Στις 20 Δεκεμβρίου 1944, η ηγεσία του ΚΚΕ , δηλαδή ο Σιάντος, και ο Πλουμπίδης «πληροφορήθηκαν», από την ΟΠΛΑ που ανέκρινε τους «δοσίλογους», που είχαν συλλάβει στις φυλακές Αβέρωφ, ότι υπήρχαν Γερμανικά εκρηκτικά κάτω από τη Μεγάλη Βρετανία.
Η παγίδευση του Ξενοδοχείου από τους Γερμανούς είχε γίνει στους πλαίσιο των καταστροφών κατά την υποχώρηση τους από την ελληνική πρωτεύουσα.
Οι καταστροφές αυτές όμως δεν έγιναν μετά τις εντολές από το Βελιγράδι του Γερμανού πολιτικού διοικητή των Βαλκανίων Χέρμαν Νοϋμπάχερ, τον οποίο έπεισε ο Έκτωρ Τσιρονίκος.
Τέλος πάντων οι Γερμανοί αποσύνδεσαν τα εκρηκτικά τα οποία όμως έμειναν εκεί.
Ο Σιάντος και ο Πλουμπίδης αφού ενημερώθηκαν από την ΟΠΛΑ, έδωσαν εντολή στο συγκρότημα «δυναμιτιστών» με επικεφαλής των Αντώνη Αγγελούλη (Βρατσάνο), να κατέβει άμεσα στο Κέντρο της Αθήνας μια ομάδα δυναμιτιστών.
Ο Αντώνης Αγγελούλης έσπευσε με δύο δυναμιτιστές και τη νύχτα της 23ης προς 24η Δεκεμβρίου έφτασε κάτω από τη «Μεγάλη Βρετανία». Το τι διαπίστωσε δεν το ξέρουμε, γιατί δεν το αποκάλυψε ποτέ ως το θάνατό του το 2008.
Το πιο πιθανό κατά τη γνώμη μου είναι να μην μπορούσε να γίνει η ανατίναξη και ότι η ιστορία για ματαίωση της ανατίναξης λόγω Τσώρτσιλ, είναι μια ακόμη κομμουνιστική ιστορική απάτη.
Αυτό που έχει τεράστια σημασία είναι να καταλάβουμε ότι η SoE, δεν έπαψε ποτέ να επικοινωνεί με το ΚΚΕ στην διάρκεια των Δεκεμβριανών.
Το ραντεβού Σκόμπι-Πορφυρογένη της 12ης Δεκεμβρίου και η πρόταση για «ειρηνική λύση» και «εκκένωση της Αττικής από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ» και «αφοπλισμό των οπαδών του ΚΚΕ», στην Αθήνα, αποτελούν απόδειξη.
Οι Άγγλοι, στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων με το ΚΚΕ, απέσυραν από τις μάχες την Ορεινή Ταξιαρχία, όπως απαιτούσε το ΚΚΕ , και παρέδωσαν ως πρόβατα επί σφαγήν τους κρατούμενους «δωσίλογους» στις φυλακές του Αβέρωφ.
Η εκκένωση της Αθήνας από τον ΕΛΑΣ, είχε συμφωνηθεί από τις 18 Δεκεμβρίου, αλλά το «τράβηξαν» για να ολοκληρώσει η ΟΠΛΑ τις εκκαθαρίσεις των «αντιδραστικών».
Η παράταση της «μάχης της Αθήνας» δεν είχε πολιτικό ή στρατιωτικό στόχο. Μόνο το σφάξιμο.
Επειδή τα βρετανικά αεροπλάνα χτυπούσαν τις συγκεντρώσεις των ελασιτών μέσα στα πολεοδομικά συγκροτήματα, η ΚΕ του ΕΑΜ επέδωσε στις 20 Δεκεμβρίου , διαμαρτυρία στον εκπρόσωπο του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Ντε Ρενιέ, για τους, «δολοφονικούς βομβαρδισμούς των βρετανικών δυνάμεων κατά του άμαχου πληθυσμού», στην οποία υποστήριζαν ότι, «οι νεκροί και τραυματίες υπέρβαιναν τις 2.500».
Οι σφαγμένοι από το μαχαίρι της ΟΠΛΑ πάντως, ξεπέρασαν τις 20.000.
Οι Βρετανικές δυνάμεις συνέχισαν στις 20 Δεκεμβρίου τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στον άξονα Πειραιάς-Φάληρο και στις συνοικίες μεταξύ των λεωφόρων Συγγρού και Πειραιώς, ενώ αυξήθηκε η πίεση κατά των θέσεων του ΕΛΑΣ σε Πετράλωνα-Θησείο-Ψυρρή.
Οι αιχμάλωτοι Βρετανοί που είχε πιάσει ο ΕΛΑΣ στις πρώτες 17 ημέρες της μάχης της Αθήνας υπερέβαιναν τους 1.000.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
104 Χρόνια από την Μικρασιατική Προδοσία. Στις 27 Ιουνίου 1922,άρχισε το τελικό στάδιο της Προδοσίας. 57 ημέρες πριν την επίθεση του Κεμάλ στο Αφιόν Καραχισάρ και την έναρξη της «ταχείας εκκενώσεως» ο προδότης Χατζηανέστης τοποθέτησε τους Προδότες Τρικούπη και Διγενή ως διοικητές στο Μέτωπο. Προηγουμένως είχε στείλει στο μέτωπο περί τους 400 άκαπνους σαπιοκοιλιάδες αξιωματικούς απο τα μετόπισθεν στο μέτωπο . Ενας από αυτούς ήταν και ο ταγματάρχης του Οικονομικού Ράντος που το εβαλε πρώτος στα Πόδια από το ύψωμα "Χασάν Μπελ" που ηταν το Κέντρο της Ελληνικής Αμύνης και στο οποίο στάλθηκε ο Κατσιμήτρος για να το κρατήσει και όταν εκείνος τραυμτίστηκε στο γόνατο το κράτησε ο λοχαγός Αθανάσιος Γαλλής, από τα Φουρνά των Αγράφων.
Η Μικρασιάτικη «Καταστροφή», (δια της Προδοσίας), ήταν ιδέα του Γκλύξμπουργκ που το είχε κάνει ξανά, ως Αρχιστράτηγος, το 1897, σε συμφωνί...
.png)
1 σχόλιο:
Πηγαίνοντας τακτικά στήν Δόμβραινα ,σέ ένα ταβερνάκι πού τό είχαμε αρκετά συχνά γιά
στέκι ,γνωρίσαμε μέ ένα φίλο ,έναν γεράκο μέ τόν οποίο πιάσαμε μιά καλή φιλία.Κάποτε
λοιπόν μάς διηγήθηκε μιά ιστορία από τότε πού ήταν στήν ΟΠΛΑ.Μπήκαν λέει,κάτω από τήν
Μεγ.Βρετανία επτά κι όχι τρία άτομα.Συνέδεσαν τά όντως υπάρχοντα εκρηκτικά ενώ τό καλώδιο τού πυροκροτητή έφτανε στήν είσοδο όπου τόν χειρισμό τού πυροκροτητή είχα ανα-
λάβει ο ίδιος ο Σιάντος ,ο όγδοος τής παρέας.Στήν συμφωνημένη ώρα ,τράβηξαν τρείς φοιρές τό καλώδιο,σήμα γιά τήν πυροκρότηση,αλλά δέν είχαν ανταπόκριση.Επανέλαβαν τρείς
φορές χωρίς αποτέλεσμα.Βγήκε έξω ο άνθρωπος αυτός νά δή τί έγινε καί κεί τόν περίμεναν
οι Αγγλοι πού τόν συνέλαβαν όπως κατόπιν καί τούς υπολοίπους ενώ ο Σιάντος ,άφαντος.
Εμαθα ότι ο γεράκος πέθανε τό 2008 ,ενώ τό επώνυμό του δέν τό ρώτησα ποτέ.Θά ρωτήσω
τόν άλλο φίλο μου πού είχε πιό στενή σχέση μαζί του.
Δημοσίευση σχολίου