Ότι μπορεί να λάμπει δεν είναι Χρυσός

Η είδηση δημοσιεύτηκε σε αρκετά σάιτ από άγνοια. «Σήμερα, καταχωρήθηκε στους καταλόγους των πολιτικών κομμάτων του υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας διοίκησης της Σερβίας και είναι έτοιμο να μπει στον πολιτικό στίβο της χώρας πολιτικό κόμμα με την ονομασία Δημοκρατική Αριστερά Σερβίας - Κόμμα της ελληνικής μειονότητας στη Σερβία. Η έδρα του κόμματος βρίσκεται στην πόλη Τσούπρια, στην κεντρική Σερβία και ως εκπρόσωπος του καταχωρήθηκε ο ιατρός Χρήστος Αλεξόπουλος, ο οποίος είναι και πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας στη Σερβία. Το μειονοτικό κόμμα των Ελλήνων στη Σερβία θα μπορεί να συμμετάσχει στις εκλογές υπό το καθεστώς που ισχύει για όλα τα μειονοτικά κόμματα, γεγονός που σημαίνει ότι δεν θα υπάρχει όριο στο εκλογικό ποσοστό για την είσοδό του στη βουλή».

Άμα λέγεσαι ΔΗΜΑΡ Σερβίας δεν χρειάζονται περισσότερες αναλύσεις για το ποιόν των ανθρώπων που ανέλαβαν την πρωτοβουλία.
Σοβαρά τώρα. Ελληνική μειονότητα στη Σερβία ουδέποτε υπήρξε.
Οι έλληνες μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά τους δεν ήσαν ποτέ πάνω από 2000. Οταν ψηφίστηκε από την κυβέρνηση Τάντιτς, ο νόμος για τις κοινότητες των μειονοτήτων, που προέβλεπε και κρατική χρηματοδότηση, ορισμένοι από τον σύλλογο ελλήνων Βελιγραδίου «ο Ρήγας Φεραίος» τον οποίο είχαν διαλύσει οι κομμουνιστές και τον οποίο εγώ επανίδρυσα, δημιούργησαν την «Ελληνική μειονότητα» γράφοντας μαζικά τους απογόνους της ΣΝΟΦ.

Επομένως η δήθεν «Ελληνική μειονότητα» Σερβίας είναι ένα πολιτικό μόρφωμα με απογόνους αρνησιπάτριδων, και δοσιλόγων του συμμοριτοπόλεμου, και οι διάφοροι ελλαδίτες τυχοδιώκτες που συμπράττουν εισπράττουν από την σερβική κρατική επιδότηση «τα επίχειρα της κακίας» τους, και με το ψευτοκόμμα προσπαθούν να βουτήξουν από τα υπόλοιπα μια έδρα για να μπούν με το αζημίωτο σε μετεκλογικούς συνασπισμούς. Ελλαδοεμπόριο δηλαδή.

Σπύρος Χατζάρας