφαν Σταμπουλόφ που συνέβαλε στην οικονομική ανάπτυξη και το πολιτικό κύρος του πριγκιπάτου.
Της ανακήρυξης της Βουλγάρικης Ανεξαρτησίας ειχαν προηγηθεί διαπραγματευσεις με τον αγγλικό παράγοντα. Μετά το πραξικόπημα των Νεοτούρκων τον Ιούλιο του 1908, το Λονδίνο και ο Φραγκίσκος Ιωσήφ της Αυστροουγγαρίας, επέτρεψαν στον Φερδινάνδο να παραβιάσει το Σύμφωνο του Βερολίνου (1878) και να γίνει Βασιλειάς.
Στο Τίρνοβο η Εθνοσυνέλευση ενέκρινε την τροποποίηση του Συντάγματος και ο Φερδινάνδος έλαβε το στέμμα από τον αγγλόφρωνα μασόνο πρωθυπουργό Αλεξάνταρ Μαλίνοφ. Μετά την Ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας η Βουλγαρία και η Τουρκία κάθισαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων υπό την επίβλεψη της Μεγάλης Βρετανίας και η Τουρκία δέχτηκε να μη λάβει αποζημίωση από τη Βουλγαρία, εφόσον η Ρωσία διέγραφε το χρέος από τον Ρώσο-Τουρκικό, πόλεμο του 1877-1878.
Δηλαδή οι Ρώσοι έχυσαν το αίμα τους και τελικά πλήρωσαν και τη νύφη. Η Υψηλή Πύλη αναγνώρισε τη Βουλγαρική Ανεξαρτησία στις 6 /19Απριλίου του 1909 και σε διάστημα 10 ημερών το έκαναν και οι υπόλοιπες Μεγάλες Δυνάμεις.

   Καταλαβαίνετε λοιπόν τη στάση του «ανεξάρτητου» αγγλικού Τύπου και τις καθόλα «αντικειμενικές» των πουσρτοεγγλέζων για την Ίλιντεν και το «Μακεδονικό».