Καμιά φορά η ανθρώπινη βλακεία ξεπερνά και την πιο καλπάζουσα φαντασία.
Μου έγραψε εις «Ανώνυμος» χαζός, που νομίζει ότι σκέφτηκε κάτι έξυπνο.
Κύριε Χατζάρα έχω μια απορία: Εσύ γεννήθηκες στις 12 Οκτωβρίου 1955. Ο Παπάγος πέθανε στις 4 Οκτωβρίου 1955. Αφού δεν τον γνώρισες προσωπικά, πως είσαι τόσο κατηγορηματικός ότι ήταν τενεκές; Ρεπορτάζ μέσα από την κοιλιά της μάνας σου έκανες κύριε Σπύρο;
ΥΓ. Τέτοιες μέρες, με τόσες μαύρες ειδήσεις κάθε ευκαιρία να χαμογελάσουμε είναι ευπρόσδεκτη!
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Στις 21 Σεπτεμβρίου 1937 πέθανε στην Κόρινθο ο Ιωάννης Συκουτρής σε ηλικία 36 ετών. Ο θάνατος του αποδόθηκε αρχικά, σε «ξαφνικίτιδα». Σε καρδιακή προσβολή. Αλλά, μήνες μετά, γράφτηκε ότι βρέθηκε δίπλα του ένα μπουκαλάκι «Βερονάλ», οπότε ο θάνατός του χαρακτηρίστηκε από τον Μανιαδάκη αυτοκτονία. Τότε, μαζί με το «Βερονάλ» βρέθηκε ένα δυσανάγνωστο και βιαστικό σημείωμα προς τον καθηγητή του Πολυτεχνείου Άγγελο Καλαμαρά με το οποίο κληροδοτούσε τα βιβλία του στην Ακαδημία, άφηνε ένα χρηματικό πόσο στη γυναίκα του Χαρά, και ζητούσε να δημοσιευτεί το τμήμα της εισαγωγής στην «Ποιητική» του Αριστοτέλη που είχε ολοκληρώσει χωρίς κανείς να προσπαθήσει να το συμπληρώσει. Αυτό το σημείωμα θεωρήθηκε ως η τελευταία βούληση του Συκουτρή. Από το 1937 δεν έγινε ποτέ γραφολογικός έλεγχος του σημειώματος, το οποίο δεν αναφερόταν στα ρεπορτάζ για τον θάνατό του της 23ης Σεπτεμβρίου 1937.
Το καλοκαίρι του 1937 ο Συκουτρής ταξίδεψε στη Γερμανία συνοδεύοντας ομάδα φοιτητών του. Οι Γερμανοί τον εκτιμούσαν πολύ. Και η επίσκεψη...
.png)
3 σχόλια:
Έχει κάποια λογική αυτό που λέει ο φίλος. Αν δεν έχεις ζήσει κάποιον άνθρωπο ο ίδιος, σχηματίζεις εικόνα από δεύτερο και τρίτο χέρι... Μόνο για καταστάσεις που έζησες ο ίδιος μπορείς να μιλήσεις με βεβαιότητα...
Ένας τύπος, τύφλα στο μεθύσι, γυρνάει το βράδυ στο σπίτι του. Λέει σ έναν περαστικό:
-Συγνώμη ρε φίλε. Πόσα καρούμπαλα έχω στο μέτωπο;
Κοιτάει ο άλλος και του λέει:
-3
-Ωραία. ΄Aλλες 2 κολώνες και φτάνω σπίτι μου!
Η δίκη είχε ξεκινήσει. Ένας πολύ ανθυγιεινός τύπος δικαζόταν και ο
δικαστής απευθυνόμενος σ αυτόν λέει:
-Κατηγορείσαι ότι σκότωσες μια δασκάλα με ένα αλυσοπρίονο...
-Παλιοψεύτη ! Ακούγεται μια φωνή από το βάθος της αίθουσας του δικαστηρίου.
-Ησυχία στο ακροατήριο, φωνάζει ο δικαστής, και κοιτάζει πάλι τον
κατηγορούμενο λέγοντας του:
-Κατηγορείσαι επίσης, ότι σκότωσες το παιδί που μοιράζει τις εφημερίδες με
ένα φτυάρι...
-Παλιομίζερε ! Ακούγεται η ίδια φωνή από το βάθος της αίθουσας του
δικαστηρίου.
-Είπα ησυχία ! Φωνάζει ο δικαστής, κοιτάζει πάλι τον κατηγορούμενο και του
λέει:
-Κατηγορείσαι επίσης, ότι σκότωσες και ένα ταχυδρόμο με ένα ηλεκτρικό
τρυπάνι...
-Εγωιστικό γαϊδούρι ! Ξεφωνίζει ο ίδιος τύπος.
-Τι ξεσπάσματα είναι αυτά κύριε μου; Ρωτά ο δικαστής.
-Κύριε Δικαστά, είμαι γείτονας του κατηγορούμενου 10 χρόνια τώρα, και
ξέρετε...
...ποτέ δε μου δάνεισε ένα εργαλείο όταν το χρειαζόμουν.
Δημοσίευση σχολίου