Η προδοσία του 1897.Στις 17 Απριλίου ενώ η Τρίτη Ταξιαρχία του Ελληνικού Στρατού που υπεράσπιζε την γραμμή Αλμυρού - Σούρπης με επικεφαλής τον ταξίαρχο Κωνσταντίνο Σμολένσκη, απέκρουσε τις σφοδρές τουρκικές επιθέσεις και με αντεπίθεση ανάγκασε τους τούρκους να υποχωρήσουν, στην Αθήνα ο Γεώργιος προσπαθούσε να απαλλαγεί από τον Δεληγιάννη που δεν υπέβαλε παραίτηση και να διορίσει τον Δημήτριο Ράλλη. Οι φίλοι μας οι Άγγλοι βομβάρδιζαν τους Έλληνες στην Κρήτη

 

ΧΩΡΙΣ ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ

Μετά την άρνηση του Δηλιγιάννη, να παραιτηθεί, , ο Γεώργιος συγκάλεσε σύσκεψη πολιτικών προσωπικοτήτων με σκοπό την εύρεση λύσης στο αδιέξοδο που  δημιουργήθηκε μεταξύ Γεωργίου και Δηλιγιάννη,ο οποίος δεν δεχόταν ότι εφταιγε η κυβέρνηση του, αλλά η Αυλή και ο διάδοχος.

Στην σύσκεψη συμμετείχαν οι Δημήτριος Ράλλης (αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης), Στέφανος Σκουλούδης (βουλευτής του «Τρικουπικού κόμματος»), Σωτήριος Σωτηρόπουλος (βουλευτής του «Ραλλικού κόμματος»), Λεωνίδας Δεληγιώργης (αρχηγός μικρής ομάδας βουλευτών), Κωνσταντίνος Καραπάνος (αρχηγός του «Προοδευτικού κόμματος», που κατείχε 8 έδρες στη Βουλή) και Ανάργυρος Σιμόπουλος (βουλευτής του «Τρικουπικού κόμματος»). Μετά την σύσκεψη ο βασιλιάς προχώρησε στον σχηματισμό νέας κυβέρνηση υπό τον Δημήτριο Ράλλη.

 Τον Δηλιγιάννη επισκέφθηκε ο Άγγλος πρέσβης.

Οι κκ.Τριανταφυλλάκος και Θεοτόκης έδρασαν μαζί με τον Κωνσταντίνο το 1922. Ο κ. Ράλλης ήταν ο πρωθυπουργός που έφερε τον 12ο πίσω. Ο Αθανάσιος Ευταξίας ήταν ο θείος του Λάμπρου.