Διάλογος

Καταρχήν περαστικά στον φίλο μας σχολιαστή που θέλησε να μας φωτίσει για τις σχολές σκέψεις των αμερικανικών ακτών, που μου απάντησε «εγραψα το σχόλιο με τους νεοκον και τους φιλελε, αλλά δεν είμαι ούτε βαλτός». Του εύχομαι υγεία. Σε άλλη ευκαιρία θα αναφερθώ σε αυτά που γράφω στους Αθέατους. Με δύο λόγια. Οι αμερικανικές αναλύσεις είναι «αμερικανιές». Το «Τσάι πάρτι» και οι αδελφοί ΚΟΧ, είναι ομομήτριοι και ομογάλακτοι με τους «ΑΝΤΙ-ΦΑ» που διέλυσαν τη συγκέντρωση του Τραμπ στο Σικάγο και με τον προοδευτικό Σόρος. Τα Πάντα Ένα. Δεν υπάρχουν διαφορές μεταξύ των «ελεγχόμενων». Φροντίζει η Στοά άλλωστε. Και για τα χρέη της Χίλαρι που τα ανέλαβε ο Ομπάμα και για τη συμφωνία Γκορ-Μπούς. Το πρόβλημα του συστήματος είναι οι «αουτσάιντερ», που για να είναι τέτοιοι γιατί κάτι τρέχει με αυτούς ατομικά. Όπως με τον Λίβιγκστον, όπως με τον Κένεντυ, και τώρα με τον Τραμπ.
Αλλά, το σχόλιο μου όμως είχε να κάνει με την «αλλαγή ατζέντας».Εκεί πήγαινε το «Βαλτοί». 

   -Το εβραϊκό ανέκδοτο με τον καφέ και τη μύγα κυκλοφορεί μεταφρασμένο στο διαδίκτυο και κάποιος μακάκας έχει προσθέσει και «Έλληνα». Ο ενδιαφερόμενος «Λάκης» θα το βρει. 

  - Το μπλόγκ είναι ενημερωτικό και αλληλοδιδακτικό. Οι ρουφιάνοι της σοφτ-πάουερ δεν μας ενδιαφέρουν ούτε μας απασχολούν. Οπότε, στον «αναγνώστη της πλάκας» του εύχομαι, καλή τσαπού και στον αγύριστο.